Αρχική ΑΛΛΑ ΑΘΛΗΜΑΤΑ Νίκο Άλι Γουόλς: Το DNA, ένα λευκό σορτσάκι και τα 50 δευτερόλεπτα της νέας του ζωής

Νίκο Άλι Γουόλς: Το DNA, ένα λευκό σορτσάκι και τα 50 δευτερόλεπτα της νέας του ζωής

από Θάνος Κονταξής

Ο εγγονός του Μοχάμεντ Άλι, Νίκο Άλι Γουόλς, χρειάστηκε μόλις 50 δευτερόλεπτα για να ολοκληρώσει το επαγγελματικό του ντεμπούτο με επιβλητική νίκη. Φορώντας το σορτσάκι του παππού του και με κινήσεις που τον θύμιζαν, ο 21χρονος πυγμάχος κέρδισε με τεχνικό knock-out αφήνοντας τις υποσχέσεις για μια σπουδαία καριέρα.

«… και το ταξίδι ξεκίνησε». Με αυτά τα λόγια, ο δημοσιογράφος του ESPN, κλείνει τον απολογισμό τού αγώνα, ο οποίος διήρκησε κάτι λιγότερο από ένα λεπτό. Τόσο χρειάστηκε ο Νίκο Άλι Γουόλς για να πάρει την πρώτη του νίκη στο επαγγελματικό του ντεμπούτο.

Πρώτα ένας συνδυασμός χτυπημάτων που ολοκληρώθηκε με ένα δεξί κροσέ, έφερε το knockdown. Ύστερα, ακόμα μερικοί συνδυασμοί. Οι γροθιές προσγειωνόντουσαν στο πρόσωπο και το κορμί του άμοιρου Τζόρνταν Γουίκς. Δεξί-αριστερό, κατά ριπάς. Μετά, ακόμα ένα δεξί κροσέ, αυτή τη φορά, ο Γουίκς δεν έπεσε στο καναβάτσο αλλά ο διαιτητής κατάλαβε πως αυτή η μάχη δεν έχει γυρισμό και σηκώνοντας τα χέρια στον αέρα, σταμάτησε τον αγώνα. Τεχνικό knock-out.

Φορώντας το σορτσάκι του πολυαγαπημένου του παππού, με αυτοπεποίθηση ενός ώριμου παγωνιού και μπαίνοντας στο ρινγκ σαν λυσσασμένο θηρίο, η κατάληξη ήταν δεδομένη. Ο Νίκο Άλι Γουόλς, κατάφερε σε μόλις 50 δευτερόλεπτα, να τραβήξει όλα τα βλέμματα πάνω του. Βλέμματα που θα τον ακολουθούν εσαεί.

Οι πρώτες του δηλώσεις, στις οθόνες του διάσημου αθλητικού τηλεοπτικού δικτύου, ήταν τόσο συγκινητικές όσο και η μάχη που έδωσε στο ρινγκ: «Σκέφτομαι τον παππού μου, τον σκέφτομαι τόσο πολύ. Μου λείπει. Το ταξίδι μου μέχρι εδώ ήταν δύσκολο και το οφείλω σε αυτόν».

Το πρώτο μαυρισμένο μάτι…

Ήταν 14 ετών, όταν ένα βράδυ γύρισε σπίτι του με μαυρισμένο μάτι και προσπάθησε να μπει κρυφά, έτσι ώστε να μην τον αντιληφθεί κανείς. Η μητέρα του και κόρη του Μοχάμεντ Άλι, Ρασίντα, τον έπιασε την ώρα που προσπαθούσε να μπει στο δωμάτιό του. Οι κηλίδες αίματος στο πάτωμα από την χτυπημένη μύτη του, μαρτυρούσαν το… ξύλο που έφαγε. Αυτή τη μέρα, ο Νίκο Άλι Γουόλς, αποφάσισε να ασχοληθεί επαγγελματικά με την πυγμαχία.

«Σίγουρα, ο παππούς μου έχει παίξει το ρόλο του στο ότι ασχολήθηκε με την πυγμαχία. Ωστόσο, εκείνο το βράδυ κατάλαβα πόσο σημαντικό ήταν για εμένα να συνεχίσω. Είχα κάνει το πρώτο μου sparring και είχα ηττηθεί από ένα μεγαλύτερο και πιο έμπειρο παιδί».

Η μητέρα του όμως, δεν ήθελε το ίδιο. Το Πάρκινσον από το οποίο νοσούσε ο πατέρας της ήταν ο κυριότερος λόγος που ήθελε να πείσει τον Νίκο να μην ακολουθήσει τα χνάρια του GOAT.

«Είχα διαβάσει για το Πάρκινσον», εκμυστηρεύεται η Ρασίντα Άλι, «Ήξερα πως είναι κληρονομικό και πως αν ο Νίκο ασχολιόταν με την πυγμαχία, μπορεί να το πάθαινε και ο ίδιος. Θυμάμαι ακόμα την πρώτη φορά που πήγαμε να δούμε τον πατέρα μου μετά το περιστατικό με το μαυρισμένο μάτι του Νίκο. Είπα στον πατέρα μου να τον αποθαρρύνει μα εκείνος ήταν ενθουσιασμένος».

Πυγμαχεί έχοντας τον «poppy» στο μυαλό του…

Κάθε φορά που ο Νίκο μπαίνει μέσα στο ρινγκ, στο μυαλό του κυριαρχεί μία εικόνα, αυτή του παππού του. Ήταν 12 χρονών, όταν στο ξενοδοχείο MGM του Λας Βέγκας, είχε διοργανωθεί ένα τεράστιο πάρτι για τα 70ά γενέθλια του Μοχάμεντ Άλι. Όπως η μορφή του Χριστού κοσμεί την οροφή των εκκλησιών, έτσι και η μορφή του GOAT της πυγμαχίας «επιτηρούσε» τους πάντες εκείνο το βράδυ από ψηλά. Για τον υπόλοιπο πλανήτη, ήταν «Ο καλύτερα όλων των εποχών», για τον Νίκο ήταν ο «poppy», ελληνιστί ο παππούκος.

Εκείνη η βραδιά, ήταν και αυτή που τον έκανε να αρχίσει να αντιλαμβάνεται το «μέγεθος» του «poppy».

«Δεν είχα καταλάβει πόσο διάσημος ήταν ο παππούς μου μέχρι τότε. Όλοι οι ράπερς, οι ηθοποιοί και οι τραγουδιστές που έβλεπα στην τηλεόραση, είχαν μαζευτεί εκείνο το βράδυ για να γιορτάσουν μαζί του.

Στα 21 μου, ακόμα δεν έχω συνειδητοποιήσει πόσο διάσημος είναι. Ποτέ δεν τον είδα όπως τον έβλεπε όλος ο υπόλοιπος κόσμος. Για μένα ήταν πάντα ο παππούκος, από τη μέρα που γεννήθηκα».

Η «αρρώστια» του DNA στον αθλητισμό

Από τη στιγμή που ο Νίκο άρχισε την ενασχόλησή του με την πυγμαχία, προσπάθησε να κρατήσει κρυφό το γεγονός πως ήταν εγγονός του σπουδαίου Μοχάμεντ Άλι. Πάντα όμως, κάποιος το μάθαινε. Είτε κάποιος δάσκαλος, κάποιος συμμαθητής είτε κάποιος γείτονας στο Σικάγο του Ιλινόις όπου μεγάλωσε πριν μετακομίσει με τους γονείς του στο Λας Βέγκας.

Τότε όμως αποφάσισε να ωριμάσει απότομα και να δεχθεί τις συνέπειες των καταβολών του. «Είχαν μαζευτεί πολλά. Ήμουν όμως έτοιμος. Ήξερα πως θα υπάρχει πίεση, ήξερα πως θα υπάρχει σύγκριση, δεν είχα όμως άλλη επιλογή από το να αποδεχθώ το ότι ο Μοχάμεντ Άλι ήταν ο παππούς μου. Ό,τι και να κάνω, όπου κι αν βρίσκομαι θα νιώθω την πίεση του ονόματός μου.

Κάθε τέτοια στιγμή όμως, είναι κατάλληλη για να δείξω την αξία μου. Για μένα είναι ένα όνειρο που γίνεται πραγματικότητα. Ο μεγάλος μου στόχος, δεν είναι να γίνω σαν τον παππού μου, αλλά να γίνω ο καλύτερος Νίκο που θα μπορούσα να είμαι».

Το χαρακτηριστικό λευκό σορτσάκι με τις δύο μαύρες ρίγες, αυτό με το οποίο ο παππούς του έκανε τεράστιες νίκες, ήταν κάτι παραπάνω από ένα απλό δώρο. Ήταν κίνητρο, ενέργεια και αναμνήσεις. Ο αγώνας εναντίον του Γουίκς όμως, ήταν η πρώτη και τελευταία φορά που το φόρεσε. Το σορτσάκι, έκανε τη δουλειά του!

Η υπογραφή με την Top Rank και η αρχή του ταξιδιού…

Η Top Rank θεωρείται η κορυφαία εταιρεία εκπροσώπησης αθλητών στο χώρο της πυγμαχίας. Αυτή τη στιγμή, έχει υπό την σκέπη της αθλητές όπως ο Τάισον Φιούρι, ο πρώην Ολυμπιονίκης Βασίλι Λομαντσένκο αλλά μεταξύ άλλων και τους Αρτούρ Μπετερπίεφ και Εμανουέλ Ναβαρέτε.

Ανάμεσα σε αυτούς τους αθλητές βρίσκεται πλέον κατά κάποιο τρόπο και ο Γουόλς.

«Δεν ήξερα που πήγαινα κι αν θα μου έβγαινε αυτή μου η προσπάθεια αλλά όλα λειτούργησαν σωστά. Υπέγραψα στην Top Rank, νίκησα στο ντεμπούτο μου και όλα μοιάζουν ιδανικά».

Ωστόσο, αυτή είναι μόνο η αρχή. Ο προπονητής του, Σούγκαρ Χιλ Στούαρτ, έχει να πει τα καλύτερα για τον Νίκο…

«Ο Νίκο είναι ένα σπουδαίο παιδί και πολύ καλός ακροατής. Ό,τι του λέω το ακολουθεί πιστά, έχει μέλλον μπροστά του αν κάνει αυτά που πρέπει. Είναι ο εγγονός του Μοχάμεντ Άλι κι αυτό ανοίγει κάποιες πόρτες. Εκείνος όμως, πρέπει να ακολουθήσει το δικό του μονοπάτι, όπως έκανε και τότε ο παππούς του. Προπονώ τον Νίκο, όχι για να γίνει Μοχάμεντ Άλι αλλά για να γίνει ο καλύτερος που μπορεί».

Οι πόρτες ανοιχτές, πρέπει όμως να επιλέξει τις σωστές!

Οι διθύραμβοι που ακούει είναι πολλοί και θορυβώδεις, θα είναι λάθος να παρασυρθεί. Στα αυτιά του ακούγονται όμορφοι, αλλά από πίσω παραμονεύουν Σειρήνες κι αν δεν προσέξει, οι θύμησες θα είναι το μόνο τρόπαιο που θα του μείνει. Το βράδυ του Σαββάτου στην Τούλσα, ήταν η δική του Τροία και ως άλλος Οδυσσέας θα πρέπει να παλέψει με Θεούς και δαίμονες για να φτάσει στην Ιθάκη του.

Η πρώτη ύλη είναι όλη εκεί, στοιβαγμένη σε ένα σώμα 183 εκατοστών. Η έκφραση «το μέλλον του είναι στα χέρια του» που χρησιμοποιούμε συχνά μεταφορικά, αυτή τη φορά βρίσκει απόλυτη ταύτιση και το νόημά του παίρνει κυριολεκτική μορφή. Ο Μοχάμεντ Άλι συνήθιζε να λέει, «Μην μετράς τις μέρες, κάνε τις μέρες να μετράνε». Αν έχει έστω και λίγο από το DNA του παππού του, ο Νίκο θα κάνει ακριβώς αυτό και τότε θα μιλάμε για έναν εκ των κορυφαίων της εποχής του!

Πηγές: ringtv.com, theguardian.com, toprank.com

Διαβάστε ακόμα:

Φέλιξ Βερντέχο: Στο θολωμένο μυαλό ενός πυγμάχου

Ράλι Ακρόπολις: Μια ιστορία γραμμένη σε «γαλανόλευκα» χώματα

Στυλιανός Κυριακίδης: Ο άνθρωπος που έτρεξε για να σώσει μία χώρα

Ράντι Ντόμπνακ: Ο οδηγός της Uber που υπέγραψε συμβόλαιο $9.25εκ.

0 Σχόλιο

Σχετικά Άρθρα

Γράψτε ένα σχόλιο

To InTheZone.gr χρησιμοποιεί cookies ώστε να μπορεί να σας παρέχει την καλύτερη δυνατή εμπειρία πλοήγησης. Ελπίζουμε να είστε εντάξει με αυτό, εάν όχι μπορείτε να μην το αποδεχτείτε. Αποδοχή Διαβάστε περισσότερα

error

Αν σας αρέσουν οι ιστορίες μας, ακολουθήστε μας :)

YouTube
Instagram