Αρχική ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΓερμανία «…Και στο τέλος, κερδίζουν πάντα οι Γερμανοί»

«…Και στο τέλος, κερδίζουν πάντα οι Γερμανοί»

από Θάνος Κονταξής

Στο Μουντιάλ του 1990 και μετά τον αγώνα μεταξύ Δυτικής Γερμανίας και Αγγλίας, ο Γκάρι Λίνεκερ χαρακτήρισε τους Γερμανούς ανίκητους. Αυτή η φράση του όμως, προήλθε από το μύθο που τα «πάντσερ» άρχισαν να χτίζουν σχεδόν μισό αιώνα πριν.

Στις 30 Απριλίου του 1945, οι Σοβιετικοί έφταναν τόσο κοντά στην Καγκελαρία που ανάγκαζαν τον Αδόλφο Χίτλερ και τη σύζυγό του Εύα Μπράουν να αυτοκτονήσουν. Λίγες μέρες αργότερα, η Γερμανία παραδόθηκε ολοκληρωτικά και κάπως έτσι ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος είχε πια τελειώσει για την Ευρώπη. Τα επόμενα χρόνια ήταν δύσκολα για τους Γερμανούς, οι οποίοι έπρεπε να χτίσουν από την αρχή ολόκληρες πόλεις και προσπαθούσαν από κάπου να πιαστούν για να ορθώσουν και πάλι το ανάστημά τους. Ένα απλό παιχνίδι, όπως το ποδόσφαιρο, έδωσε σε εκατομμύρια Γερμανούς πολίτες αυτό που ζητούσαν, μια δεύτερη ευκαιρία.

Οι Σοβιετικοί κρεμάνε τη σημαία τους στο κέντρο του Βερολίνου

Το 1954 η Δυτική Γερμανία νίκησε την Ουγγαρία στο «Θαύμα της Βέρνης» και έδωσε στο λαό της ανάσα ζωής. Ένα πάτημα για να υπερηφανεύονται. Αυτό που συνέβη όμως, το 1974 στον τελικό του Μονάχου εναντίον της Ολλανδίας θα έβαζε τους Γερμανούς σε μια περίοπτη θέση στον ποδοσφαιρικό χάρτη. Δημιουργώντας ένα μύθο που συνέχισε για χρόνια, με κατακτήσεις Παγκοσμίων Κυπέλλων και Ευρωπαϊκών Πρωταθλημάτων ενώ και σε συλλογικό επίπεδο ομάδες όπως η Μπάγερν Μονάχου, το Αμβούργο, η Γκλάντμπαχ και η Ντόρτμουντ γνώρισαν το δρόμο της δόξας κατακτώντας το Κύπελλο Πρωταθλητριών ή μετέπειτα το Τσάμπιονς Λιγκ. Η «νασιονάλμανσαφτ» έγινε μία από τις κορυφαίες στον κόσμο, μπαίνοντας σε κάθε διοργάνωση ως φαβορί και φτάνοντας σε σύνολο τους 15 τελικούς σε Παγκόσμια, Ευρωπαϊκά και Κύπελλα Συνομοσπονδιών. Πως όμως έφτασε η Γερμανία σε αυτές τις δύο κατακτήσεις που άλλαξαν τον ρου της ποδοσφαιρικής -και όχι μόνο- ιστορίας της χώρας;

Γερμανία – Ουγγαρία: Το «Θαύμα της Βέρνης»

Οι Γερμανοί παίκτες στις αγκαλιές των φιλάθλων μετά την μεγαλειώδη νίκη τους επί των Μαγυάρων!

Η πρώτη μεταπολεμική υπερδύναμη στο ποδόσφαιρο, άκουγε στο όνομα Ουγγαρία. Μια εθνική ομάδα που αποτελούταν από ποδοσφαιριστές όπως ο Φέρενς Πούσκας, ο Νάντορ Χιντεγκούτι και ο Σάντορ Κότσις ενώ ο Γκούσταβ Σέμπες και αργότερα ο Μάρτον Μπούκοβι «οδηγούσαν» με μαεστρία το ασταμάτητο «τρένο» των Μαγυάρων. Η κατάσταση στη χώρα «μύριζε» μπαρούτι λόγω του κομμουνισμού αλλά και της γενικότερης διακυβέρνησης που θύμιζε δικτατορία. Παρ’ όλα αυτά, στο ποδόσφαιρο η ιστορία ήταν διαφορετική. Η ομάδα είχε να χάσει από το 1949 και «έτρεχε» ένα σερί 31ος αήττητων αγώνων, το οποίο ωστόσο, σταμάτησε στον τελικό. Είχε προηγηθεί το χρυσό Ολυμπιακό μετάλλιο στο Ελσίνκι το 1950 και όλοι περίμεναν με ανυπομονησία το Μουντιάλ.

Κάτω: Μιχάλι Λάντος, Φέρενς Πούσκας, Γκιούλα Γκρόσιτς
Πάνω: Γκιούλα Λόραντ, Γιενό Μπουζάνσκι, Νάντορ Χιντεγκούτι, Σάντορ Κότσις, Τζόζεφ Ζακάριας, Ζόλταν Τσίμπορ, Τζόζεφ Μπόσνικ, Λάζλο Μπουντάι

Λίγο πριν η Ελβετία διοργανώσει για πρώτη φορά το Παγκόσμιο Κύπελλο, αποφασίστηκε από κοινού να γίνουν δύο φιλικοί αγώνες μεταξύ Αγγλίας και Ουγγαρίας. Ένας στο Λονδίνο κι ακόμα ένας στη Βουδαπέστη. Ο Σέμπες είχε αλλάξει το σύστημα της ομάδας κι από το συνηθισμένο «WM» που έπαιζαν οι περισσότερες ομάδες, εκείνος το είχε διαμορφώσει σε 4-2-4. Η μεγάλη διαφορά στο συγκεκριμένο σύστημα ήταν ο φορ, ο οποίος δεν ήταν ο κλασσικός επιθετικός αλλά έπαιζε κυρίως εκτός περιοχής ενώ ο ένας από τους δύο κεντρικούς αμυντικούς, στη συγκεκριμένη περίπτωση ο Γκιούλα Λόραντ, έπαιζε ως λίμπερο, βγάζοντας την μπάλα από την άμυνα με μακρινές πάσες ακριβείας. Τον Νοέμβριο του 1953 η Ουγγαρία σόκαρε την Ευρώπη και τον κόσμο νικώντας με 6-3 την Αγγλία στην έδρα της. Το σοκ δεν προήλθε μόνο από το εκκωφαντικό σκορ αλλά από την γενικότερη εικόνα του αγώνα. Οι Μαγυάροι είχαν «πατήσει» για τα καλά τους Άγγλους οι οποίοι δεν μπορούσαν να αντεπεξέλθουν στο γρήγορο και εντυπωσιακό ποδόσφαιρο της ομάδας του Σέμπες. Έξι μήνες αργότερα στη Βουδαπέστη, η Ουγγαρία νίκησε και πάλι την Αγγλία, αυτή τη φορά με 7-1 δείχνοντας πόσο έτοιμοι ήταν για να στεφθούν Παγκόσμιοι πρωταθλητές.

Τον Ιούνιο του 1954 άρχισε το Παγκόσμιο Κύπελλο στην Ελβετία με τη συμμετοχή 16 ομάδων. Ουγγαρία και Δυτική Γερμανία αγωνίστηκαν στον όμιλο μεταξύ τους και οι Μαγυάροι νίκησαν με 8-3, διαλύοντας τη γερμανική άμυνα. Η συνέχεια γνωστή. Η Ουγγαρία με 25 γκολ υπέρ και 7 γκολ κατά έφτασε στον τελικό και χωρίς τον μεγάλο της σταρ, Φέρενς Πούσκας ο οποίος τραυματίστηκε στην πρεμιέρα και επέστρεψε, αν και ανέτοιμος, στο… μεγάλο ραντεβού. «Και με ένα πόδι, είμαι καλύτερος απ΄αυτούς», φαίνεται να είπε ο «καλπάζων συνταγματάρχης» στον Σέμπες για να τον πείσει πως είναι έτοιμος. Βέβαια, ο ημιτελικός με την Ουρουγουάη εξάντλησε τους Μαγυάρους, καθώς ο αγώνας έφτασε στην παράταση. Εκεί, με δύο γκολ του Κότσις στο 111’ και στο 116’, οι Ουρουγουανοί που τέσσερα χρόνια πριν είχαν προκαλέσει το «Μαρακανάσο», έμειναν εκτός συνέχειας. Η Δυτική Γερμανία έφτασε στον τελικό δείχνοντας σταθερότητα κυρίως απέναντι σε Γιουγκοσλαβία και Αυστρία. Η ταπεινωτική ήττα στον όμιλο από τους Ούγγρους, τους έδωσε επιπλέον κίνητρο. Οι Ότμαρ Βάλτερ, Χέλμουτ Ραν και Χανς Σέφερ ήταν αυτοί που συνήθως «έβγαζαν τα κάστανα από τη φωτιά» για την ομάδα του Χέρμπεργκερ. Μόνο και μόνο αυτή η διάκριση ήταν τεράστιας σημασίας για τη χώρα των αδελφών Γκριμ και του Μπετόβεν. Οι ποδοσφαιριστές της ομάδας όμως, είχαν άλλη άποψη.

Η ομάδα της Δυτικής Γερμανίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1954

Το μεσημέρι της 4ης Ιουλίου, οι Ούγγροι είχαν ετοιμαστεί να στεφθούν πρωταθλητές. Ο Γκιούλα Γκρόσιτς, τερματοφύλακας των Ούγγρων δήλωσε σε συνέντευξή του: «Δεν υπήρχε κάποιος ειδικός του ποδοσφαίρου που να μην πίστευε στο θρίαμβο της Ουγγαρίας. Έτσι, οι πολιτικοί είχαν ετοιμάσει τις πανηγυρικές εκδηλώσεις για την επόμενη μέρα του τελικού στην ουγγρική πρεσβεία της Ελβετίας. Είχε κανονιστεί επίσης, οι Σέμπες και Πούσκας να βγάλουν λόγο».

Πριν ολοκληρωθεί το δεκάλεπτο, Πούσκας και Τσίμπορ είχαν βάλει μπροστά στο σκορ την Ουγγαρία. Η φιέστα είχε ξεκινήσει. Η Δυτική Γερμανία όμως, βρήκε το κουράγιο να γυρίσει το παιχνίδι με έναν «μαγικό» τρόπο. Δύο σουτ, δύο γκολ από τους Μόρλοκ και Ραν και οι ομάδες μπήκαν στα αποδυτήρια για την ανάπαυλα με το σκορ στο 2-2.  Στο δεύτερο ημίχρονο, οι Ούγγροι ήταν καταιγιστικοί. Οι ευκαιρίες διαδέχονταν η μία την άλλη ενώ τα δύο δοκάρια έδειχναν πως η μοίρα κάτι καλό ετοίμαζε για τους Γερμανούς. Στο 84’ ο Χέλμουτ Ραν πήρε την μπάλα στα όρια της περιοχής και σούταρε. Ο Χέρμπερτ Τσίμερμαν, εμβληματικός σπίκερ της εποχής φώναξε και η φωνή του έφτασε μέχρι το Βερολίνο. «Ο Ραν σουτάρει. ΓΚΟΛ! ΓΚΟΛ! ΓΚΟΛ! Η Γερμανία προηγείται με 3-2, πέντε λεπτά πριν το τέλος

Οι Ούγγροι σάστισαν. Η ισοφάριση… ήρθε αλλά δεν μέτρησε ποτέ λόγω οφσάιντ και οι Γερμανοί ολοκλήρωσαν το «Θαύμα της Βέρνης». Η Γερμανία με αυτή τη νίκη δήλωσε και πάλι παρούσα, δίνοντας στον κόσμο της κάτι να υπερηφανεύεται. Ο Χορστ Έκελ, μέσος των «πάντσερ» δήλωσε λίγο καιρό μετά: «Η κατάκτηση του Μουντιάλ επανέφερε σε πολλούς Γερμανούς το συναίσθημα του “εγώ”. Αυτό, βοήθησε τη χώρα να προχωρήσει».

Έκτοτε, οι Ούγγροι έκαναν ακόμα 18 σερί νίκες αλλά οι πολιτικές αναταράξεις της χώρας «απαγόρευσαν» στην εθνική ομάδα να προοδεύσει. Οι περισσότεροι ποδοσφαιριστές εξορίστηκαν με αποτέλεσμα η ομάδα να μην είναι ποτέ ξανά ίδια και με αυτό τον τρόπο, το όνειρο πολλών Ούγγρων για διάκριση να σβήσει άδοξα.

Γερμανία – Ολλανδία: Η αλαζονεία του «Total Football»

Η εθνική Ολλανδίας του «Total Football»

Είκοσι χρόνια μετά το νικηφόρο τελικό εναντίον της Ουγγαρίας και οκτώ χρόνια μετά τον αμφιλεγόμενο χαμένο τελικό εναντίον της Αγγλίας, η Γερμανία έμελλε να είναι αυτή που θα σταματήσει ακόμα μία υπερδύναμη. Αυτή τη φορά την Ολλανδία του Γιόχαν Κρόιφ, του Τζόνι Ρεπ και του τεράστιου Ρίνους Μίχελς. Εκείνη η Ολλανδία ίσως ήταν η πιο πλήρης ομάδα που «είδε» ποτέ το ποδόσφαιρο αλλά η Γερμανία νικώντας την στον τελικό, κατάφερε κάτι μοναδικό. Να κάνει τον κόσμο της να πιστέψει στο ποδόσφαιρο. Ουσιαστικά αυτές οι δύο κατακτήσεις, προκάλεσαν το «big bang» του ποδοσφαίρου στην Γερμανία.

Τα «πάντσερ» είχαν κατακτήσει το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1972 με το άνετο 3-0 εναντίον της Σοβιετικής Ένωσης αλλά η ομάδα δεν θα ήταν το ίδιο καλή στο Μουντιάλ. Ο Χέρμπερτ Βίμερ δεν ήταν στην αποστολή, ο Γιουπ Χάινκες δεν ήταν σε καλή κατάσταση ενώ ο Γκίντερ Νέτσερ, ίσως ο πρώτος σταρ που γνώρισε το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο, ήταν το «μαύρο πρόβατο» της ομάδας. Ο Νέτσερ, που αγαπούσε τα ακριβά αυτοκίνητα όσο το ποδόσφαιρο, είχε πάρει εντολή από τον προπονητή της Γερμανίας, Χέλμουτ Σεν να μη φύγει από την χώρα αλλά εκείνος υπέγραψε ένα πλουσιοπάροχο συμβόλαιο με την Ρεάλ Μαδρίτης. Αποτέλεσμα, ο άσπονδος εχθρός του και αρχηγός της «νασιονάλμανσαφτ», Φρανς Μπέκενμπάουερ να ασκήσει βέτο για τη συμμετοχή του. Έτσι, αγωνίστηκε μόλις είκοσι λεπτά στο τουρνουά, στην ήττα της ομάδας του από την Ανατολική Γερμανία. Λίγο αργότερα, ο Νέτσερ θα γινόταν ο πρώτος ποδοσφαιριστής που κατακτά το Παγκόσμιο Κύπελλο αγωνιζόμενος σε ομάδα του εξωτερικού κι όχι της χώρας του.

Οι άσπονδοι εχθροί, Φρανς Μπεκενμπάουερ και Γκίντερ Νέτσερ

Η Ολλανδία οδηγήθηκε στο Παγκόσμιο της Γερμανίας με τον «αέρα» του ανίκητου. Η ομάδα του «Total Football» είχε προετοιμαστεί για να σηκώσει το πρώτο τρόπαιο υπό τη νέα του μορφή, καθώς το Ζιλ Ριμέ… αποσύρθηκε. Κρόιφ, Κρολ, Ρέζενμπρινκ, Νέεσκενς, Ρεπ και στο «τιμόνι» ο Μίχελς. Ακόμα και τώρα, αυτά τα ονόματα προκαλούν τρόμο. Οι «οράνιε» ήταν μια ομάδα που δεν μπορούσες να αντιμετωπίσεις στο γήπεδο. Για αυτό και η γερμανική «Bild», δημοσίευσε ένα ρεπορτάζ με τίτλο, «Κρόιφ, σαμπάνια και γυμνές γυναίκες». Η εφημερίδα αναφερόταν σε ένα περιστατικό όπου παίκτες της Ολλανδίας έκαναν πάρτι παραμονές του αγώνα με τη Βραζιλία. Αυτό δημιούργησε μεγάλο πρόβλημα στους ποδοσφαιριστές, όπως ανέφερε λίγα χρόνια αργότερα ο Χάαν. «Διαβάσαμε την εφημερίδα και μείναμε έκπληκτοι. Έπαιρναν τηλέφωνο οι γυναίκες μας, λέγοντας πως, “εμείς σας στείλαμε να παίξετε ποδόσφαιρο κι εσείς κάνετε πάρτι”. Αυτό μας δημιούργησε σύγχυση».

Παρά τα… παιχνίδια των Γερμανών, οι «οράνιε» πέρασαν… αέρα τον όμιλο με μόλις μία ισοπαλία εναντίον της Σουηδίας των Σάντμπεργκ και Έντστρομ. Στο γκρουπ της επόμενης φάσης απέδειξε και με το παραπάνω τι σημαίνει «Total Football» και με τρεις νίκες εναντίον της Αργεντινής, της Βραζιλίας και της Ανατολικής Γερμανίας προκρίθηκε στον τελικό του Μονάχου με συνολικό σκορ 14-1. Αξίζει να σημειωθεί πως το μοναδικό γκολ που είχαν δεχθεί οι Ολλανδοί πριν τον τελικό, το είχε σημειώσει με… αυτογκόλ ο Ρουντ Κρολ. Η ανωτερότητα του ολλανδικού ποδοσφαίρου ήταν αποδεκτή από όλο τον κόσμο. Μετά την κατάκτηση τού δεύτερου σερί Κυπέλλου Πρωταθλητριών του Άγιαξ το 1972, η «Gazzetta dello sport» έγραψε: «Η Ίντερ είναι Πρωταθλήτρια Ευρώπης. Αυτός ο Άγιαξ είναι Πρωταθλητής Κόσμου και Γαλαξία μαζί. Δεν παίζεται από γήινους».

Η διάταξη των Ολλανδών στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1974

Στον αντίποδα, η Δυτική Γερμανία ξεκίνησε νωθρά τις υποχρεώσεις της. Η ήττα με 1-0 από τους Ανατολικούς, δημιούργησε εσωστρέφεια στην ομάδα. Όπως είκοσι χρόνια πριν, με τη «βαριά» ήττα από την Ουγγαρία. Ο Χέλμουτ Σεν, είχε βρεθεί στο στόχαστρο, κυρίως επειδή δεν μπορούσε να διαχειριστεί τα «μεγάλα» ονόματα της ομάδας ενώ η κόντρα μεταξύ Νέτσερ και Μπεκενμπάουερ, του προκάλεσε σχεδόν… προβλήματα υγείας. Η πίεση που ένιωθε ήταν τόσο μεγάλη που στην συνέντευξη τύπου που γινόταν πριν την έναρξη της δεύτερης φάσης, παρευρέθηκε ο Μπεκενμπάουερ κι όχι ο Σεν λόγω πόνων στο στήθος. Η συνέχεια βρήκε τους Γερμανούς ενωμένους και με το ανάλογο πάθος κι ενθουσιασμό έφτασαν στον τελικό με τρεις νίκες σε τρία παιχνίδια.

Την 7η Ιουλίου, ο κόσμος ήταν έτοιμος να στέψει πρωταθλητή… το «Total Football». Το εκρηκτικό ξεκίνημα των «οράνιε» άλλωστε, δεν άφηνε περιθώρια για άλλες σκέψεις. Πριν καν ακουμπήσουν την μπάλα οι Γερμανοί, η Ολλανδία κατάφερε να κερδίσει πέναλτι στο πρώτο λεπτό του αγώνα ύστερα από 17 αδιάκοπες πάσες. Ο Κρόιφ το κέρδισε, ο Νέεσκενς το εκτέλεσε εύστοχα και το πάρτι… ξεκίνησε. Όλα θύμιζαν τον τελικό της Βέρνης. Η συνέχεια βρήκε τους Ολλανδούς χαλαρούς κι αδιάφορους. Λες και είχαν ήδη κατακτήσει το τρόπαιο. Η πειθαρχεία και το πάθος των Γερμανών υπερκάλυψε την αλαζονεία των «οράνιε» γρήγορα. Ο Μπράιτνερ ισοφάρισε στο 25’ με… το ίδιο νόμισμα και τα «πάντσερ» άρχισαν να πιέζουν όλο και περισσότερο. Αυτός ήταν και ο πρώτος τελικός της ιστορίας στον οποίο καταλογίστηκε κάποιο πέναλτι. Λίγο πριν τελειώσει το ημίχρονο, οι πρωταθλητές Ευρώπης ολοκλήρωσαν την ανατροπή με το τέταρτο γκολ του Γκερντ Μίλερ στη διοργάνωση, με το οποίο ξεπερνούσε τον Γάλλο Ζιστ Φοντέν και γινόταν ο πρώτος σκόρερ στην ιστορία των Παγκοσμίων Κυπέλλων με 14 τέρματα. Έπρεπε να περάσουν πολλά χρόνια για να έρθουν οι Ρονάλντο(15) το 2006 και Μίροσλαβ Κλόζε(16) το 2016 για να τον προσπεράσουν.

Ο Γκερντ Μίλερ σκοράρει το νικητήριο γκολ εναντίον της Ολλανδίας στον τελικό του Μονάχου!

Στο δεύτερο μέρος δεν άλλαξε τίποτα. Οι Ολλανδοί προδομένοι από την υπεροψία τους κατάφεραν να χάσουν έναν τίτλο που δικαιωματικά τους άνηκε. Τέσσερα χρόνια μετά, στην Αργεντινή, το σουτ του Ρένσενμπρινκ (που έφυγε από τη ζωή πριν τέσσερις μήνες) δεν βρήκε δίχτυα για χιλιοστά κι εκεί έπεσε οριστικά… ταφόπλακα στο «Total Football».

Η Γερμανία ανέβηκε το δικό της… Γολγοθά μετά τον πόλεμο. Βρήκε δύναμη να ξαναφτιάξει από την αρχή την οικονομία της, την παιδεία της και τον πολιτισμό της. Το ποδόσφαιρο όμως, ήταν εκείνο που έβαλε στις ράγες, το «τρένο» που πλέον κοιτάζει την Ευρώπη από τον… τερματικό σταθμό. Αυτές οι νίκες που ισοδυναμούσαν σε δύο κατακτήσεις Παγκοσμίων Κυπέλλων, εναντίον δύο καλύτερων και δυνατότερων αντιπάλων ήταν αυτές που έβαλαν το πρώτο λιθαράκι στο χτίσιμο αυτού του μύθου. Ακολούθησαν ακόμα δύο Παγκόσμια Κύπελλα, το 1990 και το πρόσφατο 2014 ενώ σε τέσσερις περιπτώσεις, τα «πάντσερ» έφτασαν στην πηγή αλλά… δεν ήπιαν νερό. Ο Γκάρι Λίνεκερ σκέφτηκε ολόκληρη τη θριαμβευτική ιστορία των Γερμανών όταν είπε: «Το ποδόσφαιρο είναι απλό παιχνίδι. 22 άντρες κυνηγούν μια μπάλα για 90 λεπτά και στο τέλος κερδίζουν πάντα οι Γερμανοί».

3 Σχόλια

Σχετικά Άρθρα

3 Σχόλια

ΗΠΑ: Η πιο ταλαντούχα ''φουρνιά'' είναι γεγονός - InTheZone.gr 8 Ιουνίου 2020 - 21:38

[…] «…Και στο τέλος, κερδίζουν πάντα οι Γερμανοί» […]

Απάντηση
Οι τρεις φορές που επιβεβαιώθηκε η ατάκα του Λίνεκερ για τους Γερμανούς – Repress.gr 2 Αυγούστου 2020 - 13:57

[…] Γερμανία – Ολλανδία: Η αλαζονεία του «TotalFootball» […]

Απάντηση
Δημήτρης Γραμμόζης: Μ' ένα όνειρο τρελό… - InTheZone.gr 4 Μαρτίου 2021 - 12:55

[…] «…Και στο τέλος, κερδίζουν πάντα οι Γερμανοί» […]

Απάντηση

Γράψτε ένα σχόλιο

To InTheZone.gr χρησιμοποιεί cookies ώστε να μπορεί να σας παρέχει την καλύτερη δυνατή εμπειρία πλοήγησης. Ελπίζουμε να είστε εντάξει με αυτό, εάν όχι μπορείτε να μην το αποδεχτείτε. Αποδοχή Διαβάστε περισσότερα

error

Αν σας αρέσουν οι ιστορίες μας, ακολουθήστε μας :)

YouTube
Instagram