Αρχική ΜΠΑΣΚΕΤΕλλάδα Οι μπασκετικοί… πρέσβεις που χάθηκαν στο χρόνο (Μέρος 2ο)

Οι μπασκετικοί… πρέσβεις που χάθηκαν στο χρόνο (Μέρος 2ο)

από Γιάννης Γιανναράκης

Η… αναζήτηση των ξεχασμένων πρέσβεων του ελληνικού μπάσκετ συνεχίζεται και ολοκληρώνεται, με τις ομάδες της υπόλοιπης επικράτειας που ήρθαν αλλά δεν κατάφεραν να παραμείνουν στο κορυφαίο επίπεδο της Ευρώπης.

Αναλύσαμε το πως και το γιατί των… πρωτευουσιάνων και τώρα ήρθε η ώρα για την υπόλοιπη Ελλάδα να πάρει την σκυτάλη!

Μετά τις ξεχασμένες πορείες των Παπάγου και Σπόρτιγκ, την προσπάθεια του Ιωνικού Νίκαιας με ή χωρίς τον Παναγιώτη Γιαννάκη αλλά και την επιστροφή στο… παρελθόν της Νήαρ Ηστ, αποχαιρετούμε την Αθήνα και τον Πειραιά, προκειμένου να παρουσιάσουμε τις υπόλοιπες έξι ομάδες που μετρούν μονοψήφιο αριθμό συμμετοχών στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Όπως και στο πρώτο μέρος, έτσι και τώρα, καλό θα ήταν να επαναλάβουμε πως στην παρακάτω λίστα δεν συμπεριλαμβάνεται ο Προμηθέας Πάτρας, ο οποίος τώρα οικοδομεί την κληρονομιά του εκτός συνόρων. Τέλος, ας παρουσιάσουμε εκ νέου την διαβάθμιση των διοργανώσεων, προκειμένου να μην χαθούμε στην… μετάφραση!

ΒαθμίδαΔιοργάνωση
Ευρωπαϊκό Κύπελλο ΠρωταθλητριώνEuroLeague
EuroCup / Basketball Champions League / Κύπελλο Σαπόρτα
Κύπελλο Κόρατς / EuroChallenge
Europe Cup / EuroCup Challenge

Σε περίπτωση που το παρέλειψες, είμαστε εδώ για σένα. Ρίξε μια ματιά στο πρώτο μέρος του αφιερώματος, για να μην αφήσεις την εμπειρία ημιτελή…

Ηράκλειο

Κύπελλο Κόρατς 1998-1999

Αρχή με την μοναδική εκπρόσωπο της Μεγαλονήσου και το Ηράκλειο. Η περίοδος ευημερίας των Κρητικών, από το 1994 έως το 2003, όταν και υποβιβάστηκαν στην Α2, περιείχε και μια εμπειρία εκτός συνόρων. Την περίοδο 1998-99 συμμετείχε μαζί με άλλες τρεις ελληνικές ομάδες στο Κύπελλο Κόρατς. Κληρώθηκε στον 16ο όμιλο του θεσμού μαζί με τις Νταρουσάφακα (Τουρκία), Μπεομπάνκα (Σερβία και Μαυροβούνιο) και Τσέμοσβιτ (Σλοβακία).

Εκμεταλλευόμενη την εξαιρετική απόδοση της στον πρώτο γύρο (3/3 νίκες), η Κρητική ομάδα κατάφερε να περάσει στην φάση των «32» ως δεύτερη πίσω από την Νταρουσάφακα, με ρεκόρ 4-2. Εκεί, το όνειρο της περαιτέρω διάκρισης έμελλε να διακοπεί από την Άρσεναλ Τούλα. Οι Ρώσοι, αφού πρώτα κατάφεραν να φύγουν με την… ισοπαλία (69-69) από το Ηράκλειο, επικράτησαν εντός έδρας με 94-87, βάζοντας τέλος στην πρώτη και τελευταία μέχρι σήμερα ευρωπαϊκή περιπέτεια του Ηρακλείου.

Χάρβεϊ και Πετρόπουλος κόντρα στην Άρσεναλ, στις 9/12/1998

Πρωτεργάτες εκείνης της πορείας ήταν οι Αμερικανοί Χάουαρντ Κάρτερ,Χάρολντ Έλις και Αντόνιο Χάρβεϊ, ο Γάλλος Φρέντερικ Φόρτε, ο οποίος άφησε την τελευταία του πνοή σε ηλικία 48 ετών την Πρωτοχρονιά του 2018, αλλά και οι Χρήστος Χαρίσης, Χρήστος Πετρόπουλος και Χρήστος Μυριούνης.

Μακεδονικός

ULEB Cup (νυν EuroCup) 2003-04, 2004-2005

Όσο κι αν φαίνεται παράξενο στους νεότερους (συμπεριλαμβανομένου και εμού), ο Μακεδονικός είναι η μοναδική ομάδα της λίστας που έχει φτάσει σε τελικό Ευρωπαϊκής διοργάνωσης και έβδομη στα εγχώρια χρονικά (μετά τις ΑΕΚ, ΠΑΟΚ, Άρη, Ολυμπιακό, Παναθηναϊκό και Μαρούσι). Το 2005 η ομάδα από την Κοζάνη έφτασε μια ανάσα από την κορυφή, ωστόσο η ιστορική αναδρομή ξεκινάει από την προηγούμενη σεζόν. Το 2003, ο Μακεδονικός πραγματοποιεί την παρθενική συμμετοχή του εκτός συνόρων, καταφέρνοντας μάλιστα να προκριθεί ως δεύτερη από την φάση των ομίλων (6-4 ρεκόρ) σε γκρουπ με Εστουντιάντες (Ισπανία), Λε Μαν (Γαλλία), Μπουντούτσνοστ (Σερβία και Μαυροβούνιο), Ναϊμέγκεν (Ολλάνδια) και Μπράουσβαϊγκ (Γερμανία).

Κλαρκ και Έιβερι κόντρα στην Εστουντιάντες, στις 11/11/2003

Παρά τις υποσχέσεις που αφήνει, λόγω της ύπαρξης αρκετών αξιόλογων μονάδων (Μεσχαράκου, Κλαρκ, Σιγάλας, Μπουντούρης, Χέιλ, Πανταζόπουλος) αλλά και την εντυπωσιακή εμφάνιση και νίκη στον πρώτο αγώνα στην Κοζάνη με  89-63, το σύνολο του Παναγιώτη Ζόντου γνωρίζει σοκαριστικό αποκλεισμό από την Λέιδα, μετά από μια αλησμόνητη κατάρρευση στη ρεβάνς (58-90).

Το καλοκαίρι ο προπονητής αντικαταστάθηκε, το ρόστερ αναδιαρθρώθηκε, μαζί και η μοίρα της ομάδας. Με τον Αργύρη Πεδουλάκη πλέον στο… τιμόνι, δύο εξαιρετικούς Αμερικάνους πρώτης κλάσης (Άντρε Χάτσον, Πιτ Μάικλ), καθοριστικούς Ευρωπαίους (Ρίματς, Τσάνακ, Λουκόφσκι, Κίζνιακ, Κέτσμαν) και ποιοτικό ελληνικό στοιχείο (Παπαμακάριος, Καυκής, Πέτρουλας, Χαραλαμπίδης), ο Μακεδονικός περνάει ως πρώτος στο δεύτερο γύρο (7-3 ρεκόρ) από όμιλο με Μπανταλόνα (Ισπανία), Νταρουσάφακα (Τουρκία), Λάσκο (Σλοβακία), Μπάμπεργκ (Γερμανία), Κάπφεμπεργκ (Αυστρία) και από εκεί και έπειτα ξεκινάει το… πάρτι!

Οι πρωτεργάτες Παπαμακάριος, Λουκόφσκι, Μάικλ και Χάτσον, μαζί με τον “αρχιτέκτονα”,
Αργύρη Πεδουλάκη.

Αρχικά, αφήνει εκτός συνέχειας με εμφατικό τρόπο την ιστορική και θεωρητικά ποιοτικότερη Βαρέζε (77-65 στην Ιταλία, 90-57 στην Ελλάδα) και βρίσκεται δύο αγώνες μακριά από την τετράδα. Για την ακρίβεια, έναν «εμφύλιο» μακριά, καθώς απέναντί του βρίσκεται το Μαρούσι του Παναγιώτη Γιαννάκη, με τον Βασίλη Σπανούλη στο ρόστερ.

Ο Βασίλης Σπανούλης τα… βάζει με όλη την ομάδα του Μακεδονικού, υπό τις οδηγίες του Παναγιώτη Γιαννάκη.

Παρά την… επική του απόδραση από την Αθήνα με 92-89, ο Μακεδονικός βρίσκεται ένα σουτ μακριά από τον αποκλεισμό στη ρεβάνς. Όμως, ο Πόποβιτς δεν ευστοχεί στο ελεύθερο τρίποντο της πρόκρισης μετά την πάσα του Σπανούλη και το σύνολο του Πεδουλάκη προκρίνεται στην τετράδα, παρότι ηττήθηκε με 76-75.

Η Βρσακ (τότε Χέμοφαρμ) από την Σερβία και Μαυροβούνιο δεν μοιάζει απροσπέλαστος αντίπαλος, ωστόσο το 107-84 του πρώτου αγώνα δείχνει να βάζει «ταφόπλακα» στις ελπίδες της ελληνικής ομάδας. Οι διοργανωτές αρχίζουν ήδη να τυπώνουν τα εισιτήρια αλλά και τα μπλουζάκια του τελικού, όμως ο Μακεδονικός τους χαλάει τα σχέδια. Με τον κόσμο της Κοζάνης να δίνει το έναυσμα και κανέναν να μην υστερεί εντός παρκέ, η ομάδα του Πεδουλάκη επικρατεί με το εκκωφαντικό 96-65, κλείνοντας πλέον ραντεβού με την ιστορία!

Ο τελικός της 19ης Απριλίου στο Σαρλερουά του Βελγίου μπορεί να μην τελείωσε θριαμβευτικά, μιας και η Λιέτουβος Ρίτας του Ρομπέρτας Γιαβτόκας κατάφερε να βγει… αλώβητη από την νέα εντυπωσιακή προσπάθεια ανατροπής του Μακεδονικού, που από το 62-38 έφτασε μέχρι και το -3 (77-74), προτού ηττηθεί με 78-74, ωστόσο η παρουσία του και μόνο σε ένα τέτοιο γεγονός αποτέλεσε την ναυαρχίδα αυτής της -δυστυχώς- βραχύχρονης ιστορίας.

Οι παίκτες του Μακεδονικού κοιτούν την απονομή του πρωταθλητή στην Λιέβουτος Ρίτας, στον τελικό του
ULEB Cup.

Χ.Α.Ν.Θ.

Kύπελλο Κόρατς 1973, 1973-74, 1974-75

Άλλη μια… βουτιά στο παρελθόν, αυτή την φορά στον ιστορικό σύλλογο της Θεσσαλονίκης, ο οποίος συμμετείχε επί τρία συναπτά έτη στο νεοσύστατο τότε κύπελλο Κόρατς. Μάλιστα, η δεύτερη έκδοση αυτού δεν είχε διοργανωθεί μέσα σε μια ημερολογιακή σεζόν, αλλά από τον Ιανουάριο έως τον Μάρτιο του 1973. Το format του δε, περιελάμβανε τέσσερις ομίλους των τριών ομάδων, με τον πρώτο κάθε ομίλου να προκρίνεται στα ημιτελικά. Η διαφορά ήταν πως οι τρεις ομάδες αγωνίζονται μεταξύ τους σε σειρές δύο αγώνων, οι οποίες ωστόσο στο τέλος προσμετρούνται ως ένας (όπως ακριβώς λειτουργούσαν τα νοκ-άουτ του θεσμού τα επόμενα χρόνια). Υπό αυτό το πρίσμα, η Χ.Α.Ν.Θ. κληρώθηκε σε όμιλο με Πιλς (Βέλγιο, νυν Μέχελεν) και Λοκομοτίβα (Γιουγκοσλαβία, νυν Τσιμπόνα), γνώρισε τέσσερις ήττες σε ισάριθμους αγώνες και αποχαιρέτησε πρόωρα.

Την επόμενη σεζόν το πρόγραμμα διευρύνθηκε, καθώς οι ομάδες από 12 έγιναν 37. Προστέθηκαν δύο επιπλέον γύροι διπλών αγώνων πριν την φάση των ομίλων, διαδικασία που δεν κατάφερε να αντιμετωπίσει με επιτυχία η Χ.Α.Ν.Θ. . Αφού αρχικά προκρίθηκε στον δεύτερο γύρο άνευ αγώνων λόγω απόσυρσης της Σόμα Βιέννης, κλήθηκε να αντιμετωπίσει την εξαιρετική -και μετέπειτα φιναλίστ- Παρτιζάν Βελιγραδίου. Παρά την υπερπροσπάθεια του πρώτου αγώνα, η ελληνική ομάδα δεν κατάφερε να υπερασπιστεί την έδρα της (77-79) και η συντριβή της ρεβάνς ήρθε ως μια φυσιολογική εξέλιξη (63-88).

Την αμέσως επόμενη χρονιά η Ελλάδα είχε τέσσερις εκπροσώπους (Χ.Α.Ν.Θ., Άρης, ΠΑΟΚ, Πανελλήνιος), όμως η θεωρητικά πιο έμπειρη όλων απογοήτευσε. Η Χ.Α.Ν.Θ. δεν κατάφερε να περάσει στον δεύτερο γύρο, καθώς αποκλείστηκε στην πρώτη φάση από την Γούλφενμπατελ, μιας και ηττήθηκε με 11 πόντους στην Γερμανία (80-91), στην ρεβάνς του 73-69 της Θεσσαλονίκης.

Ολυμπιάδα Πατρών

FIBA EuroCup Challenge 2006-07

 FIBA EuroChallenge 2007-08

Μπορεί να μην έχει την φήμη που απολαμβάνει τώρα ο Προμηθέας ή την ιστορία που κουβαλάει ο Απόλλωνας, ωστόσο η Πάτρα μετράει και τρίτη ευρωπαϊκή εκπρόσωπο, την Ολυμπιάδα, η οποία συμμετείχε στις διοργανώσεις της FIBA από το 2006 έως το 2008. Η αρχή έγινε στο EuroCup Challenge την σεζόν 2006-07, όταν οι Πατρινοί εκπροσώπησαν την χώρα μας, όντας σε όμιλο με Πρόστεχοφ (Τσεχία), Απόλλων Λεμεσού (Κύπρος) και Χάποελ Ελιόν (Ισραήλ). Παρά τις εξαιρετικές εμφανίσεις και το αήττητο εντός έδρας, η Ολυμπιάδα δεν κατάφερε να κερδίσει ούτε έναν αγώνα μακριά από την Πάτρα, με αποτέλεσμα να μείνει τρίτη, με συγκομιδή τρεις νίκες και ισάριθμες ήττες.

Την επόμενη σεζόν, ήταν μια από τις πέντε ελληνικές ομάδες στο EuroCup της FIBA, που αμέσως μετά μετονομάστηκε σε EuroChallenge. Σε αντίθεση όμως με τις AEK, ΠΑΟΚ, Μαρούσι και Ολύμπια Λάρισας, η ομάδα της Πάτρας ξεκίνησε τις υποχρεώσεις της από τον πρώτο προκριματικό γύρο. Ξεπέρασε έστω και δύσκολα το εμπόδιο της Σπαρτάκ Πλβέν (ήττα με 76-71 στην Βουλγαρία, νίκη-πρόκριση με 85-71 στην Πάτρα), όμως δεν κατάφερε να μπει στους ομίλους, καθώς στον επόμενο γύρο υποτάχθηκε στις ανωτερότητα της Ουράλ (δύο ήττες, συνολικό σκορ 157-126).

Ολύμπια Λάρισας

FIBA EuroChallenge 2004-05, 2007-08, 2008-09

FIBA EuroCup Challenge 2005-06

Η εκπρόσωπος της Θεσσαλίας κατάφερε την πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα να περιπλανηθεί στα ευρωπαϊκά… σαλόνια, σημειώνοντας μάλιστα αξιοπρεπέστατες πορείες. Η αρχή, όπως και κάθε άλλη, ήταν δύσκολη, καθώς η Ολύμπια συμμετείχε την σεζόν 2004-05 στην FIBA Europe League (μετέπειτα EuroChallenge) μέσω μιας εκ των δύο wildcards που δόθηκαν. Η άλλη κατέληξε στην Ντιναμό Αγίας Πετρούπολης (μετέπειτα πρωταθλήτρια), η οποία μάλιστα ήταν στο ίδιο γκρουπ με τους Λαρισαίους, μαζί με τις Χίμικ (Ουκρανία), Παρί (Γαλλία), Χάποελ Τελ Αβίβ (Ισραήλ), ΑΕ Λεμεσού, Ηρακλή και Λάβοβι (Σερβία και Μαυροβούνιο). Παρά την ύπαρξη μερικών ποιοτικών πυλώνων, με πρώτους και καλύτερους τους δύο Αμερικανούς, Τάιρον Γκραντ και Ντόρεμους Μπένερμαν αλλά και τον γνώριμο μας, Φράνκο Νάκιτς, η Ολύμπια τερμάτισε στην προτελευταία θέση με συγκομιδή τρεις νίκες και 11 ήττες.

Ακολούθησε πτώση μιας βαθμίδας, με την συμμετοχή στο EuroCup Challenge το 2005, η οποία πάντως στέφθηκε με επιτυχία. Αρχικά, βρέθηκε σε όμιλο με Κεραυνό Στροβόλου (Κύπρος) και Μπάιραμ (Αλβανία, νυν Κάμζα), όπου και πέρασε στην επόμενη φάση ως δεύτερος, χάνοντας την πρωτιά από τους Κύπριους στην ισοβαθμία. Στους «16» απέκλεισε με σχετική ευκολία την Μπονκούρτ (79-63 στην Λάρισα, 80-82 στην Ελβετία), ενώ στην συνέχεια άντεξε στην… αντεπίθεση της Μαδέιρα (90-64 στην Λάρισα, 77-95 στην Πορτογαλία). Ωστόσο, οι ελπίδες διάκρισης τερματίστηκαν στην τετράδα, από την -μετέπειτα πρωταθλήτρια- Ουράλ (71-81 στην Λάρισα, 65-84 στην Ρωσία).

Μετά από ένα χρόνο αποχής και με τον Γιώργο Μπαρτζώκα πλέον στα ηνία, η Ολύμπια επέστρεψε στην Ευρώπη και στο EuroCup της FIBA (μετέπειτα EuroChallenge), καταφέρνοντας να περάσει από τα προκριματικά στους ομίλους, αποκλείοντας με δύο νίκες την Λάσκο (72-64 στην Σλοβακία, 83-82 στην Λάρισα). Εκεί, έχασε «χρυσή» ευκαιρία διάκρισης, καθώς έμεινε τρίτη (περνούσαν οι πρώτοι δύο) σε όμιλο με ΑΕ Λεμεσού, Κροάσια (Κροατία) και Σπαρτάκ Αγίας Πετρούπολης (Ρωσία).

Ο Γιώργος Μπαρτζώκας μαζί με τους αναπληρωματικούς της Ολύμπιας το 2009.

Την επόμενη σεζόν η Ολύμπια ήταν η μοναδική εκπρόσωπος της Ελλάδας στο θεσμό και παρότι βρέθηκε απευθείας στους ομίλους, τερμάτισε τελευταία σε όμιλο με Όλντενμπουργκ (Γερμανία), Άμστερνταμ (Ολλανδία) και Χάποελ Ιερουσαλήμ (Ισραήλ). Κομβικό σημείο για την εξέλιξη των πραγμάτων ήταν η εκτός έδρας αναμέτρηση με την Χάποελ, καθώς οι Λαρισαίοι αρνήθηκαν να ταξιδέψουν στο Ισραήλ λόγω της κατάστασης στην λωρίδα της Γάζας, με αποτέλεσμα να χάσουν το παιχνίδι στα χαρτιά.

Απόλλων Πατρών

Κύπελλο Κόρατς 1986-87, 1989-90, 1998-99

Κύπελλο Σαπόρτα 1996-97, 1997-98

Η τελευταία ομάδα του αφιερώματος προέρχεται ξανά από την πρωτεύουσα της Αχαΐας, η οποία έχει την τιμητική της σε παρελθόν, παρόν και μέλλον. Μπορεί ο Απόλλωνας να πραγματοποίησε αρκετά αξιόλογες πορείες στην ανώτατη εθνική κατηγόρια μέσα στο 21ο αιώνα, ωστόσο όλες οι ευρωπαϊκές παρουσίες των Πατρινών έχουν έρθει πριν το τέλος της περασμένης χιλιετίας.

Τα ταξίδια εκτός συνόρων ξεκίνησαν το 1986 με την συμμετοχή στο Κύπελλο Κόρατς και τον αποκλεισμό στον πρώτο γύρο από την σαφώς ανώτερη Χάποελ Τελ-Αβίβ (ήττες 71-88 εντός και 80-117 εκτός έδρας). Οι Ισραηλινοί έμελλε να αποδειχθούν ανυπέρβλητο εμπόδιο και τρία χρόνια μετά, όταν απέκλεισαν εκ νέου την ελληνική ομάδα, ξανά στην πρώτη φάση (ήττες 75-79 εντός και 59-93 εκτός έδρας).

Μπορεί η αναμονή μέχρι την επόμενη έξοδο στην Ευρώπη να διήρκεσε εννέα χρόνια, ωστόσο τη σεζόν 1996/97, με κορυφαίο όλων των δεινό σκόρερ Χάρολντ Έλις, ο Απόλλωνας έφτασε μέχρι τον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας, ενώ πραγματοποίησε και τον κορυφαία του πορεία εκτός Ελλάδας, με 11 νίκες σε 14 ματς στο Κύπελλο Σαπόρτα (τότε FIBA EuroCup). Οι Πατρινοί κατάφεραν αρχικά να περάσουν στις 32 καλύτερες ομάδες του θεσμού ως πρώτοι (8-2) από όμιλο με Μπουντιβέλνικ (Ουκρανία), Οστάνδη (Βέλγιο), Μπρνο (Τσεχία), Βόλβογκραντ (Ρωσία) και Κλουζ (Ρουμανία). Εκεί, κατάφερε να ξορκίσει το… φάντασμα των διπλών αγώνων, ξεπερνώντας με χαρακτηριστική άνεση το εμπόδιο της Ζάνταρ (75-56 στην Κροατία, 82-64 στην Πάτρα). Δυστυχώς, το ευρωπαϊκό ταξίδι ολοκληρώθηκε άδοξα για την ομάδα του Βαγγέλη Αλεξανδρή στον επόμενο γύρο, με αυτουργό την Τουρκ Τέλεκομ (ήττα 89-73 στην Άγκυρα, νίκη-αποκλεισμός με 67-66 στην Πάτρα).

Την επόμενη χρονιά ο Απόλλωνας ήταν ο δεύτερος εκπρόσωπος της χώρας μας στο Σαπόρτα, μαζί με τον Παναθηναϊκό. Για άλλη μια χρονιά η ομάδα της Αχαΐας επιβίωσε από την φάση των ομίλων, περνώντας ως δεύτερη (7-3) από γκρουπ με τις Σαρλερουά (Βέλγιο), Ζρίνιεβατς (Κροατία), Χόψι Πολζέλα (Σλοβενία), Μπος (Ολλανδία) και ΟΣΚ Πράχα (Τσεχία). Ωστόσο, το εμπόδιο της Χάποελ Ελιάτ (ήττα 101-84 στο Ισραήλ, νίκη-αποκλεισμός με 89-79 στην Πάτρα) δεν επέτρεψε στον Απόλλωνα άλλη μια παρουσία στις 16 καλύτερες ομάδες του Σαπόρτα για δεύτερη σερί σεζόν.

Το 1998, με την επονομασία Απόλλων Αχαΐας, οι Πατρινοί συμμετείχαν στο Κύπελλο Κόρατς, παρουσιάζοντας το πιο πλήρες από πλευράς ποιότητας ρόστερ στην ιστορία τους. Με τους Γκίμπερτ, Ρόμπινσον και Όλιβερ στις θέσεις των ξένων και τους Βετούλα, Χατζόπουλο και Αργυρόπουλο σε συμπληρωματικούς ρόλους, ο Απόλλωνας βρέθηκε απευθείας στον δεύτερο γύρο, όπου και προκρίθηκε μετά από τριπλή ισοβαθμία (4-2) σε όμιλο με Μπρότνιο (Βοσνία & Ερζεγοβίνη), Μακάμπι Ρα’ Ανάνα (Ισραήλ) και Σπάρτα Πράγας (Τσεχία). Το θρίλερ κόντρα στην Μακάμπι Ρισόν στον αμέσως επόμενο γύρο είχε αίσιο τέλος (75-75 στο Ισραήλ, 80-78 στην Πάτρα), ωστόσο η… ρέντα της ελληνικής ομάδας τελείωσε εκεί, καθώς στο Top-16 η Ντιζόν (52-68 στην Γαλλία, 70-67 στην Ελλάδα) έβαλε τέλος στο ταξίδι των Πατρινών, που μέχρι σήμερα δεν έχουν καταφέρει να επιστρέψουν στα… σαλόνια της Γηραιάς Ηπείρου.

1 Σχόλιο

Σχετικά Άρθρα

1 Σχόλιο

Φάκελος "Χεζόνια": 12+1 ξένοι που αγάπησαν και αγαπήθηκαν στην Ελλάδα! - InTheZone.gr 26 Φεβρουαρίου 2021 - 08:35

[…] Οι μπασκετικοί… πρέσβεις που χάθηκαν στο χρόνο (Μέρος 2ο) […]

Απάντηση

Γράψτε ένα σχόλιο

To InTheZone.gr χρησιμοποιεί cookies ώστε να μπορεί να σας παρέχει την καλύτερη δυνατή εμπειρία πλοήγησης. Ελπίζουμε να είστε εντάξει με αυτό, εάν όχι μπορείτε να μην το αποδεχτείτε. Αποδοχή Διαβάστε περισσότερα

error

Αν σας αρέσουν οι ιστορίες μας, ακολουθήστε μας :)

YouTube
Instagram