Αρχική ΑΛΛΑ ΑΘΛΗΜΑΤΑ Τάισον Φιούρι: Η ερεβώδης διαδρομή ενός παρία προς την καταξίωση

Τάισον Φιούρι: Η ερεβώδης διαδρομή ενός παρία προς την καταξίωση

από Θάνος Κονταξής

Αλκοολισμός, αυτοκτονικές τάσεις, κοκαΐνη. Ενδιάμεσα, αίμα, ιδρώτας… οργή. Όπως το επώνυμό του. Η ζωή του Τάισον Φιούρι είναι ποτισμένη με ζοφερές στιγμές και αέναες ημέρες γεμάτες αποστροφή. Έχοντας πλέον πιάσει κορυφή, καλείται να βρει τη γαλήνη που θα σώσει την ψυχή του.

Ήταν Αύγουστος του 1988, όταν έβλεπε το φως για πρώτη φορά. Γεννημένος τρεις μήνες πριν την καθορισμένη ημερομηνία, όντας μόλις 450 γραμμάρια. Οι γιατροί έδιναν στην Άμπερ και στον Τζον ελάχιστες ελπίδες για να ζήσει. Μία ιστορία που οι δύο γονείς είχαν δει πολλές φορές, καθώς από τις 14 εγκυμοσύνες, μόλις τέσσερα παιδιά επέζησαν. Ο Τάισον ήταν ευτυχώς ένα από αυτά.

Μαχητής από τα πρώτα λεπτά της ζωής του, έτσι το ήθελε η μοίρα. Το όνομά του προέρχεται φυσικά από τον Μάικ Τάισον. Παγκόσμιος Πρωταθλητής εκείνη την περίοδο και αγαπημένος πυγμάχος του πατέρα του. Η διαδρομή προς την ενηλικίωση τού μικρού Τάισον συμπλήρωνε ιδανικά τα χαμένα κομμάτια του παζλ του δικού του πεπρωμένου.

Η νεογέννητη αδερφή του πέθανε όταν εκείνος ήταν 9 ετών, ξεκίνησε να πυγμαχεί ένα χρόνο αργότερα ενώ παράτησε το σχολείο στα 11. Μέχρι να γίνει 18, είχε κερδίσει κάμποσα μετάλλια σε διεθνείς αγώνες σε Λονδίνο, Βαρσοβία και Σόμπορ. Δύο χρόνια μετά, έγινε επαγγελματίας.

Οι πρώτες διακρίσεις, οι εθισμοί και ο Κλίτσκο

Φιούρι με Κλίτσκο

Τα προβλήματα είχαν αρχίσει να εμφανίζονται. Το αλκοόλ είχε αρχίσει να γίνεται ρουτίνα και οι ώρες που περνούσε στο γυμναστήριο λιγόστευαν μέρα με τη μέρα.

«Θυμάμαι πως το 2011 έπινα όλη τη μέρα, δεν με ενδιέφερε τίποτα. Ήμουν σίγουρος ότι δεν είχα λόγο να ζω. Δεν με ενδιέφεραν τα λεφτά, η γυναίκα μου. Σκέφτηκα πολλές φορές να αυτοκτονήσω. Τότε αρρώστησε ο γιος μου. Ήταν μωρό. Έπεσα στα γόνατα και ζήτησα τη βοήθεια του Θεού.
Από τότε προσεύχομαι κάθε βράδυ και βρήκα έναν σκοπό στη ζωή μου, την πυγμαχία. Χωρίς αυτήν τη γαμημένη πυγμαχία και ζητώ συγγνώμη από το Θεό για τη βρισιά, ίσως τώρα να μην ήμουν στη ζωή
».

Ωστόσο, στο ρινγκ ήταν αλλιώς. Η μία νίκη διαδεχόταν την άλλη. Το ένα knock-out καλύτερο από το προηγούμενο. Η δημοτικότητά του ανέβαινε, το ίδιο και η φήμη του. Η αναγνώριση έφερε και τα συνήθη αρνητικά αποτελέσματα. Το bullying που δεχόταν ήταν σκληρό. «Χοντρός», «πλαδαρός», «τσιγγάνος» και πολλά ακόμα που καλό θα ήταν να μην συμπεριληφθούν στο παρών κείμενο.

Η αντίδρασή του γνωστή. Μιλούσε στο ρινγκ. Εκεί που καθαρίζει το μυαλό. Εκεί που όλοι είναι ίσοι. Στα 27 του χρόνια, ήταν πλέον ένας από τους καλύτερους. Με ρεκόρ 24-0 είχε κατακτήσει τίτλους Βαρέων Βαρών σε Αγγλία και Ιρλανδία ενώ ήταν κάτοχος και της διεθνούς WBO ζώνης. Είχε έρθει η στιγμή για το μεγάλο σόου.

Η νίκη του με ομόφωνη απόφαση επί του σπουδαίου Βλάντιμιρ Κλίτσκο, δεν χάρισε στον Τάισον Φιούρι μόνο τη ζώνη του WBA, δεν τον μετέτρεψε απλά σε Παγκόσμιο Πρωταθλητή Βαρέων Βαρών αλλά τον τοποθέτησε στη λίστα με τους κορυφαίους Βρετανούς πυγμάχους όλων των εποχών.

«Είναι ένα όνειρο που γίνεται πραγματικότητα, δουλέψαμε πολύ για αυτό τον αγώνα και το αξίζαμε».

Οι μάχες με τον μεγαλύτερο αντίπαλό του, τον εαυτό του!

Αυτό που για πολλούς ήταν μόνο η αρχή, για τον Φιούρι ήταν η αρχή του τέλους. Μέσα σε 10 ημέρες, η IBF αφαίρεσε από τον 27χρονο τότε πυγμάχο, όλες τις ζώνες που κέρδισε με τόσο κόπο με τη νίκη του επί του Κλίτσκο. Ο λόγος ήταν η ρήτρα που είχε υπογραφεί με τον Ουκρανό για τη σύντομη ρεβάνς. Ο Φιούρι όμως, δεν ήταν σε αυτή τη θέση.

Οι δαίμονές του τον είχαν κατασπαράξει. Το αλκοόλ, η κοκαΐνη και οι αυτοκτονικές τάσεις ήταν πλέον καθημερινό φαινόμενο.

Τάισον Φιούρι

«Μπορώ να ξυπνήσω το πρωί, να φάω πρωινό και όλα να είναι υπέροχα. Το απόγευμα μπορώ μέσα σε μια στιγμή να αυτοκτονήσω», είπε στο Rolling Stone, συμπληρώνοντας:

«Δεν έχω πατήσει στο γυμναστήριο για μήνες. Περνάω μανιοκατάθλιψη. Απλά δεν θέλω να ζω. Η κοκαΐνη είναι το λιγότερο κακό που συμβαίνει στη ζωή μου. Δεν θέλω να ζω.

Αυτό που έχω δεν θεραπεύεται. Όλα τα λεφτά του κόσμου, η δόξα και η φήμη δεν αξίζουν αν δεν μπορείς να είσαι χαρούμενος. Βλέπω ψυχιάτρους και λένε πως είμαι διπολικός. Ξαφνικά παθαίνω κρίσεις, ξυπνάω και θέλω να πεθάνω κι αυτό είναι πολύ άσχημο όταν έχεις τόσα παιδιά και μια αξιολάτρευτη γυναίκα. Αν δεν ήμουν Χριστιανός, θα είχα αυτοκτονήσει αμέσως. Αυτό με έχει σταματήσει τόσες φορές.

Απλά ελπίζω πως κάποιος θα με σκοτώσει πριν το κάνω μόνος μου».

Ήταν η πρώτη φορά που μίλησε με τόση άνεση δημόσια για τις σκοτεινές στιγμές που περνούσε. Μολαταύτα, κάτι που μόνο εκείνος γνωρίζει, τον κράτησε ζωντανό και προ πάντων του έδωσε δύναμη για τη συνέχεια.

Η επιστροφή του στα ρινγκ και η συμφωνία με τον Γουάιλντερ

Τάισον Φιούρι

Λίγους μήνες μετά, πήρε πίσω την πυγμαχική του άδεια, υπέγραψε νέο συμβόλαιο και ξεκίνησε αργά αλλά σταθερά να βρίσκει και πάλι τον εαυτό του. Οι καταχρήσεις παρέμεναν εκεί, όπως και τα διαόλια που του τριβέλιζαν το μυαλό.

«Προσπαθώ να μένω απασχολημένος από Δευτέρα ως Σάββατο. Ανυπομονώ για τα Σάββατα. Πηγαίνω για τρέξιμο και μετά κάθομαι με τα παιδιά μου. Ύστερα όμως έρχεται η Κυριακή. Κάθε Κυριακή έχω αυτοκτονικές τάσεις, όπου κι αν βρίσκομαι. Νιώθω πως τελειώνει ο κόσμος. Έτσι ζω πλέον. Η ρουτίνα με κρατάει ζωντανό. Αν σταματήσω να πυγμαχώ θα πεθάνω μέσα σε ένα χρόνο».

Αγωνιζόμενος στη γενέτειρά του, το Μάντσεστερ, ο Φιούρι επέστρεψε στα ρινγκ και τις νίκες ύστερα από 2,5 χρόνια απουσίας. Όντας πλέον σε καλύτερη κατάσταση και βλέποντας τον ανίκητο εχθρό, το χρόνο, να κάνει την εμφάνισή του στο κορμί του, ο Φιούρι κατάφερε να υπογράψει ένα πλουσιοπάροχο συμβόλαιο με αντίπαλο τον Αμερικανό Ντεοντέι Γουάιλντερ, ο οποίος είχε υπερασπιστεί τον Παγκόσμιο τίτλο του WBC ήδη δέκα φορές ως τότε. Με ρεκόρ 40-0 ήταν αήττητος και η τέλεια περίπτωση για τον Φιούρι να νιώσει ξανά πως κάπου ανήκει.

Η τριλογία και η αναγνώριση από όλο τον κόσμο των μαχητικών σπορ…

Τελικά ο αγώνας εναντίον του Γουάιλντερ, κατέληξε σε μία από τις σπουδαιότερες πυγμαχικές τριλογίες. Κάθε ένας από τους τρεις αγώνες που έδωσαν είχε όλα όσα αρμόζουν σε μία τέτοιου είδους μονομαχία. Αίμα, πρησμένα πρόσωπα, κουρασμένα πόδια, δυνατά χτυπήματα και γεύση από καναβάτσο.

Η πρώτη τους μάχη ήταν και η πιο αμφίρροπη. Στον 12ο και τελευταίο γύρο, ο Γουάιλντερ πίστεψε πως είχε ξεμπερδέψει μετά τον συνδυασμό κροσέ που προσγειώθηκαν στο κεφάλι του Φιούρι. Ο Βρετανός ξάπλωσε στο καναβάτσο με τα μάτια ανοιχτά και καρφωμένα στα δυνατά φώτα του «Staples Center». Όλοι νόμιζαν πως ο αγώνας τελείωσε. Ξαφνικά, σαν να τον χτύπησε ηλεκτρικό ρεύμα. Σαν ο Θεός που πιστεύει να έκανε το θαύμα Του. Ο Φιούρι σηκώθηκε μόλις ο διαιτητής φώναξε το «9» και συνέχισε να… σφυροκοπάει τον Αμερικανό αντίπαλό του λες και ήταν ο πρώτος γύρος.

*Δείτε όλο το βίντεο…

Η ισοπαλία άφησε περισσότερο απογοητευμένο τον Τάισον Φιούρι. Από την άλλη, ο Γουάιλντερ ξεφύσηξε με ανακούφιση, έχοντας προστατέψει τους τίτλους και το αήττητο ρεκόρ.

Ο Μάικ Τάισον είπε για εκείνον πως «δεν έχει ξαναδεί άνθρωπο με τα κιλά και το ύψος του Φιούρι να κινείται στο ρινγκ τόσο αβίαστα σαν πεντάχρονο παιδί».

Οι άλλοι δύο αγώνες, είχαν έναν και μόνο πρωταγωνιστή. Παρά τη μεσολάβηση της πανδημίας, ο Τάισον Φιούρι επέστρεψε πιο δυνατός, πιο αποφασισμένος και συγκεντρωμένος από ποτέ και με δύο επιβλητικά knock-outs πρώτα κέρδισε και ύστερα διατήρησε τον τίτλο του Παγκόσμιου Πρωταθλητή Βαρέων Βαρών.

Μετά τη μάχη της περασμένης Κυριακής, στη «χώρας της αμαρτίας», το Λας Βέγκας, ο Φιούρι δήλωσε: «Είμαι ο καλύτερος πυγμάχος Βαρέων Βαρών της εποχής μου, χωρίς καμία αμφιβολία. Είμαι ο ‘Gypsy King’».

Ίσως αυτή η πίστη στον εαυτό του, να είναι και αυτή που τον καθορίζει. Στην περίπτωση του Κόμπε Μπράιαντ το λέγαμε «Mamba mentality». Ο Φιούρι δεν δηλώνει απλά πως είναι ο καλύτερος, το πιστεύει. Μάλιστα, ερωτώμενος παλαιότερα γιατί έχει ονοματίσει και τους τρεις γιους του «Prince» (πρίγκιπας), είχε πει: «Αφού εγώ είμαι ο βασιλιάς, εκείνοι είναι οι πρίγκιπες μέχρι να με ξεπεράσουν».

Η παγίδα στην οποία δεν πρέπει να πιαστεί…

Ένας τσιγγάνος από το Μάντσεστερ, ξένος για τους ίδιους τους Άγγλους μέχρι που έγινε… δικός τους μετά τη νίκη επί του Κλίτσκο. Έχοντας γαλουχηθεί μέσα στις τέσσερις γωνίες του ρινγκ και έξω στο δρόμο, εκεί που τα βράδια «μυρίζουν» κίνδυνο για τον… κανονικό κόσμο. Εθισμένος στο αλκοόλ και τα ναρκωτικά, με σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα. Με σώμα που θυμίζει κάθε άλλο παρά πυγμάχο.

Ο Τάισον Φιούρι ακολούθησε το δύσκολο δρόμο, ίσως στα μάτια του δεν υπήρχε εύκολος. Όντας πλέον αποδεδειγμένα στην κορυφή, το κίνητρο αρχίζει να «ξεθωριάζει» κι αυτή είναι η μεγάλη παγίδα που πρέπει να αποφύγει. Στα 33 του χρόνια, ο «Gypsy King» καλείται να βρει τη γαλήνη μέσα στη ψυχή του, κάτι το οποίο αγνοεί από τα γεννοφάσκια του.

«Είμαι τσιγγάνος. Πάντα ήμουν και πάντα θα’ μαι. Δεν θα αλλάξω ποτέ. Θα είμαι πάντα χοντρός και παρότι χοντρός, είμαι πρωταθλητής.

Δεν έχω εκπαίδευση, δεν πήγα σχολείο. Ίσως για αυτό δεν με νοιάζει τι πιστεύουν για μένα. Δεν προσπαθώ να είμαι κανενός το πρότυπο ή ο ήρωας.

Η πίστη μου με έχει φτάσει ως εδώ. Κάθε φορά που ξεφεύγω από τις συμβουλές Του, βρίσκω μόνο σκοτάδι. Όλα είναι πιθανά αν πιστεύεις στο Θεό κι εγώ είμαι μια ζωντανή απόδειξη αυτού».

Πηγές: wikipedia.org, cbssports.com, espn.com, toprank.com

Διαβάστε ακόμα:

Νίκο Άλι Γουόλς: Το DNA, ένα λευκό σορτσάκι και τα 50 δευτερόλεπτα της νέας του ζωής

Φέλιξ Βερντέχο: Στο θολωμένο μυαλό ενός πυγμάχου

Κόλιν ΜακΡέι: Οι θρύλοι, δεν πεθαίνουν ποτέ

Στυλιανός Κυριακίδης: Ο άνθρωπος που έτρεξε για να σώσει μία χώρα

0 Σχόλιο

Σχετικά Άρθρα

Γράψτε ένα σχόλιο

To InTheZone.gr χρησιμοποιεί cookies ώστε να μπορεί να σας παρέχει την καλύτερη δυνατή εμπειρία πλοήγησης. Ελπίζουμε να είστε εντάξει με αυτό, εάν όχι μπορείτε να μην το αποδεχτείτε. Αποδοχή Διαβάστε περισσότερα

error

Αν σας αρέσουν οι ιστορίες μας, ακολουθήστε μας :)

YouTube
Instagram