Αρχική ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟChampions League Ρεάλ Μαδρίτης: Το ιδιοκτησιακό καθεστώς της «Βασίλισσας» και οι Socios

Ρεάλ Μαδρίτης: Το ιδιοκτησιακό καθεστώς της «Βασίλισσας» και οι Socios

από Σωτήρης Μυκονίου
Ρεάλ Μαδρίτης: Το ιδιοκτησιακό καθεστώς της «Βασίλισσας» και οι Socios

Το μοντέλο ιδιοκτησίας των Socios στην Ρεάλ Μαδρίτης, τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα που προσφέρει και οι θέσεις του προέδρου και των διευθυντών που διοικούν ουσιαστικά τον σύλλογο και αλλάζουν τον χαρακτήρα του συστήματος.

Η Ρεάλ Μαδρίτης αποτελεί ίσως το πιο ισχυρό ποδοσφαιρό κλαμπ και brand στον κόσμο αυτή τη στιγμή. Στην πλειονότητά τους οι κορυφαίες ομάδες του κόσμου έχουν πίσω τους έναν πολύ πλούσιο ιδιοκτήτη, που φροντίζει με τα χρήματά του να διατηρείται η εύρυθμη οικονομική λειτουργία της ομάδας «ταΐζοντάς» την όποτε τα οικονομικά της δεδομένα δείχνουν πως έχει ανάγκη.

Αυτό όμως δεν συμβαίνει στην περίπτωση των Μαδριλένων. Εκεί, δεν υπάρχει ένας άνθρωπος στον οποίο να ανήκει η ομάδα, αλλά περίπου 90.000 (!!), με τον Φλορεντίνο Πέρεθ να είναι απλώς το δημόσιο πρόσωπο του συλλόγου προς τον κόσμο.

Αυτά τα 90.000 μέλη που παίρνουν τυπικά ενεργά μέρος στην διοίκησή της αποτελούν τους λεγόμενους «Socios».

Ποιοι είναι όμως οι Socios, πως απέκτησαν την ιδιοκτησία της Ρεάλ Μαδρίτης και ποιος είναι ο ρόλος τους;

Ρεάλ Μαδρίτης: Το ιδιοκτησιακό καθεστώς της «Βασίλισσας» και οι Socios
Φωτογραφία από ψηφοφορία των Socios στην Ρεάλ Μαδρίτης (credits: Real Madrid FC)

Πρόκειται για τους ανθρώπους που αποκτούν δικαίωμα ψήφου στις εκλογές που έχει η Ρεάλ Μαδρίτης κάθε τέσσερα χρόνια, πληρώνοντας μία ετήσια συνδρομή ύψους 123 ευρώ. Οι Socios οι οποίοι έχουν φτάσει τα 50+ χρόνια ως μέλη δεν χρειάζεται πλέον να πληρώνουν τις ετήσιες εγγραφές.

Όμως, για να γίνει κανείς ένας από τους Socios χρειάζονται κι άλλα πράγματα, πέρα από τα λεφτά της συνδρομής, όπως το ότι πρέπει να εγγυηθούν για κείνον που επιθυμεί να ενταχθεί για πρώτη φορά δύο ήδη υπάρχοντα μέλη.

Το μοντέλο αυτό ιδιοκτησίας εξακολουθεί να διατηρείται μόνο στην Ρεάλ Μαδρίτης, την Μπαρτσελόνα, την Αθλέτικο Μπιλμπάο και την Οσασούνα.

Όλα τα υπόλοιπα κλαμπ στην Ισπανία είναι SAD (Sociedad Anonima Deportiva), δηλαδή Εταιρείες Περιορισμένης Ευθύνης (ΕΠΕ) με συγκεκριμένους κανόνες διοίκησης εξαιτίας της εμπλοκής τους στον αθλητισμό.

Στην δημιοργία της συγκεριμένης μορφής εταιρειών και την απεμπλοκή των περισσότερων ομάδων από το μοντέλο των Socios οδήγησε ένας νόμος που πέρασε από την ισπανική κυβέρνηση το 1990, ο οποίος ανάγκαζε όλες τις ομάδες της Ισπανίας να γίνουν Eταιρείες Περιορισμένης Ευθύνης και να εισηχθούν στο χρηματιστήριο.

Αυτό έγινε για να προστατευθούν οι ομάδες. Πριν απ’ αυτή την κατάσταση, σχεδόν όλες οι ομάδες της Ισπανίας ακολουθούσαν το μοντέλο ιδιοκτησίας των Socios.

Η είσοδό τους στο χρηματιστήριο ήταν ένα μέτρο που θα ανάγκαζε τις ομάδες να είναι πιο συμμαζεμένες οικονομικά ενώ θα εξασφάλιζε παράλληλα και τον καλύτερο τρόπο διακυβέρνησής τους.

Η Ρεάλ Μαδρίτης και οι άλλες τρεις ομάδες (Μπαρτσελόνα, Μπιλμπάο, Οσασούνα) που διατηρούν μέχρι σήμερα το σύστημα ιδιοκτησιας των Socios εκμεταλλεύτηκαν ένα παραθυράκι που προσέφερε ο ίδιος αυτός νόμος και κατόρθωσαν έτσι να διατηρήσουν το μοντέλο αυτό. Ένα από τα άρθρα του νόμου αυτού όριζε πως κάθε ομάδα που μπορούσε να δείξει πως ήταν κερδοφόρα τις τελευταίες πέντε σεζόν, ξεκινώντας από την σεζόν 1985-1986, μπορούσε να διατηρήσει το σύστημα διοίκησης των Socios και το κριτήριο αυτό το πληρούσαν μόνο οι συγκεκριμένες τέσσερις αυτές ομάδες, οι οποίες δεν έχασαν την ευκαρία κάνοντας χρήση του συγκεκριμένου «παραθύρου».

Διαβάστε ακόμη: Μπάγερν Μονάχου: Το επιτυχημένο μοντέλο που την έφερε στην κορυφή και το επόμενο βήμα

Πέρα από το προφανές, ότι δηλαδή αποκτάει δικαίωμα ψήφου στις προεδρικές εκλογές του συλλόγου και τις εκλογές του διοικητικού συμβουλίου, τα μέλη αυτά αποκομίζουν κι άλλα πλεονεκτήματα. Αυτά μπορεί να αφορούν τα εισιτήρια, αλλά και το γεγονός πως αποτελούν μέλος του «κοινωνικού ιστού» της ομάδας.

Το πιο σημαντικό όμως είναι το δικαίωμα ψήφους στις εκλογές. Αυτές διενεργούνται κάθε τέσσερα χρόνια για να προκύψει ο πρόεδρος του συλλόγου, ο οποίος διοικεί την ομάδακατά την θητεία του μαζί με τον συμβούλιο των διευθυντών. Πέρα απ’ αυτό όμως, οι Socios δεν έχουν κάποια άλλη επίδραση στην διοίκηση της ομάδας κι έτσι ουσιαστικά από την στιγμή που εκλέξουν το πρόεδρο και τα μέλη του συμβουλίου δεν έχουν κάποια άλλη συμμετοχή στον τρόπο λειτουργίας της ομάδας.

Θα πει κανείς πως μπορούν όποιοι απ’ αυτούς θέλουν το κάτι παραπάνω να κατεβάσουν δικούς τους ψηφοδέλτιο στις εκλογές και να διεκδικήσουν τον προεδρικό θώκο, αλλά και θέσεις στο συμβούλιο χωρίς έτσι να χάνεται ο δημοκρατικός χαρακτήρας που δείχνει να έχει το συγκεκριμένο σύστημα. Αυτό όμως δεν είναι δυνατόν για τον καθένα…

Ο ρόλος του προέδρου και του διοικητικού συμβουλίου

Ρεάλ Μαδρίτης: Το ιδιοκτησιακό καθεστώς της «Βασίλισσας» και οι Socios
Ο πρόεδρος Φλορεντίνο Πέρεθ και το διοικητικό συμβούλιο της Ρεάλ Μαδρίτης (credits: Real Madrid FC)

Βλέπετε ναι μεν ο πρόεδρος και οι διευθυντές εκλέγονται για να τρέξουν διοικητικά την ομάδα, ωστόσο η εκλογή τους φέρνει μαζί και μία σημαντική οικονομική υποχρέωση προς την ομάδα, την οποία λίγοι μπορούν να εκπληρώσουν. Σύμφωνα με το νόμο, ο πρόεδρος και οι διευθυντές θα πρέπει να είναι ικανοί να βάλουν από την τσέπη τους το 15% του ετήσιου τζίρου της ομάδας με την μορφή της τραπεζικής εγγύησης κάθε σεζόν στην οποία παραμένουν στον διοικητικό θώκο των Μαδριλένων.

Αυτά τα χρήματα μπορεί να χρησιμοποιηθούν από την ομάδα σε περίπτωση που το κλαμπ βρεθεί σε μία αξεπέραστη οικονομική κρίση. Την απόφαση για την χρησιμοποίηση αυτού του ποσού μπορούν να πάρουν είτε οι διευθυντές από μόνοι τους, είτε με το 5% των ψήφων των Socios είτε η ίδια η ισπανική λίγκα, αλλά μιλάμε για μία αρκετά έκτακτη κατάσταση και σπάνια περίπτωση.

Αυτή η οικονομική απαίτηση που υπάρχει από τον πρόεδρο και τους διευθυντές σημαίνει ουσιαστικά πως για να κατέβεις στις εκλογές είτε για πρόεδρος είτε για μέλος του συμβουλίου χρειάζεται να διαθέτεις παραπάνω από αρκετά χρήματα.

Ο νυν πρόεδρος της Ρεάλ Μαδρίτης, Φλορεντίνο Πέρεθ για παράδειγμα είναι πρόεδρος και CEO μίας κατασκευαστικής εταιρείας στην Ισπανία (Grupo ACS) από το 1997, η οποία το 2019 είχε συνολικά έσοδα ύψους 39 δις ευρώ (κατέχει περίπου το 13% των μετοχών της) ενώ ο ίδιος ο Ισπανός επιχειρηματίας σύμφωνα με το Forbes έχει περιουσία που ξεπερνά τα 2 δις ευρώ.

Τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα του μοντέλου ιδιοκτησίας των Socios για την Ρεάλ Μαδρίτης

Ρεάλ Μαδρίτης: Το ιδιοκτησιακό καθεστώς της «Βασίλισσας» και οι Socios
Photo Credits: Real Madrid FC

Το σημαντικότερο μειονέκτημα που επιφέρει το συγκεκριμένο μοντέλο ιδιοκτησίας είναι η χρηματοδότηση της ομάδας. Η Ρεάλ Μαδρίτης δεν μπορεί να αντλήσει χρήματα από την αγορά, όπως θα έκανε μία συνηθισμένη εταιρεία που είναι εισηγμένη στο χρηματιστήριο. Δεν μπορεί να βγάλει χρήματα πουλώντας μετοχές.

Σύμφωνα με τον Ματ Σλάτερ του «Athletic», θα μπορούσαν να συγκεντρώσουν κάποια χρήματα είτε αυξάνοντας τις συνδρομές που πληρώνουν τα μέλη τους είτε με κάποιου τύπου έρανο, όμως τέτοιες κινήσεις θα προκαλούσαν προβλήματα με τους κανονισμούς του FFP.

Έτσι, η «βασίλισσα» πρέπει να κινείται μόνο με βάση το εισόδημά της, δηλαδή τα χρήματα που προκύπτουν από τα τηλεοπτικά δικαιώματα, τα έσοδα της μέρας του αγώνα και τις εμπορικές συμφωνίες της ομάδας.

Τα έσοδα και οι τομείς των εσόδων της Ρεάλ Μαδρίτης την τελυταία δεκαετία!

Αυτό για ομάδες όπως η Ρεάλ Μαδρίτης δεν αποτελεί ιδιαίτερο πρόβλημα, αφού μιλάμε για μία πραγματική μηχανή χρημάτων, όμως στην περίοδο του κορωνοϊού ακόμα κι αυτή αντιμετώπισε δυσκολίες. Σύμφωνα με το Swiss Ramble, για την σεζόν 2020-2021, η «Βασίλισσα» έβγαλε κέρδη 2 εκ. ευρώ προ φόρων σε μία σεζόν που τα εισοδήματα των ομάδων πληγήκαν πολύ βαριά από τον κορωνοϊό.

Το συνολικό της εισόδημα έφτασε τα 653 εκ. ευρώ από τα 715 εκ. της προηγούμενης σεζόν εξαιτίας της μείωσης των χρημάτων από τις εγγραφές των μελών και από το γήπεδο λόγω του κορωνοϊού που άγγιξε τα 116 εκ. ευρώ, αλλά και της μείωσης άλλων εσόδων κατά 13 εκ. ευρώ. Ωστόσο, η αύξηση στα χρήματα που εισέπραξε από τα τηλεοπτικά δικαιώματα (59 εκ. ευρώ παραπάνω φτάνοντας τα 208 εκ.), σε εκείνα που εισέπραξε από τις διάφορες διοργανώσεις βάσει της απόδοσής της σ’ αυτές (11 εκ. ευρώ περισσότερα φτάνοντας τα 116 εκ.), αλλά σ’ αυτά που έλαβε από το marketing (2 εκ. ευρώ περισσότερα ανεβάζοντάς το ποσό στα 314 εκ.) βοήθησε την ομάδα να βγει κερδοφόρα ακόμη και στην περσινή πολύ δύσκολη σεζόν.

Για να έχουμε μία σύγκριση μεγεθών και να κατανοήσουμε καλύτερα το τρομερό επίτευγμα της Ρεάλ, η «Βασίλισσα» είχε κέρδος 2 εκ. ευρώ προ φόρων, την ώρα που η Μπαρτσελόνα παρουσίαζε ζημία 555 εκ. ευρώ.

Παρ’ όλα αυτά τα χρήματα που μπορεί και βγάζει η Ρεάλ Μαδρίτης ως το πιο ισχυρό ίσως ποδοσφαιρικό brand του πλανήτη υπάρχουν στιγμές που κι εκείνη χρειάζεται περισσότερα κεφάλαια για κάποιες διαδικασίες. Οι ανάγκες αυτές μπορεί να αφορούν την κάλυψη των αμοιβών των παικτών, που είναι πάντα πολύ υψηλές στην «Βασίλισσα» για να διατηρείται στο κορυφαίο επίπεδο, αλλά και μεγάλα πρότζεκτ, όπως η ανακαίνιση του «Σαντιάγκο Μπερναμπέου».

Διαβάστε ακόμη: Bundesliga: Είναι το διοικητικό μοντέλο του 50+1 λειτουργικό;

Σ’ αυτές τις περιπτώσεις η Ρεάλ Μαδρίτης καταφεύγει στην λύση των δανείων δημιουργώντας χρέος. Το μέγεθος της ομάδας βοηθάει στο να βρίσκει δάνεια από εγχώριες τράπεζες με πολύ συμφέροντα επιτόκια. Τώρα ελέω της έκτακτης κατάστασης που δημιούργησε η πανδημία πήρε κι ένα δάνειο από την κυβέρνηση.

Ωστόσο το να είσαι μία ομάδα που τρέχει με το μοντέλο διοίκησης των Socios έχει και οφέλη κι ένα απ’ αυτά αφορά και τον δανεισμό από τις τράπεζες. Το γεγονός πως πρόκειται για εταιρείες που δεν είναι εισηγμένες στο χρηματιστήριο σημαίνει πως αυτές μπορούν να επωφεληθούν από συναλλαγές με τις τράπεζες με βάση το μη κερδοσκοπικό καθεστώς τους εξασφαλίζοντας φθηνότερα δάνεια.

Ακόμη όσο η ομάδα τρέχει καλά ως οργανισμός εφαρμόζοντας το συγκεκριμένο μοντέλο δεν μπορεί να διαλυθεί ή να μετακινηθεί, να δημιουργήσει υπερβολικά χρέη στο βαθμό που να μην είναι εξυπηρετήσιμα, καθώς και να αγοραστεί από τον οποιοδήποτε, όσα χρήματα και να έχει διασφαλίζοντας έτσι πως θα η ιδιοκτησία της θα παραμένει τυπικά στα χέρια των φιλάθλων της.

Κάπως έτσι βλέπουμε, λοιπόν, πως ακόμη κι αν η Ρεάλ Μαδρίτης δεν ανήκει σ’ έναν ισχυρό οικονομικά ιδιοκτήτη, το μοντέλο ιδιοκτησίας των Socios δεν είναι όσο δημοκρατικό ακούγεται, αφού τυπικά η ομάδα ανήκει στα μέλη της, αλλά κουμάντο διοικητικά κάνει ο πρόεδρος και το διοικητικό συμβούλιο, οι υποψηφιότητες των οποίων είναι περιορισμένες εξαιτίας των οικονομικών υποχρεώσεων που έχουν απέναντι στην ομάδα με την εκλογή τους και οι οποίες στερούν την δυνατότητα από τον απλό κόσμο να ασκήσει το δικαίωμα του εκλέγεσθαι.

Το ιδιοκτησιακό καθεστώς των Socios προστατεύει την ομάδα ως οντότητα, που είναι πολύ σημαντικό, αλλά της δημιουργεί δυσκολίες στην χρηματοδότησή της. Αυτές μπορεί να ξεπεραστούν όσο η ομάδα μπορεί να παράγει ικανοποιητικό ειδόσημα, ώστε να μπορεί να διευθετήσει τις υποχρεώσεις της και να αποτελεί ταυτόχρονα μία ελκυστική επιλογή για τις τράπεζες, έτσι ώστε να μπορεί να παίρνει δάνεια με ακόμη χαμηλότερα επιτόκια χρηματοδοτώντας έτσι πρότζεκτ τα οποία από μόνη της δεν θα μπορούσε.

Πηγές: Tifo, Swiss Ramble, Forbes

0 Σχόλιο

Σχετικά Άρθρα

Γράψτε ένα σχόλιο

To InTheZone.gr χρησιμοποιεί cookies ώστε να μπορεί να σας παρέχει την καλύτερη δυνατή εμπειρία πλοήγησης. Ελπίζουμε να είστε εντάξει με αυτό, εάν όχι μπορείτε να μην το αποδεχτείτε. Αποδοχή Διαβάστε περισσότερα

error

Αν σας αρέσουν οι ιστορίες μας, ακολουθήστε μας!

YouTube
Instagram