Αρχική ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΕθνικές ομάδες Σουρινάμ: Η ονειρική ενδεκάδα της μικροσκοπικής χώρας και οι παίκτες που ντύθηκαν…Ολλανδοί

Σουρινάμ: Η ονειρική ενδεκάδα της μικροσκοπικής χώρας και οι παίκτες που ντύθηκαν…Ολλανδοί

από Σωτήρης Μυκονίου

Το «ταλέντο» του Σουρινάμ στην παραγωγή ποδοσφαιριστών, η εκμετάλλευση του απο την Ολλανδία και η εκπληκτική εντεκάδα που θα μπορούσε να σχηματίσει.

Μπορεί να πρόκειται για την μικρότερη χώρα της Νότιας Αμερικής, τόσο σε έκταση όσο και σε πληθυσμό, μπορεί να απέχει χιλιάδες χιλιόμετρα από την Ολλανδία, όμως με κάποιο μαγικό τρόπο το Σουρινάμ έχει καταφέρει να προσφέρει με μεγάλη συνέπεια απίστευτα ταλαντούχους παίκτες στην χώρα της «τουλίπας».

Από τον Βίντερ, στον Γκούλιτ, τον Ντάβιντς και τον Κλάιφερτ και αν συνυπολογίσουμε κι αυτούς που γεννιούνται πλέον στην χώρα της Βόρειας Ευρώπης, αλλά διαθέτουν και την υπηκοότητα της μικρής αυτής χώρας από τους γονείς τους, φτάνουμε στον Φαν Ντάικ, τον Μάλεν και δεν συμμαζεύεται.

Αν κάτσει κανείς και βάλει κάτω τα ονόματα των παικτών που έχουν αναδειχθεί από το συγκεκριμένο κράτος και προσπαθήσει να σχηματίσει μία ενδεκάδα για τα ούτε 50 χρόνια της συνολικής ζωής του, θα δει την πραγματικά αφύσικη και δυσανάλογη του πληθυσμού του παραγωγή παικτών τόσο αναφορικά με την ποσότητα και όσο και με την ποιότητα των ταλέντων που έχει παράξει.

Ας τα πάρουμε, όμως, από την αρχή για να δώσουμε την συνολική εικόνα αυτού που συμβαίνει στην μικρή αυτή χώρα…

Η ανταλλαγή της Αγγλίας με την Ολλανδία και η δημιουργία του Σουρινάμ

Φωτογραφία από την 41η επέτειο της ανεξαρτησίας της χώρας!

Η μικροσκοπική αυτή χώρα της Νοτίου Αμερικής πρωτοκατοικήθηκε από ιθαγενείς, οι οποίοι και αποτελούσαν το βασικό πληθυσμό της μέχρι να έρθει η ώρα να ανακαλυφθεί το μέρος από τους Ευρωπαίους την περίοδο των μεγάλων υπερθαλάσσιων ταξιδιών και των εξερευνήσεων τον 16ο αιώνα.

Οι πρώτοι άποικοι ήταν από την Αγγλία και την Ολλανδία, με τους πρώτους να διατηρούν τον έλεγχό της μέχρι τον Β’ Αγγλο-Ολλανδικό πόλεμο, όπου οι δεύτεροι κέρδισαν τα εδάφη αυτά και αποφάσισαν να τα διατηρήσουν στον έλεγχο τους.

Έφεραν σκλάβους από την Αφρική, ενοχλητική αλλά συνηθισμένη πολιτική για εκείνη την εποχή, για να καλλιεργήσουν τα χωράφια στην καινούργια έκταση γης που είχαν υπό τον έλεγχό τους. Οι αποικιοκράτες συνέχισαν να εκμεταλλεύονται τόσο τους σκλάβους όσο και τον ντόπιο πληθυσμό απομιζώντας τους πιο σημαντικούς πόρους της γης της μικρής αυτής χώρας.

Ο «θεσμός» της σκλαβιάς έλαβε τέλος στο Σουρινάμ επίσημα το 1863 και η χώρα απέκτησε την ανεξαρτησία της από την Ολλανδία το 1975. Δημιουργήθηκε ένα κράτος που σήμερα αριθμεί κάτι λιγότερο από 600 χιλ. κατοίκους με έκταση μόλις 63.252 τετραγωνικά μέτρα (ελάχιστα μεγαλύτερη από την Ελλάδα 50.949) και με επίσημη γλώσσα τα ολλανδικά, διατηρώντας φυσικά πάντα στενούς δεσμούς με το ολλανδικό κράτος.

Τα κύρια προϊόντα που παρήγαγε η χώρα και ήταν εξαγώγιμα και περιζήτητα ήταν το ρύζι, η ζάχαρη, οι μπανάνες, αλλά και οι ποδοσφαιριστές, παρ’ ότι για τους τελευταίους δυστυχώς δεν γινόταν όχι μόνο να πάρει κάποιο αντάλλαγμα, αλλά ούτε και να καρπωθεί κάτι από την δόξα που κέρδισαν ύστερα με τα κατορθώματά τους σε συλλογικό επίπεδο, αλλά και σε εκείνο των εθνικών ομάδων με τους «Οράνιε».

Η εισροή ταλέντων στην χώρα της «τουλίπας» και το boost που έδωσε στην ποδοσφαιρική ανάπτυξη

Οι Ρουντ Γκούλιτ και Φρανκ Ράικαρντ πανηγυρίζουν την κατάκτηση του Euro του 1988!

Μετά το πέρας της μυθικής ομάδας του Γιόχαν Κρόιφ, που έφτασε κοντά, αλλά τελικά δεν μπόρεσε να κατακτήσει κανένα σημαντικό τρόπαιο χάνοντας δύο τελικούς Μουντιάλ (1974 και 1978 από Γερμανία και Αργεντινή αντίστοιχα), υπήρχε μία κάμψη στην παραγωγή ταλέντων. Αυτό ήταν φυσιολογικό, αφού η «φουρνιά» των… Ιπτάμενων Ολλανδών που είχε προηγηθεί ήταν πολύ υψηλού επιπέδου και δεν θα ήταν φυσιολογικό μια χώρα λίγων εκατομμυρίων κατοίκων, όπως ήταν τότε η Ολλανδία να κατορθώσει να βγάλει τόσο γρήγορα άλλη μία υψηλού επιπέδου ομάδα.

Εκεί μπαίνει στο παιχνίδι το Σουρινάμ, αφού από την πρωτεύουσα Παραμαρίμπο φτάνουν στην χώρα της «τουλίπας» δύο οικογένειες οι γόνοι των οποίων έμελλαν να φέρουν στο ολλανδικό ποδόσφαιρο το πρώτο του και μοναδικό μέχρι σήμερα «στολίδι». Ο λόγος για τους Φρανκ Ράικαρντ και Ρουντ Γκούλιτ, οι πατεράδες των οποίων έκαναν μαζί το ταξίδι με την Ευρώπη με αποτέλεσμα αυτοί οι δύο να μεγαλώσουν παίζοντας παρέα.

Εκείνοι μαζί με τον Φαν Μπάστεν ηγήθηκαν της εθνικής Ολλανδίας το 1988 και την οδήγησαν στην κατάκτηση του Euro, του μοναδικού μέχρι και σήμερα τροπαίου της.

Το Σουρινάμ, όμως, δεν έμεινε εκεί. Οι πάμπολλες οικογένειες που είχαν φύγει από τη φτωχή χώρα της Νοτίου Αμερικής και είχαν εγκατασταθεί στην Ολλανδία άρχισαν να προσφέρουν δεκάδες ταλαντούχα παιδιά και μεταξύ αυτών κορυφαίους ποδοσφαιριστές που διέπρεψαν με τα χρώματα της χώρας. Οι Πάτρικ Κλάιφερτ, Κλάρενς Ζέεντορφ και Έντγκαρ Ντάβιντς ήταν οι επόμενοι μεγάλοι ποδοσφαιριστές που είχαν υπηκοότητα από την μικρή αυτή χώρα, με τους δύο τελευταίους μάλιστα να γεννιούνται εκεί και να μετακομίζουν λίγο αργότερα στην Ολλανδία σε πολύ μικρή ηλικία.

Κι αν σήμερα οι γεννιές έχουν προχωρήσει ακόμα περισσότερο, το «γονίδιο» του Σουρινάμ είναι βαθιά ριζωμένο στα θεμέλια του ολλανδικού ποδοσφαίρου. Οι Βίρτζιλ Φαν Ντάικ, Τζορζίνιο Βαϊνάλντουμ, Ντόνιελ Μάλεν και Ράιαν Χράφενμπερχ πρωταγωνιστούν αυτή τη στιγμή στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο αγωνιζόμενοι σε μερικούς από τους μεγαλύτερους συλλόγους του κόσμου. Και η παραγωγή του Σουρινάμ δείχνει να μην σταματά ποτέ, έστω κι αν πλέον είναι «έμμεση», αφού οι παίκτες όχι μόνο μαθαίνουν ποδόσφαιρο στην Ολλανδία, αλλά γεννιούνται κι εκεί.

Διαβάστε ακόμη: Εθνική Τζαμάικας: Επιστρατεύει τους… Άγγλους στοχεύοντας το Κατάρ

Ο ρατσισμός και ο διαχωρισμός που αντιμετώπισαν οι Σουριναμέζοι ποδοσφαιριστές στο παρελθόν

Σουρινάμ: Η ονειρική ενδεκάδα της μικροσκοπικής χώρας και οι παίκτες ντύθηκαν...Ολλανδοί
Οι Κλάρενς Ζέεντορδ, Πάτρικ Κλάιφερτ και Έντγκαρ Ντάβιντς σε παιχνίδι με την εθνική Ολλανδίας.

Όπως έχει πει ο Ολλανδός συγγραφέας Σάντερ Ίζτσμα «Η εθνική ομάδα της Ολλανδίας έχει αναμφίβολα ευεργετηθεί από την χρήση παικτών που έχουν γεννηθεί στο Σουρινάμ, οι οποίοι είχαν την προοπτική να ασκήσουν μεγάλη επίδραση στην ομάδα. Παρ’ ότι η ολλανδική κοινωνία είχε γνωστή για την υποστήριξή της στην ισότητα και την ισονομία, πολύ Σουριναμέζοι θα πουν πως το πρώτο κύμα μαζικής μετανάστευσης από την χώρα τους δεν είχε δεχθεί ιδιαίτερη θερμή υποδοχή από τους ντόπιους»

«Έπρεπε ένας παίκτης από το Σουρινάμ να είναι τουλάχιστον δύο φορές καλύτερος από έναν λευκό για να παίξει στην θέση του. Πολλοί παίκτες αποφάσιζαν να σταματήσουν το ποδόσφαιρο, γιατί δεν τους δίνονταν καθόλου ευκαιρίες να δείξουν το ταλέντο τους. Σήμερα, τα μάτια των ανθρώπων είναι ανοιχτά, αλλά στο παρελθόν τα πράγματα ήταν αρκετά δύσκολα» είχε τονίσει ο πρώην ποδοσφαιριστής των Άγιαξ, Μίλαν και Μπαρτσελόνα και διεθνής με την εθνική Ολλανδίας, Γουίνστον Μπογκάρντ.

Κατά τη διάρκεια του Euro το 1996 διάφορα μέσα της εποχής ισχυριζόντουσαν πως υπήρχε ένας διαχωρισμός μεταξύ των μαύρων και των λευκών παικτών της ομάδας, αφού είχαν διαρρεύσει φωτογραφίες, που τους έδειχναν να τρώνε χωριστά. Τελικά λέγεται πως εκείνος ο διαχωρισμός οφειλόταν στον τότε προπονητή της ομάδας, Γκους Χίντινκ, που έδειχνε περισσότερη πίστη στους πιο έμπειρους παίκτες και αδιαφορούσε για τους νέους.

Μάλιστα, πολλές φορές οι παίκτες από το Σουρινάμ χαρακτηρίζονταν άδικα τεμπέληδες πιθανότατα λόγω της κουλτούρας της Καραϊβικής, που τους έκανε να έχουν ένα πολύ πιο χαλαρό στυλ σε σχέση με τους Ευρωπαίους.

Θα αναρωτηθεί κανείς, γιατί αφού υπήρχε τέτοια αντιμετώπιση στην Ολλανδία, δεν αποφάσισαν κάποιοι παίκτες να εκπροσωπήσουν το Σουρινάμ και προτιμούσαν να υφίστανται τέτοιες καταστάσεις;

Πέρα από το γεγονός πως πρόκειται για μία εθνική ομάδα πολύ χαμηλού επιπέδου (139 θέση στο FIFA Ranking παρ’ ότι αγωνίζεται με τις χώρες της Καραϊβικής και όχι της Νοτίου Αμερικής), αφού όλοι οι καλοί παίκτες έφευγαν για την Ολλανδία, ακόμα κι αν κάποιος το αγνοούσε αυτό, δεν ήταν εύκολο να παραγνωρίσει και τις κακές συνθήκες που επικρατούσαν στην χώρα. Μετά την ανεξαρτησία της, ακολούθουσαν μεγάλες περίοδοι με δικτατορίες με αποτέλεσμα να υπάρχει μεγάλη φτώχια στην χώρα, που σε κάποιες περιπτώσεις οδηγούσε ακόμα και σε λιμούς.

Παράλληλα, υπήρχε κι ένας νόμος του κράτους που απαγόρευε να εκπροσωπήσει το έθνος όποιος παίκτης είχε μεταναστεύσει στην Ολλανδία. Ευτυχώς για την χώρα αυτός ο νόμος άλλαξε πρόσφατα με τους Ολλανδούς παίκτες που έχουν την υπηκοότητα του Σουρινάμ να έχουν την δυνατότητα να αγωνιστεί στην εθνική ομάδα της χώρας χωρίς να πρέπει να παραδώσουν το ολλανδικό τους διαβατήριο. Ο πρώτος παίκτης που το έπραξε αυτό ήταν ο Νάιτζελ Χάσελμπαϊνκ, τον οποίο ακολούθησαν στην συνέχεια άλλοι εφτά παίκτες μεταξύ των οποίων βρίσκεται και ο Ντιέγκο Μπίσεσβαρ του ΠΑΟΚ.

Διαβάστε ακόμη: Οι Έλληνες ποδοσφαιριστές ανά την Ευρώπη και τον κόσμο (Season 2021-2022)!

Η κορυφαία ενδεκάδα όλων των εποχών για το Σουρινάμ

Σουρινάμ: Η ονειρική ενδεκάδα της μικροσκοπικής χώρας και οι παίκτες ντύθηκαν...Ολλανδοί
Βαϊνάλντουμ και Φαν Ντάικ πανηγυρίζουν με την φανέλα της εθνικής Ολλανδίας.

Μετά απ’ όλα αυτά τα τεράστια ονόματα που αναφέραμε δεν θα μπορούσαμε να μην δοκιμάσουμε να φτιάξουμε μία ενδεκάδα, την καλύτερη δυνατή που θα μπορούσε να σχηματίσει η μικρή αυτή χώρα αν συμπεριλάβουμε όλους τους παίκτες που έχει παράξει ή που έχουν παραχθεί στην Ολλανδία, αλλά είχαν και την υπηκοότητα του Σουρινάμ αυτά τα 46 χρόνια που υπάρχει ως κράτος.

Ως βασικός τερματοφύλακας θα ξεκινούσε ο Βορμ που έχει αγωνιστεί σε Σουόνσι και Τότεναμ και αποσύρθηκε το περασμένο καλοκαίρι. Στο κέντρο της άμυνας οι Βίρτζιλ Φαν Ντάικ της Λίβερπουλ και Ράιαν Ντόνκ της Γαλατάσαραί Στο δεξί άκρο ο Σον Κλάιμπερ του Άγιαξ και στην αριστερή ο Ρόιστον Ντρέντε, που έχει περάσει για πέντε χρόνια και από την Ρεάλ Μαδρίτης.

Το κέντρο είναι ίσως η καλύτερη γραμμή της ομάδας έχοντας τον εν ενεργεία Τζορτζίνιο Βαϊνάλντουμ της Παρί Σεν Ζερμέν και τους θρυλικούς χαφ της Ολλανδίας, Φρανκ Ράικαρντ, Κλάρενς Ζέεντορφ και Έντγκαρ Ντάβιντς. Με την πληρότητα επιλογών που υπάρχει στο χώρου του κέντρου μένουν εκτός παίκτες, όπως ο θαυματουργός νεαρός Χράφενμπερχ του Άγιαξ και ο Στενγκς της Αταλάντα, αλλά ο Άρον Βίντερ, νυν βοηθός προπονητής του Τζον Φαν’τ Σχιπ στην Εθνική Ελλάδος και παλιά δόξα των Άγιαξ, Λάτσιο και Ίντερ.

Στην επίθεση θα μπουν οι Ρουντ Γκούλιτ και ο Πάτρικ Κλάιφερτ με αποτέλεσμα να οδηγηθούν εκτός παίκτες ο Τζίμι Φλόιντ Χάσελμπαϊνκ και ο σταρ της Μπορούσια Ντόρτμουντ, Ντόνιελ Μάλεν.

Με το σύστημα να είναι 4-4-2 δηλαδή χωρίς εξτρέμ, εκτός έμειναν και οι Νόε Λανγκ της Κλαμπ Μπριζ, Στίβεν Μπέργκβαϊν της Τότεναμ και ο Ελιέρο Ελία (έχει περάσει από Αμβούργο, Γιουβέντους, Βέρντερ Βρέμης και Σαουθάμπτον).

Σουρινάμ: Η ονειρική ενδεκάδα της μικροσκοπικής χώρας και οι παίκτες ντύθηκαν...Ολλανδοί
Η ονειρική ενδεκάδα της εθνικής Σουρινάμ!

Πηγές: Thesefootballtimes.com, Wikipedia, Oh My Goal, HITC Sevens

1 Σχόλιο

Σχετικά Άρθρα

1 Σχόλιο

Τζέιντεν Μπράαφ: Η επανάληψη ενός γαλάζιου... "λάθους" - InTheZone.gr 11 Νοεμβρίου 2021 - 11:12

[…] από μικρός είχε αδυναμία στην Αϊντχόφεν. Από την άλλη, η καταγωγή των γονιών του ήταν από το Σουρινάμ, κάτι που τον έφερε αρκετές φορές αντιμέτωπο με τον […]

Απάντηση

Γράψτε ένα σχόλιο

To InTheZone.gr χρησιμοποιεί cookies ώστε να μπορεί να σας παρέχει την καλύτερη δυνατή εμπειρία πλοήγησης. Ελπίζουμε να είστε εντάξει με αυτό, εάν όχι μπορείτε να μην το αποδεχτείτε. Αποδοχή Διαβάστε περισσότερα

error

Αν σας αρέσουν οι ιστορίες μας, ακολουθήστε μας :)

YouTube
Instagram