Αρχική ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ Ο Μαυρουδής Μπουγαΐδης στο IntheZone.gr: «Φυσικά και θα ήθελα να γυρίσω στην χώρα μου, αλλά έχοντας το αίσθημα του σεβασμού που βρίσκω στο εξωτερικό»

Ο Μαυρουδής Μπουγαΐδης στο IntheZone.gr: «Φυσικά και θα ήθελα να γυρίσω στην χώρα μου, αλλά έχοντας το αίσθημα του σεβασμού που βρίσκω στο εξωτερικό»

από Μαρίνος Πάντζης

Για την επιστροφή του στο πολωνικό ποδόσφαιρο, το πως προέκυψε η μεγάλη ευκαιρία της Χρόμπρι Γκλόκοβ, για τον Άρη, την ΑΕΚ, τον Μανόλο Χιμένεθ αλλά και για την Εθνική Ελλάδος, αναφέρθηκε σε μία… ιδιαίτερη συνέντευξη του στο IntheZone.gr, ο Μαυρουδής Μπουγαΐδης!

Το δικό του ποδοσφαιρικό «ταξίδι» άρχισε επαγγελματικά από την ηλικία των 15 ετών, όταν κι αποφάσισε να «κυνηγήσει» το όνειρο του με «αφετηρία» τον σύλλογο του Άρη, όντας μάλιστα ο νεαρότερος επαγγελματίας που έγινε στη Σούπερ Λιγκ!

Στην «κιτρινόμαυρη»… πλευρά της Θεσσαλονίκης αγωνίστηκε έως το 2011, ώσπου «μετακόμισε» στην Αθήνα για λογαριασμό της ΑΕΚ, όπου και έμεινε έως το 2013.

Και κάπου τότε λοιπόν, άρχισαν οι ποδοσφαιρικές «περιπλανήσεις» του!

Η Γρανάδα, ο Άρης, η πολωνική Λέχια Γκντάνσκ, ο Πανθρακικός, ο Κισσαμικός, η σουηδική Γκάις, η πολωνική Ποντμπεσκίτζιε και ο ΠΑΟ Κουφαλίων ήταν οι «σταθμοί» της καριέρας του έως και τον Ιανουάριο του 2021, όταν κι αποφάσισε να πραγματοποιήσει το… μπαμ κι από το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο της Ελλάδας να επιστρέψει στην Πολωνία και να αγωνιστεί με την φανέλα της Χρόμπρι Γκλόκοβ!

Αυτός λοιπόν είναι ο Μαυρουδής Μπουγαΐδης, ο οποίος όντας μόλις μερικούς μήνες στον σύλλογο της Γκλόκοβ κι έχοντας αγωνιστεί έξι φορές, «μετρώντας» μάλιστα κι ένα γκολ, δείχνει πως αγωνιστικά έχει βρει για τα… καλά τον εαυτό του, ζώντας το όνειρο του στην Πολωνία!

Για τον λόγο αυτόν, το IntheZone ήρθε σε επικοινωνία με τον 27χρονο πλέον Έλληνα αμυντικό, ο οποίος μέσα από μία συνέντευξη με τον Μαρίνο Πάντζη μίλησε για την επιστροφή του στο πολωνικό ποδόσφαιρο, για το πως προέκυψε η ευκαιρία της Χρόμπρι, για τον Άρη, την ΑΕΚ, τον Μανόλο Χιμένεθ και φυσικά την Εθνική Ελλάδος!

Οι Έλληνες ποδοσφαιριστές ανά την Ευρώπη και τον κόσμο!

«Ξυπνούσα από τις πέντε το πρωί και γυρνούσα σπίτι μου στις οχτώ το απόγευμα, γιατί μετά την δουλειά πήγαινα κατευθείαν στην προπόνηση και μετά γυρνούσα ξανά στην Θεσσαλονίκη όπου έμενα.»

Επιστροφή στην Πολωνία και στο πολωνικό ποδόσφαιρο φέτος λοιπόν για δεύτερη φορά στην καριέρα σου, αυτή την φορά όμως για λογαριασμό της Χρόμπρι Γκλόκοβ. Ποια είναι τα συναισθήματα σου;

«Εδώ κι ενάμιση χρόνο δεν έπαιζα επαγγελματικό ποδόσφαιρο. Ήμουνα στην χώρα μου, δίπλα στην οικογένεια μου, πράγμα το οποίο δεν το έχω τώρα και είναι το μόνο που μου λείπει εάν με ρωτάς, γιατί όλα τα άλλα είναι μια χαρά. Έγινε ένα περιστατικό το οποίο δεν το περίμενα, γιατί το να παίζεις τώρα στην πέμπτη κατηγορία της Ελλάδας, χωρίς βέβαια να έχει «σβηστεί» το παρελθόν σου και να σε καλούν από μία ομάδα η οποία είναι στην Β’ εθνική, όπου το επίπεδο εδώ της Β’ εθνικής είναι πολύ υψηλό λόγω του ότι υπάρχει και ευκολία οικονομική και να έρθω και να παίξω σε όλα τα παιχνίδια βασικός μέχρι τώρα, είναι κάτι το οποίο δεν το περίμενα, με κάνει πάρα πολύ χαρούμενο.

Με κάνει να νιώθω ξανά όπως ένιωθα πριν, αν και δεν σταμάτησα ποτέ να το νιώθω το ότι μπορώ να παίξω σε επαγγελματικό επίπεδο. Είμαι πάρα πολύ καλά, είναι μία ομάδα που με σεβάστηκε, με σέβεται και από ότι φαίνεται θέλει να συνεχίσει να συνεργάζεται μαζί μου. Είναι κάτι το οποίο δεν το περίμενα αλλά ήμουν ήδη έτοιμος να ανταπεξέλθω σε υψηλό επίπεδο.»

Η πρώτη φωτογραφία του Μαυρουδή Μπουγαΐδη με την φανέλα της Χρόμπρι Γκλόκοβ!

Πως προέκυψε η επιλογή της Χρόμπρι Γκλόκοβ και η απόφαση σου να επιστρέψεις στην Πολωνία;

«Ήμουνα στην Θεσσαλονίκη, έπαιζα στο χωριό της μητέρας μου, τα Κουφάλια, για ενάμιση χρόνο στην πέμπτη κατηγορία, ανεβήκαμε στην Γ’ εθνική που είναι η τέταρτη κατηγορία. Είχα βρει δουλειά, δούλευα τα πρωϊνά σε ένα εργοστάσιο, άνθρωποι οι οποίοι ήξεραν τον αθλητισμό και χωρίς να το σκεφτούν με εμπιστεύτηκαν κι εκεί, γιατί το να είσαι ποδοσφαιριστής και ξαφνικά να βγαίνεις στην αγορά εργασίας είναι πολύ δύσκολο να σε εμπιστευτεί κανείς. Καλώς ή κακώς είμαστε ανειδίκευτοι εργάτες και η μόνη ειδίκευση μας είναι ο αθλητισμός. Παρ’ όλα αυτά δούλευα πρωϊνά πάντα και μετά πήγαινα κατευθείαν, δηλαδή ξυπνούσα από τις πέντε το πρωί και γυρνούσα σπίτι μου στις οχτώ το απόγευμα, γιατί μετά την δουλειά πήγαινα κατευθείαν στην προπόνηση και μετά γυρνούσα ξανά στην Θεσσαλονίκη όπου έμενα. Το να γυρίσω στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο ήταν κάτι το οποίο δεν το πίστευα!

Παρ’ όλα αυτά, φταίει το ότι σε αυτή την χώρα, γιατί είναι η τρίτη του θητεία στην Πολωνία, υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι σέβονται την προσωπικότητα μου και εμπιστεύονται το «Χ» ταλέντο το οποίο μπορεί να έχω. Απλά, ο φίλος ο οποίος έχω ξαναπαίξει μαζί του στην προηγούμενη ομάδα που ήμουν, στην Ποντμπεσκίτζιε, επικοινώνησε μαζί μου και με ρώτησε τι κάνω, που βρίσκομαι κτλπ, τον ενημέρωσα ότι και την δεύτερη χρονιά δεν είχα βρει ομάδα άρα έμεινα στο χωριό και έτυχε ο μάνατζερ του να είναι ένας άνθρωπος, ο οποίος με γνωρίζει. Μίλησα κατευθείαν μαζί του και αμέσως επικοινώνησε μαζί μου και μου είπε δεν υπάρχει περίπτωση να μην μπορέσω να σου βρω ομάδα. Δεν το πίστεψα, είναι η αλήθεια! Δεν μπορείς να το διανοηθείς ότι έπαιζα στην Β’ εθνική στην Πολωνία και δεν βρήκα ομάδα, γύρισα στην Ελλάδα, στην χώρα μου, δεν με ήθελε κανένας για την Β’ εθνική, με όσους επικοινώνησα ήταν τελείως ασέβεια το να προσφέρεις αυτά τα χρήματα και αν θα τα πάρεις, έχοντας ήδη μία οικογένεια και δύο παιδιά, έχω δύο «αγγελούδια».

Δεν φοβάμαι την δουλειά, δούλεψα, συνέχιζα να παίζω ποδόσφαιρο και μάλιστα να δουλεύω πάνω στο ποδόσφαιρο και στις ατέλειες μου και σίγουρα σε χαμηλό επίπεδο και έτσι έγινε άμεσα η εκτίμηση που είχε ο προπονητής της ομάδας στο πρόσωπο μου με το που άκουσε το όνομα μου άμεσα μου ζήτησε να έρθω εδώ για τέσσερις ημέρες, να δει ότι πραγματικά είμαι σε κατάσταση όπως ήμουνα και όντως μέσα σε τέσσερις ημέρες υπέγραψα. Άρα ήταν ένα ρίσκο γι’ ακόμη μία φορά, αλλά έχω μάθει στα ρίσκα και το καλό είναι ότι έχω έναν άνθρωπο δίπλα μου, έναν «βράχο» θα μπορούσα να το πω, μπορώ να μιλάω μέρες, να δίνω συνεντεύξεις άπειρες για την γυναίκα μου, με στήριξε, μου είπε να το προσπαθήσω, το έκανα και βγήκε!»

Αυτή ήταν και η επόμενη ερώτηση! Σε στήριξε η οικογένεια σου και φυσικά η γυναίκα σου;

«Μπορώ να μιλάω με τις ώρες για την γυναίκα μου, γιατί είναι ένας άνθρωπος ο οποίος δεν γνώριζε από αθλητισμό. Είμαι μαζί της από τα 19 μου, την γνώρισα όταν ήμουν στην ΑΕΚ και όταν έφυγα συνεχίσαμε. Με έχει ακολουθήσει παντού και στην Σουηδία και στην Κρήτη και στην Κομοτηνή, όπου εκεί είχαμε και την πρώτη γέννηση του πρώτου μας γιου, με ακολούθησε και στην Πολωνία και ενώ τώρα έχουμε δύο παιδιά και πραγματικά είναι το μόνο που λείπει από την ζωή μου και την καθημερινότητα μου, πήρα αυτή την απόφαση να έρθω για τους τέσσερις – πέντε μήνες για κάτι καλύτερο και ακόμα κι αν δεν τους φέρω εδώ, θέλω να τους προσφέρω ότι πραγματικά αξίζουν και ότι πήρα εγώ από τους δικούς μου γονείς να μπορώ να το προσφέρω κι εγώ!»

Στο μέχρι στιγμής πρωτάθλημα της 1 Λιγκ, ο Μαυρουδής Μπουγαΐδης «μετράει» έξι συμμετοχές και ένα γκολ!

Παρατήρησες κάποιες διαφορές με το να αγωνίζεσαι στο ελληνικό και στο πολωνικό ποδόσφαιρο; Ειδικά φέτος που όλος ο κόσμος και φυσικά οι ομάδες βρίσκονται υπό την «σκιά» του κορονοϊού!

«Δεν θέλω να πω τίποτα αρνητικό για την χώρα μου! Απλά το θέμα είναι ότι όταν υπάρχει μία οικονομική ευχέρεια από το κράτος προς στις ομάδες, υπάρχει και μία διαφορετική οργάνωση. Ταξίδεψα εν μέσω κορονοϊού, έκανα απλά το τεστ, βγήκε αρνητικό, δεν έχω εμβολιαστεί και το πρωτάθλημα εδώ, της Α’ και της Β’ εθνικής δεν σταμάτησε ποτέ παρά μόνο δύο εβδομάδες! Υπάρχει αναβολή παιχνιδιών όταν υπάρχουν κρούσματα στις ομάδες, άλλα δεν διακόπτεται το πρωτάθλημα, αυτές οι ομάδες απλά δεν παίζουν. Όσες είναι αρνητικές παίζουν κανονικά και αυτά τα παιχνίδια πηγαίνουν προς αναβολή. Δηλαδή εγώ αυτό το σαββατοκύριακο δεν παίζω, υπάρχει ομάδα με κρούσματα και δεν θα γίνει, θα γίνει μία Τετάρτη. Αυτή την δυνατότητα στην δίνει το κράτος και κατά συνέπεια η ομοσπονδία. Δεν υπάρχει θέμα στα συμβόλαια, που είναι βασικό γιατί σίγουρα όταν έχεις ένα πολύ μεγάλο συμβόλαιο δεν σε ενοχλεί να χάσεις το 20 και το 30%, όταν όμως έχεις ένα συμβόλαιο με το οποίο επιβιώνει η οικογένεια σου, κι αυτό είναι σε όλες τις δουλειές γιατί και το ποδόσφαιρο μία δουλειά είναι, όταν παίρνεις ένα συμβόλαιο το οποίο δεν είναι αυτά που ακούμε, τα αστρονομικά ποσά, ζεις την οικογένεια σου και ουσιαστικά η μόνη διαφορά από τους υπόλοιπους εργαζόμενους είναι ότι κάνεις αυτό που αγαπάς, γιατί έχω κάνει κι άλλη δουλειά πρόσφατα και ξέρω ποια είναι η διαφορά. Αυτή θεωρώ ότι είναι η διαφορά!

Κατά τα άλλα σε θέμα αγωνιστικό, βρισκόμουν και σε χαμηλότερο επίπεδο κι αν βρίσκεσαι σε μία ομάδα ακόμα και ας μην είναι έτοιμη να αποδεχθεί τον επαγγελματισμό στις χαμηλές κατηγορίες, οι ίδιοι οι παίκτες, γιατί οι συμπαίκτες που είχα ήταν παιδιά που έχουν ασχοληθεί με επαγγελματικές κατηγορίες πολύ ψηλά, αυτοί με βοήθησαν, αυτοί οι συμπαίκτες που είχα ενάμιση χρόνο στο ερασιτεχνικό. Αυτοί με βοήθησαν να είμαι σε ένα επίπεδο που να μπορώ να επανέλθω μέσα σε δύο εβδομάδες και από εκεί που έπαιζα στην Γ’ εθνική της χώρας μου, να παίζω βασικός στην Β’ εθνική της Πολωνίας! Άρα το επίπεδο υπάρχει!»

«Όλοι έλεγαν όταν ήμουν μικρός και έπαιζα στην Ελλάδα θα φύγεις στο εξωτερικό θα σωθείς. Δεν είναι για όλους το εξωτερικό…»

Πως είναι για έναν Έλληνα να παίζει ποδόσφαιρο στην Πολωνία;

«Όλοι έλεγαν όταν ήμουν μικρός και έπαιζα στην Ελλάδα, θα φύγεις στο εξωτερικό θα σωθείς. Δεν είναι για όλους το εξωτερικό και τι εννοώ. Δεν εννοώ αγωνιστικά, εννοώ ψυχολογικά! Τουλάχιστον εμένα επηρεάζεται η ψυχολογία μου. Η αλήθεια είναι ότι από την πρώτη στιγμή που έφυγα στο εξωτερικό είχα την γυναίκα μου δίπλα μου, έναν άνθρωπο ο οποίος δεν ήταν από την πρώτη χρονιά γυναίκα μου, ήταν κοπέλα μου, ήταν ο φίλος μου, ήταν και ο κολλητός μου μπορώ να πω και έγινε και γυναίκα μου, γιατί όταν έχεις έναν άνθρωπο που μπορεί να τα έχει όλα αυτά σίγουρα είναι η γυναίκα της ζωής σου. Άρα δεν ένιωσα ποτέ μόνος, άρα γι’ αυτό μπόρεσα κι έφυγα. Τώρα όμως, είμαι μόνος συνειδητά και ότι κάνω το κάνω γι’ αυτούς, για τα δύο αγγελούδια μου και την γυναίκα μου.»

Ο πανηγυρισμός του Μαυρουδή Μπουγαΐδη μετά το πρώτο γκολ του με την Χρόμπρι!

Εσύ έχεις αγωνιστεί και στην Εξτρακλάζα, με την Λέχια Γκντάνσκ την σεζόν 2014/15 και στην 1 Λίγκα με την Χρόμπι φέτος και την Ποντμπεσκίτζιε την σεζόν 2018/19! Ποιες διαφορές θα έλεγες πως υπάρχουν μεταξύ των δύο αυτών κατηγοριών της Πολωνίας;

«Η ομοιότητα είναι ότι και τα δύο πρωταθλήματα είναι τόσο ανταγωνιστικά που δεν το περιμένει κανένας. Κανένας δεν μπορεί να πει ότι αυτή η ομάδα θα ανέβει κατηγορία ή ότι αυτή η ομάδα θα πάρει πρωτάθλημα! Ο πρώτος χάνει από τον τελευταίο, αυτός που πάει για πλέι – οφ χάνει από αυτόν που λένε ότι έχει «φάει» τα περισσότερα γκολ και νικάει εκτός έδρας, υπάρχουν τέτοιες διαφορές. Πράγμα το οποίο το κάνει ανταγωνιστικό και πάρα πολύ όμορφο! Και ποτέ δεν είσαι σίγουρος για τίποτα. Οι διαφορές είναι ότι σίγουρα υπάρχουν ομάδες στην Α’ εθνική οι οποίες έχουν την δυνατότητα να φέρουν παίκτες από το εξωτερικό πολύ υψηλής κλάσης και να προσφέρουν μία άλλη ποιότητα, αλλά και τα δύο πρωταθλήματα στηρίζονται, γιατί η Πολωνία είναι έτσι, στην δύναμη, στην φυσική κατάσταση και στο πάθος. Πράγματα τα οποία θεωρώ ότι σε εμένα τα βλέπουν γι’ αυτό και βρίσκω πιο εύκολα ομάδα στην Πολωνία παρά στην χώρα μου!»

Την δεδομένη στιγμή, η Χρόμπρι Γκλόκοβ βρίσκεται μετά από 24 αγωνιστικές στην 13η θέση του βαθμολογικού πίνακα της 1 Liga με 30 βαθμούς. Ποιοι είναι οι στόχοι της ομάδας μέχρι το τέλος του πρωταθλήματος;

«Το Γκλόκοβ είναι μία πόλη μικρή, σε σχέση με άλλα «μεγαθήρια» και με ομάδες που είναι σε πόλεις «μεγαθήρια». Η Χρόμπρι είναι παραδοσιακά μία ομάδα στην Β’ εθνική που πάντα παλεύει να σωθεί, τουλάχιστον έτσι την ήξερα εγώ όταν ήρθα εδώ και όταν είχα παίξει αντίπαλος μαζί της στην προηγούμενη ομάδα μου. Φέτος υπάρχει μία πολύ καλή ομάδα, με έναν προπονητή ο οποίος μπορεί να βγάλει τον καλύτερο σου εαυτό, ένας πάρα πολύ καλός προπονητής, είναι Σέρβος και μπορώ να καταλάβω την κουλτούρα του και ίσως γι’ αυτό να με επέλεξε, μπορώ να καταλάβω άμεσα το τι θέλει και το τι έχει ανάγκη στην ομάδα του και το τι θέλει να βλέπει. Η αλήθεια είναι ότι είχαμε πολλά ατυχή αποτελέσματα και από την στιγμή που ήρθα εγώ αλλά και στον πρώτο γύρο είχε η ομάδα πολλά ατυχή αποτελέσματα, δεν νομίζω ότι είναι αυτή η θέση που της αξίζει και ο στόχος της είναι να μπει στα πλέι οφ για πρώτη φορά, να παλέψει για μια άνοδο, θεωρούμε ότι μπορούμε να το κάνουμε ακόμα. Θεωρώ εγώ τουλάχιστον σίγουρο ότι μπορούμε να το κυνηγήσουμε και προσπαθούμε γι’ αυτό.»

Οι δικοί σου στόχοι όμως για φέτος;

«Οι δικοί μου στόχοι αρχικά είναι να είμαι γερός, γιατί το μεταβατικό αυτό στάδιο από την εννιάωρη δουλειά σε συνδυασμό με προπόνηση στο ερασιτεχνικό και με ενάμιση χρόνο αποχής, ο στόχος είναι να είμαι γερός σε αυτό το μεταβατικό στάδιο που επέστρεψα στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο και να μην ξαναφύγω από αυτό άμεσα. Η αλήθεια είναι ότι έχω αγωνιστεί από τα επτά παιχνίδια, στα έξι βασικός, στο ένα ήμουν εκτός λόγω τραυματισμού και να πάω όσο το δυνατόν καλύτερα! Έχω έναν όρο για ανανέωση συμβολαίου αν αγωνιστώ σε άλλα τρία παιχνίδια, έχουν μείνει έντεκα και θεωρώ ότι είναι κάτι το οποίο θα επιτευχθεί, αλλά θέλω να επιστρέψω εκεί που νιώθω έτοιμος να επιστρέψω πλέον, σε υψηλότερο επίπεδο και το «βήμα» που μου έδωσε η Χρόμπρι είναι μία τεράστια ευκαιρία και τους ευχαριστώ πολύ και θα ήθελα να μπορέσω να πετύχω τους στόχους της ομάδας, όντας μέλος κι εγώ, γιατί τον σεβασμό που μου δείξανε.

Ο σεβασμός είναι μια λέξη την οποία αγαπώ, είναι κάτι με το οποίο πορεύομαι και η αλήθεια είναι ότι σε αυτό τον χώρο δύσκολα αισθάνεσαι σε τόσο μεγάλο βαθμό τον σεβασμό και η αλήθεια είναι ότι είναι η πρώτη φορά που τον έχω νιώσει σε τόσο μεγάλο βαθμό και όχι μόνο για την ευκαιρία που μου δώσανε αλλά και για τον τρόπο που με αντιμετωπίζουν και γι’ αυτό θέλω να δώσω το 110%!»

Στην εκτός έδρας αναμέτρηση της ομάδας του με την Γιαστρζέμπιε, στο πλαίσιο της 21ης αγωνιστικής της 1 Λίγκα, ο Μαυρουδής Μπουγαΐδης πέτυχε το πρώτο του γκολ με την Χρόμπρι δίνοντας μάλιστα και το «διπλό»!

Άρης: Άλλαξε επίπεδο κι έγινε υπολογίσιμος!

«Ο Μανόλο Χιμένεθ είναι ένας άνθρωπος που τουλάχιστον από μένα μπορούσε να πάρει τα… πάντα μου και να τα βγάλω μέσα στο γήπεδο»

Βέβαια, δεν θα μπορούσα να μην σε ρωτήσω εάν παρακολουθείς καθόλου το ελληνικό πρωτάθλημα!

«Παρακολουθώ το ελληνικό πρωτάθλημα ανελλιπώς, γιατί όσο και να αισθανόμουν άσχημα για το ότι δεν μπορούσα να βρίσκομαι κι εγώ στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο της χώρας μου, δεν μπορώ να μην παρακολουθώ τους ανθρώπους τους οποίους τους αγαπώ, έχω κρατήσει φιλίες και δεν γίνεται να μην τους παρακολουθώ. Οι φιλίες που δημιουργούνται στο ποδόσφαιρο, οι αληθινές φιλίες είναι σπάνιες, αλλά πραγματικά αληθινές και είναι οικογένεια. Άρα, δεν μπορώ να μην το παρακολουθώ και να τους υποστηρίζω!»

Όντας από τα 15 του στον Άρη, κατακτώντας μάλιστα τον τίτλο του νεαρότερου ποδοσφαιριστή ο οποίος έγινε επαγγελματίας στην Σούπερ Λιγκ, ο Μαυρουδής Μπουγαΐδης επέστρεψε το 2014 ως δανεικός από την Γρανάδα στην «κιτρινόμαυρη»… πλευρά της Θεσσαλονίκης αγωνιζόμενος εννέα φορές στο πρωτάθλημα!

Λίγα λόγια για την φετινή πορεία του Άρη, η οποία χωρίς αμφιβολία μπορεί να χαρακτηριστεί τουλάχιστον αγωνιστικά… εξαιρετική μέχρι στιγμής;

«Αρχικά στεναχωρήθηκα για τον αποκλεισμό, γιατί πίστευα ότι φέτος είναι μια χρονιά που θα έρθει κάτι μεγάλο για τον Άρη. Εντάξει δεν έγινε, το ποδόσφαιρο έτσι είναι! Δεν σημαίνει ότι δεν το άξιζε η ομάδα ή επειδή έχασε αυτό τον στόχο δεν αξίζει. Η χρονιά είναι άκρως πετυχημένη και όχι μόνο για την θέση και για το ποδόσφαιρο που παίζουνε μαζί με αυτόν τον προπονητή και θεωρώ ότι είναι μια χρονιά η οποία έφερε ξανά τον Άρη στο προσκήνιο, όχι ότι δεν ήταν, γιατί το όνομα του δεν μπορεί να φύγει ποτέ από το προσκήνιο, αλλά είναι χαρά κάθε οπαδού του Άρη να τον βλέπει όσο τον δυνατόν πιο ψηλά βαθμολογικά!»

Για την φετινή ΑΕΚ;

«Δεν πίστευα ούτε κι εγώ ότι θα είναι μία τέτοια χρονιά, ειδικά με την έλευση του Χιμένεθ, τον οποίο τυχαίνει να γνωρίζω, είναι ο άνθρωπος που με χρησιμοποίησε για πρώτη φορά στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο. Είναι ένας άνθρωπος ο οποίος έχει άπειρες γνώσεις και είναι ευρέως γνωστές. Είναι ένας άνθρωπος που τουλάχιστον από μένα μπορούσε να πάρει τα… πάντα μου και να τα βγάλω μέσα στο γήπεδο. Ψυχολογικά με είχε βοηθήσει πάρα πολύ, θεωρώ ότι γνωρίζει πως να μεταφέρει αυτά που όντως θέλει! Τώρα αν τα αποτελέσματα δεν είναι καλά, δεν ξέρω αν φταίει η δεκτικότητα των παικτών ή η τύχη ή οτιδήποτε άλλο, δεν μπορώ να το κρίνω εγώ αυτό, αλλά σίγουρα με στεναχωρεί γιατί η ΑΕΚ είναι μία μεγάλη ομάδα και σίγουρα έχω μια αδυναμία σε αυτόν τον προπονητή , δεν θα τον ξεχάσω ποτέ! Αυτός και ο κ. Κωστένογλου μετέπειτα ήταν οι δύο άνθρωποι που με εμπιστεύτηκαν πρώτοι και θα ήθελα να πάει εξίσου καλά!»

Με την φανέλα της ΑΕΚ, ο Μαυρουδής Μπουγαΐδης αγωνίστηκε συνολικά δύο σεζόν, έχοντας τελικό απολογισμό 32 συμμετοχές σε Ελλάδα και Ευρώπη!

«Ο κόουτς Δέλλας ήταν το είδωλο μου!»

Η επόμενη μου ερώτηση ήταν για τον κ. Μανόλο Χιμένεθ και η παρακάτω ήταν για τον κ. Νίκο Κωστένογλου. Για τον πρώτο με κάλυψες, οπότε πες μου λίγα λόγια για τον δεύτερο!

«Ειδικά σε μικρή ηλικία, όταν ήμουν στην ΑΕΚ, σε εμπιστεύονται και σου δείχνουν ότι πραγματικά μπορείς να ανταπεξέλθεις σε ένα υψηλό επίπεδο με συμπαίκτες όπως ο Κώστας Μανωλάς, από τα καλύτερα στόπερ για μένα στην Ευρώπη και ένα από τα καλύτερα στόπερ που έχουν περάσει από την Ευρώπη, τον Τραΐανό Δέλλα, δεν είναι εύκολο ένας 18χρονος να μπει στην ψυχολογία ότι «Κάτσε τώρα, για να παίξω πρέπει ένας από αυτούς τους δύο να μην παίξει»! Ο κόουτς Δέλλας, γιατί τον είχα και κόουτς μετέπειτα, ήταν το είδωλο μου! Επειδή έχω ζήσει το 2004, μπορώ να σου πω σε κάθε παιχνίδι τις πάσες του, το γκολ που έβαλε, τα πάντα. Έβλεπα τα πάντα πάνω του!

Άρα από τους τρεις προπονητές, θα προσθέσω και τον Τραϊαννό, ο Μανόλο Χιμένεθ ήταν ο πρώτος ο οποίος όταν πήγα στην ΑΕΚ είχα ήδη χιαστό, ήμουν στον τρίτο μήνα και όταν με είδε και μιλήσαμε την πρώτη φορά κούνησε το κεφάλι σαν να μου λέει «Σε βλέπω» και εκεί με έκανε να δώσω κι άλλο. Μετά με πήρε στην προετοιμασία ενώ μπορούσε να με αφήσει στην Αθήνα, 18 χρονών ήμουν με τρεις μήνες ακόμα μπροστά μου, να γίνω καλά και όταν επιστρέψουν… Όχι, με πήρε μαζί του στην προετοιμασία της ομάδας, έκανα τις προπονήσεις μου εκεί με τον φυσικοθεραπευτή της ομάδας και επειδή ήμουν έτοιμος γιατί η δουλειά ήταν πολύ σκληρή που έκανα, στους πέντε μήνες και μία εβδομάδα ήμουν έτοιμος και μπήκα στις προπονήσεις κανονικά 100%, στον πέμπτο μήνα με πήρε αποστολή και μου είπε «Σε παίρνω για να εγκλιματιστείς», με άφησε εκτός αποστολής με την Άντερλεχτ σε Γιουρόπα Λιγκ πάλι, στο επόμενο με είχε στον πάγκο και πήρε κόκκινη ο Δέλλας και με έβαλε. Και δεν είχα κλείσει καν τους έξι μήνες από τον χιαστό! Είναι πράγματα τα οποία μπορεί να ακούγονται λίγο «κάπως», αλλά όταν είσαι τραυματίας με έναν τέτοιο σοβαρό τραυματισμό και είσαι 18 χρονών, δεν μπορείς να περιμένεις ότι ένας προπονητής θα σε εμπιστευτεί άμεσα! Άρα μπορείς να καταλάβεις την συμπάθεια μου προς το πρόσωπο του.

Ο Μαυρουδής Μπουγαΐδης υπό το βλέμμα του Μανόλο Χιμένεθ!

Και μετά ήρθε ο κ. Κωστένογλου, ο οποίος έκανε το άκρως αντίθετο αλλά και το άκρως βοηθητικό για μένα, με άφησε να παίζω στην δεύτερη ομάδα, είχε έναν γυμναστή πάνω μου στις προπονήσεις, τον κ. Μπίζλα, που είναι ο μέντορας μου και ο άνθρωπος μου, ήταν ο γυμναστής μου και ο προσωπικός γυμναστής μου μετέπειτα, έκανα τα πάντα μαζί του, με ετοίμαζε και ήρθαν λίγο πριν τα πλέι οφ κάποιοι τραυματισμοί και εκεί έπαιξα δέκα παιχνίδια σερί, απέναντι στον ΠΑΟΚ, στον Παναθηναϊκό… Με εμπιστεύτηκε σε όλα, με είχε ήδη ετοιμάσει και μου έμαθε πάρα πολλά πράγματα και είχε τον χρόνο να μου τα μάθει και τα αξιοποίησα, γιατί στον πρώτο χρόνο μου στην ΑΕΚ πήγαμε πλέι – οφ, πήγαμε Ευρώπη, άσχετα που στον δεύτερο χρόνο δεν ακολούθησε η Ευρώπη γιατί είχε τα οικονομικά προβλήματα.»

Μαυρουδής Μπουγαΐδης και Νίκος Κωστένογλου συνεργάστηκαν στην ΑΕΚ την σεζόν 2011/12!

«Για να βρεθείς στην εθνική ομάδα σημαίνει ότι πρέπει η καριέρα σου να είναι πάντα ανοδική.»

Ο Μαυρουδής Μπουγαΐδης έχει αγωνιστεί σε όλες τις κατηγορίες της Εθνικής Ελλάδος, εκτός από την «μεγάλη» ομάδα, «μετρώντας» συνολικά 46 συμμετοχές και πέντε γκολ!

Παρακολουθείς καθόλου και την πορεία της Εθνικής;

«Πανευτυχής, γιατί βλέπω πολλά γνώριμα πρόσωπα! Η αλήθεια είναι ότι έχω δύο πρόσωπα τα οποία είναι αγαπημένα μου. Ο ένας είναι σίγουρα ο πρωταγωνιστής της Εθνικής, ο Τάσος Μπακασέτας, ένα παιδί το οποίο ήμασταν μαζί όταν γυρίσαμε στον Άρη σαν δανεικοί και ζήσαμε μαζί έξι μήνες και ήταν σαν να ζήσαμε χρόνια και έπρεπε να διαπρέψει χρόνια πριν όντας παίκτης σε ελληνική ομάδα, αλλά διαπρέπει στο εξωτερικό και είμαι πανευτυχής γι’ αυτό. Ενώ ο άλλος είναι ο Σωκράτης Διούδης, ένα παιδί που ήμασταν συμπαίκτες δέκα χρόνια στην ΕΠΣΜ, στον Άρη, στις δεύτερες ομάδες, μετά στην πρώτη, στις εθνικές ομάδες. Είμαι τυχερός που γνωρίζω και την οικογένεια του και μπορώ να καταλάβω από που προέρχεται αυτός ο απίστευτος χαρακτήρας και είμαι χαρούμενος γιατί πολλά παιδιά, όπως ο Δημήτρης Κουρμπέλης και ο Μανώλης Σιώπης είναι μέλη της Εθνικής, με όλα αυτά τα παιδιά έχω συνεργαστεί μαζί τους και στις μικρότερες εθνικές και είμαι πολύ χαρούμενος για το πάθος που βγάζουν και την ποιότητα που βγάζει αυτή η Εθνική και ελπίζω να ξαναβρεθεί στα τελικά μιας μεγάλης διοργάνωσης, γιατί θεωρώ ότι η δουλειά που γίνεται είναι πάρα πολύ ωραία και χαίρομαι να βλέπω τα παιχνίδια!»

Λίγα λόγια για το «έργο» του Τζον Φαν’τ Σχιπ;

«Κοίτα! Μπορώ να πω μια άποψη για κάθε προπονητή απλά θεωρώ ότι η άποψη μου είναι καθαρά προσωπική χωρίς να βασίζεται κάπου συγκεκριμένα. Για να βγάζει όμως αυτή την εικόνα η Εθνική, σημαίνει ότι έχει κι έναν καλό προπονητή! Όσο ποιοτικοί κι αν είναι οι ποδοσφαιριστές, για να βγει μια συνολική και όμορφη εικόνα, σίγουρα ένα μεγάλο μερίδιο το έχει και ο προπονητής. Θεωρώ ότι είναι ένας προπονητής ο οποίος ταιριάζει στην Εθνική, αυτό το μοντέλο το οποίο έχει παρουσιάσει η ομάδα θεωρώ ότι οφείλεται σε εκείνον και όπως είπα και πριν, είμαι χαρούμενος που την παρακολουθώ, αν και τα αποτελέσματα δεν είναι τα «πετυχημένα» που θα ήθελε ο κάθε οπαδός της Εθνικής, σίγουρα η εικόνα που βγάζει είναι πάρα πολύ ωραία!»

Για εσένα, θα μπορούσαμε να πούμε πως υπάρχει μία, έστω και μικρή, πικρία που αν και έφτασες να αγωνίζεσαι στους νέους της Εθνικής δεν σου δόθηκε η ευκαιρία να «ανέβεις» στην «μεγάλη» ομάδα;

«Πικρία δεν μπορώ να έχω γιατί θεωρώ πως είμαι ένας άνθρωπος ο οποίος σκέφτεται ορθά και λογικά. Για να βρεθείς στην εθνική ομάδα σημαίνει ότι πρέπει η καριέρα σου να είναι πάντα ανοδική. Στην δική μου καριέρα σε συλλογικό επίπεδο και το παίρνω όλο πάνω μου, έκανα κάποια προσωπικά λάθη, που δεν έχουν να κάνουν με κακή ζωή ή οτιδήποτε, απλά θεωρώ πως ήταν κάποιες συγκεκριμένες στιγμές που έπρεπε να πάρω κάποιες άλλες αποφάσεις για την μεταγραφή μου ή οτιδήποτε άλλο. Έπρεπε να ήμουν πιο υπομονετικός, δεν ήμουν σε μικρότερη ηλικία! Πάντα ήθελα να παίζω, πάντα ήθελα να έχω τον πρώτο ρόλο και ίσως δεν πήρα τότε σωστές αποφάσεις, πράγμα το οποίο έφερε και μία «πτώση»! Χωρίς αυτό να φέρει «πτώση» στο αγωνιστικό κομμάτι, αλλά σίγουρα το να βρίσκεσαι σε ομάδες που οι στόχοι είναι να παραμείνει η ομάδα και όχι να ανέβει επίπεδο σε φέρνουν αντικειμενικά σε άλλη ποδοσφαιρική… μοίρα!

Δεν έχω πικρία σε αυτό το κομμάτι, γιατί θεωρώ ότι γνωρίζω τα δικά μου λάθη και δεν έχω να πω ότι φταίει ο συνεργάτης μου ή ο ατζέντης μου. Όχι! Για όλες τις αποφάσεις μου ευθύνομαι εγώ. Θα ήθελα πάρα πολύ να είμαι μέλος της Εθνικής, είναι τιμή για κάθε Έλληνα ποδοσφαιριστή. Είμαι πολύ τυχερός που έχω ζήσει αυτά τα χρόνια και αυτές τις στιγμές, γιατί η αλήθεια είναι ότι είχαμε μια πολύ πετυχημένη ομάδα, η ηλικία η δικιά μου και δεν θα τις ξεχάσω ποτέ!»

Το γκολ του Μαυρουδή Μπουγαΐδη απέναντι στην Αγγλία το 2012 στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος U-19!

Σε μία παλαιότερη συνέντευξη σου, όταν επέστρεψες στην Ελλάδα για λογαριασμό του ΠΑΟ Κουφαλίων, είχες δηλώσει πως αντιμετώπισες απαράδεκτα σχόλια προς το πρόσωπο σου. Θα επέστρεφες στην Ελλάδα στο μέλλον;

«Ότι προσπαθώ να «χτίσω» στο εξωτερικό, δεν μου έχει δοθεί η ευκαιρία να το «χτίσω» στην χώρα μου. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θέλω να γυρίσω στην Ελλάδα, φυσικά και θέλω γυρίσω, πόσο μάλλον τώρα που η γυναίκα και τα παιδιά μου είναι πίσω και η καθημερινότητα μου δεν τους έχει μέσα. Είναι το μόνο πράγμα που με στεναχωρεί και σκέφτομαι μόνο αυτό! Το θέμα είναι ότι τα σχόλια που άκουσα είχαν να κάνουν με το αγωνιστικό κομμάτι, όχι για την προσωπικότητα μου. Άρα, αν στην χώρα μου υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι δεν με θέλουν και είναι πολύ φυσιολογικό, δεν τους κρίνω, δεν γίνεται να αρέσεις σε όλους. Οι άνθρωποι οι οποίοι είχαν μια καλή άποψη να μου πουν είτε δεν μπορούσαν να με πάρουν είτε αυτό που προσέφεραν δεν ήταν κάτι το οποίο θα μπορούσε να με αντιπροσωπεύσει.

Φυσικά και θα ήθελα να γυρίσω στην χώρα μου ξανά, απλά το ιδανικό θα ήταν να γυρίσω έχοντας το αίσθημα του σεβασμού που βρίσκω στο εξωτερικό. Νιώθω ολοκληρωμένος σαν άνθρωπος, γιατί αν πιάσεις τον προπονητή μου, ο οποίος με ξέρει δύο μήνες, δεν με ήξερε καθόλου, δεν είχε καμία σχέση με εμένα ή με τον άνθρωπο που με έφερε εδώ για δοκιμή και τον ρωτήσεις τι άνθρωπος είναι ο Μπουγαΐδης, γιατί πρώτα πρέπει να ρωτήσει αυτό και μετά τι παίκτης. Το τι παίκτης είναι μπορείς να το δεις κι εσύ, μια αντικειμενική άποψη μπορείς να την έχεις. Για το τι άνθρωπος είναι, να σου απαντήσει ένας άνθρωπος από άλλη εθνικότητα με καλά λόγια για σένα, πράγμα το οποίο έκανε στις πρώτες αγωνιστικές που έπαιξα και έλεγαν «Ποιος είναι αυτός; Αυτός είναι από το ερασιτεχνικό. Πως γίνεται να τον εμπιστεύεσαι να παίζει βασικός;», έδωσε την απάντηση και με ήξερε τέσσερις εβδομάδες, ούτε καν μήνα κι έδωσε μία απάντηση την οποία δεν έχει δώσει αντίστοιχα κάποιος άλλος προπονητής στην χώρα μου!»

Και τέλος, ένα μήνυμα προς την Ελλάδα γι’ αυτές τις δύσκολες μέρες που βιώνουμε;

«Το μυαλό μου είναι μόνο εκεί, γιατί η οικογένεια μου ζει εκεί! Μακάρι η κατάσταση της Ελλάδας να ήταν εδώ, να την περνούσα εγώ και η οικογένεια μου να ήταν καλά. Ξέρω τα πάντα, ότι γίνεται στην Ελλάδα. Μακάρι να είναι μια παρένθεση η οποία θα ξεχαστεί γρήγορα. Τα ψυχολογικά προβλήματα που έχει αφήσει όλος αυτός ο κορονοϊός στις ψυχούλες των παιδιών, γιατί δεν μπορώ να σκεφτώ εμένα, ούτε τους ενήλικες, μακάρι να ήταν μόνο αυτή η δυσκολία που περνάει. Όλοι έχουμε ζήσει μεγαλύτερες δυσκολίες, αλλά στις καρδούλες των παιδιών που είναι κάτι το οποίο δεν μπορούσαν να φανταστούν, την ελευθερία τους, είναι κάτι πολύ δύσκολο. Ελπίζω πραγματικά οι γονείς να έχουν τα αποθέματα να μπορέσουν να τα στηρίξουν και να είναι χαμογελαστά, γιατί αυτά είναι το μέλλον, αυτά είναι τα πάντα μας και να μπορέσουν να ξεχαστούν γρήγορα αυτές οι αναμνήσεις από τα μυαλουδάκια τους και να μπορέσει να συνεχίσει η καθημερινότητα τους καλά κι αν τα παιδιά μας είναι καλά, τα παιδιά της Ελλάδας είναι καλά, τότε και οι Έλληνες ενήλικες θα είναι καλά!»


Υ.Γ. Θα ήθελα να ευχαριστήσω, για την παραπάνω συνέντευξη, αρχικά τον σύλλογο της Χρόμπρι Γκλόκοβ για την ευκαιρία, τον κ. Lukasz Jaremkiewicz ο οποίος μεσολάβησε για να πραγματοποιηθεί η παραπάνω συζήτηση και φυσικά θα ήθελα να ευχαριστήσω ολόψυχα τον κ. Μαυρουδή Μπουγαΐδη, ο οποίος απάντησε με χαρά σε όλες μου τις ερωτήσεις!


Πηγές: transfermarkt.com, chrobry-glogow.pl, en.wikipedia.org


Διαβάστε επίσης: Ο Αμπντούλ Ατζαγκούν στο IntheZone.gr: «Θα θέλω πάντα να επιστρέψω στην Ελλάδα»

Ελληνικές ομάδες στην Ευρώπη: Μια ποδοσφαιρική ιστορία δίχως happy end… (video)

Super League: Η αξιολόγηση των μεταγραφικών κινήσεων του ελληνικού «Big 5»

1 Σχόλιο

Σχετικά Άρθρα

1 Σχόλιο

Γράψτε ένα σχόλιο

To InTheZone.gr χρησιμοποιεί cookies ώστε να μπορεί να σας παρέχει την καλύτερη δυνατή εμπειρία πλοήγησης. Ελπίζουμε να είστε εντάξει με αυτό, εάν όχι μπορείτε να μην το αποδεχτείτε. Αποδοχή Διαβάστε περισσότερα

error

Αν σας αρέσουν οι ιστορίες μας, ακολουθήστε μας :)

YouTube
Instagram