Αρχική ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΑγγλία Έλτον Τζον – Γουότφορντ: Μία σχέση ζωής με αμοιβαία οφέλη

Έλτον Τζον – Γουότφορντ: Μία σχέση ζωής με αμοιβαία οφέλη

από Σωτήρης Μυκονίου

Ο «έρωτας» του Έλτον Τζον με τη Γουότφορντ που έσωσε την ζωή του πασίγνωστου ερμηνευτή και την αγγλική ομάδα από την οικονομική καταστροφή οδηγώντας την παράλληλα στον δρόμο των μεγαλύτερών της επιτυχιών.

Πρόκειται για έναν από τους μεγαλύτερους καλλιτέχνες όλων των εποχών. Μία προσωπικότητα που ήταν πολύ πιο μπροστά από την εποχή του και αρκετά πολυδιάστατη. Ο Σερ Έλτον Τζον ήταν ακόμη από τους πρώτους που έκαναν το λεγόμενο…come out και μίλησαν για την ομοφυλοφιλία σε εποχές ζοφερές αναφορικά με τις σεξουαλικές προτιμήσεις.

Γι’ αυτόν, λοιπόν, τον πρωτοπόρο για την εποχή του καλλιτέχνη, που έφτασε στο απόγειο της καριέρας του να είναι το Νο.1 στα charts όλου του κόσμου η διέξοδος που χρειάζοταν όταν αντιμετώπισε δύσκολες καταστάσεις στην ζωή του δεν ήταν η μουσική του, αλλά το ποδόσφαιρο.

Σου κάνει λίγο ξένο να το ακούς για μία τέτοια προσωπικότητα, όμως ας μην ξεχνάμε πως πρόκειται για έναν Άγγλο, για τους οποίους το ποδόσφαιρο αποτελεί σημαντικό στοιχείο της κουλτούρας τους είτε πρόκειται για τον πιο πλούσιο και ντελικάτο άνθρωπο είτε για τον πιο φτωχό και λαϊκό. Η ενασχόληση του Έλτον Τζον με την αγαπημένη του Γουότφορντ, την οποία έμαθε να αγαπάει και να ακολουθεί από τον πατέρα απ’ όταν ήταν παιδάκι ακόμα, τον βοήθησε να καταπολεμήσει σημαντικούς «εχθρούς», χωρίς την βοήθεια της οποίας δεν θα τα είχε καταφέρει, όπως έχει παραδεχτεί δημόσια.

Όμως, πρόκειται για μία σχέση που είχε οφέλη και για τους δυο «συμβαλλόμενους», αφού ναι μεν ο Άγγλος ερμηνευτής νίκησε τους «δαίμονές» του χάρη σ’ αυτή, αλλά και η ομάδα από την ομώνυμη πόλη γνώρισε τις μεγαλύτερες δόξες της ιστορίας στην εποχή της δικής του διακυβέρνησης.

Η απαρχή ενός μεγάλου έρωτα και η πρώτη κίνηση στήριξης της ομάδας

Έλτον Τζον - Γουότφορντ: Μία σχέση ζωής με αμοιβαία οφέλη

Η σχέση του με την ομάδα ξεκίνησε από την τρυφερή ηλικία των έξι ετών, όταν άρχισε ο πατέρας του να τον παίρνει μαζί του στο γήπεδο ως είθισται να γίνεται στην Αγγλία. Η επιχείρηση «μύησης» στέφθηκε από επιτυχία με αποτέλεσμα ο Έλτον Τζον να καθιερώσει την παρουσία του στην εξέδρα των «σφηκών», κάτι που δεν άλλαξε ούτε όταν μεγάλωσε κι άρχισε τις σπουδές του, αλλά ούτε κι όταν έγινε ένας από τους διασημότερους καλλιτέχνες της εποχής του.

Την περίοδο 1973-1976 κάνει το μεγάλο μπαμ βλέποντας έξι από τα τραγούδια να πατούν στην κορυφή του Billboard. To «Crocodile Rock» το 1973, το «Bennie And The Jets» το 1974, το «Lucy in the Sky With Diamonds» (cover τραγουδιού των Beetles), το «Philadelphia Freedom» και το «Island Girl» το 1975, αλλά και το «Don’t Go Breaking My Heart» το 1976.

Το 1974 έμαθε από έναν ρεπόρτερ της Γουότφορντ για την κακή οικονομική κατάσταση του συλλόγου και την ανάγκη που έχει για άμεση οικονομική βοήθεια και απόφασισε να διοργανώσει μία συναυλία στο γήπεδο της ομάδας «Vicarage Road», όλα τα έσοδα της οποίας θα πήγαιναν στο κλαμπ. Το εισιτήριο κόστιζε μόλις μία λίρα. Μάλιστα, ο ίδιος βγήκε να ερμηνεύσει φορώντας ένα κοστούμι σφήκας λόγω του προσωνυμίου της ομάδας. Μαζί του τραγούδησαν κι άλλοι μεγάλοι σταρ της εποχής όπως το θρυλικό συγκρότημα των Beetles και ο Rod Stewart.

Αυτή η κίνηση όμως δεν φάνηκε αρκετή στον Έλτον Τζον. Έβλεπε μία από τις μεγάλες αγάπες της ζωής του να παραπαίει και δεν το άντεχε. Έτσι, έχοντας πλέον και την οικονομική δυνατότητα ελέω της συγκλονιστικής επιτυχίας που γνώριζε τότε, αποφάσισε να πάει τη σχέση του με την ομάδα στο επόμενο επίπεδο.

Ο Έλτον Τζον πραγματοποιεί το όνειρό του και απογειώνει τη Γουότφορντ

Έλτον Τζον - Γουότφορντ: Μία σχέση ζωής με αμοιβαία οφέλη

Με τις «σφήκες» να τερματίζουν 8ες τη σεζόν 1975-1976, ο διάσημος ερμηνευτής έκανε τελικά την απόφασή του πράξη και εξαγόρασε το πλειοψηφικό πακέτο των μετοχών της ομάδας από τον Τζιμ Μπόνσερ κι έγινε ο ίδιος πρόεδρος. Αφότου η ομάδα του ολοκλήρωσε στην 7η θέση την επόμενη σεζόν ξεκίνησαν οι αλλαγές.

Πρώτη και κομβικότερη εκείνη του προπονητή. Ο Έλτον Τζον απέλυσε τον Μάικ Κιν κι έφερε τον 32χρονο Γκρέιχαμ Τέιλορ κατορθώνοντας να τον αποκτήσει, παρά το ενδιαφέρον πολλών ομάδων των μεγαλύτερων κατηγοριών. Μην ξεχνάμε πως τότε η Γουότφορντ βρισκόταν στην τέταρτη τη τάξει κατηγορία του αγγλικού ποδοσφαίρου.

Οι «σφήκες» πλήρωσαν 20.000 λίρες στην Λίνκολν για να τον αποκτήσουν ενώ προσέφεραν στον ίδιο άλλες 20.000 λίρες το χρόνο για να συμφωνήσει. Άλλωστε επρόκειτο για ένα νέο τεχνικό, ο οποίος είχε τις εξαιρετικές συστάσεις του θρυλικού προπονητή της Λιντς, Ντον Ρέβι. Μάλιστα, τοποθετήθηκε ως βοηθός του ο πρώην προπονητής της Άρσεναλ, Μπέρτι Μι, μία άλλη σημαντική μορφή των αγγλικών γηπέδων τότε.

Και η αλήθεια είναι πως όλη αυτή η επένδυση και ο αγώνας για τον Τέιλορ δικαιώθηκε πανηγυρικά, αφού εξελίχθηκε σ’ έναν από τους καλύτερους προπονητές της ηλικίας του, με την Γουότφορντ να κερδίζει δυο συνεχόμενες ανόδους (πρωταθλήτρια το 1978 και δεύτερη το 1979).

To 1982 οι «σφήκες» τερμάτισαν στην δεύτερη θέση της δεύτερης κατηγορίας και κέρδισαν μία θέση στην μεγάλη κατηγορία του αγγλικού ποδοσφαίρου για πρώτη φορά στην 84χρονη ιστορία τους !!

Και σαν αυτό να μην ήταν αρκετό, στην πρώτη τους χρονιά εκεί πραγματοποίησαν εξαιρετικές εμφανίσεις τερματίζοντας στην δεύτερη θέση έχοντας τον Λούθερ Μπλίσετ σε δαιμονισμένη φόρμα πετυχαίνοντας 33 γκολ και τον μετέπειτα θρύλο του αγγλικού ποδοσφαίρου, Τζον Μπαρνς να κάνει το ξεπέταγμά του σε ηλικία 18 ετών με 10 γκολ. Αυτή παραμένει από τότε η υψηλότερη θέση που έχουν τερματίσει ποτέ στην πρώτη κατηγορία.

Την επόμενη χρονιά συμμετείχαν για πρώτη φορά στην Ευρώπη και το Κύπελλο UEFA ενώ έφτασαν επίσης για πρώτη φορά στην ιστορία τους στον τελικό του Κυπέλλου Αγγλίας, όπου έχασαν με 2-0 από την Έβερτον με τα γκολ των Σαρπ (38′) και Γκρέι (51′) μπροστά σε 100.000 θεατές στο «Γουέμπλεϊ».

Οι επιτυχίες όλες αυτές δεν ήρθαν τυχαία. Ο Έλτον Τζον είχε εξαιρετική σχέση τόσο με τον Τέιλορ όσο και με τους παίκτες του δείχνοντας πραγματικό ενδιαφέρον και αφιερώνοντας πολύ χρόνο για την ομάδα, παρά την τεράστια καριέρα του στον χώρο της μουσικής και τις θυσίες που αυτή απαιτούσε.

Δεν ήταν λίγες οι φορές που καλούσε τους παίκτες και τις οικογένειές τους σπίτι του για να γευματίσουν. Δεν ήταν λίγα τα βράδια που περνούσε μαζί με τον Γκρέιχαμ Τέιλορ και τις γυναίκες τους παίζοντας χαρτιά. Κάποιες φορές ταξίδευε με το πούλμαν των παικτών στα εκτός έδρας ματς ενώ άλλες έπαιζε μαζί τους στο δίτερμα στην προπόνηση.

Μάλιστα, δεν είχε διστάσει να κάτσει στον πάγκο δίπλα στους αναπληρωματικούς στο πρώτο ματς του Τέιλορ ως προπονητή της ομάδας ως μία κίνηση στήριξης, πράγμα που δεν άρεσε καθόλου στον Άγγλο προπονητή, αφού ο γνωστός ερμηνευτής διαμαρτυρόταν συνέχεια στον διαιτητή για τις αποφάσεις του.

Ο ίδιος ο Άγγλος κόουτς έχει επισημάνει στην αυτοβιογραφία πόσο εξαιρετικός άνθρωπος ήταν ο Έλτον Τζον και πόσο πολύ βοήθησε τόσο επαγγελματικά, αλλά και γενικότερα.

Διαβαστέ ακόμη: Ποδόσφαιρο & διασημότητες: Ποιοι celebrities είναι μέλη ποδοσφαιρικών ομάδων;

Το τέλος της περιόδου χάριτος και η δεύτερη ανεπιτυχής προσπάθεια

Έλτον Τζον - Γουότφορντ: Μία σχέση ζωής με αμοιβαία οφέλη

Όπως είναι λογικό, όλα τα ωραία κάποια στιγμή τελειώνουν κι έτσι έκλεισε και αυτός ο κύκλος επιτυχιών της Γουότφορντ. Ο Γκρέιχαμ Τέιλορ (αριστερά στη παραπάνω φωτογραφία) αποχώρησε το 1987 για την Άστον Βίλα και την επόμενη σεζόν η ομάδα υποβιβάστηκε. Τρία χρόνια αργότερα ο Έλτον Τζον πούλησε την ομάδα διατηρώντας όμως τη θέση του στον προεδρικό θώκο.

Ωστόσο, το 1996 ο διάσημος ερμηνευτής, μη μπορώντας να μείνει μακριά από την αγαπημένη του ομάδα, αποφάισε να την αγοράσει ξανά. Ο Γκρέιχαμ Τέιλορ θα επιστρέψει, αλλά αυτή τη φορά ως τεχνικός διευθυντής, τουλάχιστον αρχικά, αφού ένα χρόνο μετά, ο προπονητής της ομάδας, Κένι Τζάκετ θα αποχωρήσει και ο Γκρέιχαμ θα ορίσει διάδοχό του τον ίδιο του τον εαυτό.

Στην επιστροφή του στους πάγκους θα κερδίσει το πρωτάθλημα της δεύτερης κατηγορίας ανεβάζοντας την ομάδα ξανά στην πρώτη κατηγορία ενώ την επόμενη σεζόν (1998-1999) θα κερδίσει ακόμη μία «προαγωγή», έστω και μέσω των πλέι-οφς της πρώτης κατηγορίας ανεβάζοντας την ομάδα στην Πρέμιερ Λιγκ. Κι όλα αυτά ενώ εκείνη τη σεζόν έλλειψε δυο μήνες από τον πάγκο της ομάδας του εξαιτίας μίας θανατηφόρας κύστης που μπλόκαρε την τραχεία του και παραλίγο να του στερήσει τη ζωή του.

Η Γουότφορντ δεν μπόρεσε να παραμείνει στην Πρέμιερ και υποβιβάστηκε τη αμέσως επόμενη σεζόν ξανά στη πρώτη κατηγορία (τότε είχε την θέση της Τσάμπιονσιπ, η δημιουργήθηκε το 2004). Την σεζόν 2000-2001 που ακολούθησε ο Τέιλορ αποσύρθηκε όντας τότε μόλις ο τρίτος προποντής στην ιστορία του αγγλικού ποδοσφαίρου που είχε παραστεί ως προπονητής σε 1.000+ παιχνίδια μετά τους Μπράιαν Κλαφ και Τζιμ Σμιθ.

Ένα χρόνο αργότερα, με την ομάδα να μένει στην δεύτερη κατηγορία του αγγλικού ποδοσφαίρου, ο Έλτον Τζον θα πουλήσει την ομάδα και θα αποχωρήσει από πρόεδρος, ωστόσο οι ιθύνοντες των «σφηκών» θα αποφασίσουν να του αποδώσουν τον ισόβιο τίτλο του επίτιμου προέδρου της ομάδας εξαιτίας της τεράστιας προσφοράς του στην ομάδα.

Ο ίδιος θα δηλώσει κατά την αποχώρησή του: «Μ’ αυτές τις τεράστιες αλλαγές που λαμβάνουν χώρα στο ποδόσφαιρο, είναι προφανές πως το συμβούλιο θα πρέπει να καθοδηγηθεί από έναν πρόεδρο που θα μπορεί να αφιερώσει περισσότερο χρόνο στην ομάδα…Είμαι βέβαιος ότι θα βρουν τον σωστό άνθρωπο ο οποίος θα αφιερώσει χρόνο και ενέργεια για να καθοδηγήσει την ομάδα σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς».

«Δεν υπερβάλλω όταν λέω πως νομίζω ότι η Γουότφορντ πιθανότατα μου έσωσε την ζωή».

Έλτον Τζον - Γουότφορντ: Μία σχέση ζωής με αμοιβαία οφέλη

Μία τόσο ιδιαίτερη σχέση δεν θα μπορούσε σε καμία περίπτωση να διακοπεί μετά την απεμπλοκή του Έλτον Τζον από τα διοικητικά της ομάδας των «σφηκών». Όπως, προείπαμε στην εισαγωγή, δεν ήταν μόνο η Γουότφορντ που βρισκόταν σε «σκοτεινά» μονοπάτια όταν ξεκίνησε η «επαγγελματική» συνεργασία των δυο πλευρών.

Ο ίδιος ο Άγγλος καλλιτέχνης αντιμετωπίζε πολύ σοβάρα προσωπικά προβλήματα, τα οποία ξεκινούσαν από την προσωπική του ζωή και τις σχέσεις του κι έφταναν μέχρι και τα μπλεξίματα με ναρκωτικά και αλκοόλ. Μην ξεχνάμε άλλωστε πως ο ίδιος αποκάλυψε πως είναι ομοφυλόφιλος σε μία συνέντευξή του στο περιοδικό «Rolling Stone» στα μέσα της δεκαετίας του 1970, όντας από τους πρώτους που προέβη σε μία τέτοια ενέργεια που χρειαζόταν αρκετό θάρρος με βάση τα…στεγανά της εποχής.

Μάλιστα, δεν ήταν λίγες οι φορές που στα πρώτα χρόνια της ενασχόλησής του με τα διοικητικά της ομάδας γινόταν αποδέκτης ομοφοβικών συνθημάτων από τους αντίπαλους οπαδούς στα εκτός έδρας ματς.

Η διέξοδός του σε όλη αυτή τη δύσκολη κατάσταση ήταν το ποδόσφαιρο και όχι η μουσική.

«Ήμουν πρόεδρος κατά τη διάρκεια της χειρότερης περιόδου της ζωής μου: χρόνια εθισμού και δυστυχίας, αποτυχημένες σχέσεις, κακές επαγγελματικές συμφωνίες, δικαστήρια, ατελείωτη αναστάτωση. Μέσα απ’ όλο αυτό, η Γουότφορντ ήταν μία μόνιμη πηγή ευτυχίας για μένα».

Συνεχίζοντας, λοιπόν, να διέπεται απ’ αυτήν τη σχεδόν «ερωτική» διάθεση για την ομάδα που αγαπάει, το 2005 διοργάνωσε ακόμη μία συναυλία στο γήπεδο της ομάδας και συγκέντρωσε 1.500.000 δολάρια προκειμένου να ενισχύσει το μεταγραφικό μπάτζετ της ομάδας.

Οι ιθύνοντες της Γουότφορντ δεν έμειναν με «σταυρωμένα» τα χέρια και το 2014 και παρ’ ότι ήδη είχε τον τίτλο του επίτιμου προέδρου της ομάδας, δίνουν σ’ ένα από τα τέσσερα κομμάτια των εξεδρών του γηπέδου το όνομα «The Sir Elton John Stand» για τον ευχαριστήσουν για την προσφορά του όλα αυτά τα χρόνια.

Μάλιστα, έγραψε στον τοίχο της κερκίδας τους εξής στίχους τους από το τραγούδι του με τίτλο «Your Song»:

«I hope you don’t mind that I put down in words / How wonderful life is while you’re in the world» δηλαδή «Ελπίζω να μην σε πειράζει που έγραψα με λέξεις/πόσο υπέροχη είναι η ζωή ενώ εσύ υπάρχεις στον κόσμο».

Ο διάσημος Άγγλος τραγουδοποιός είχε πει μεταξύ άλλων εκείνη τη μέρα που ονοματίστηκε η εξέδρα με το όνομά του:

«Η Γουότφορντ είναι πάντα στην καρδιά μου. Εγώ ποτέ δεν σκέφτηκα πως θα ονομαζόταν μία κερκίδα με το όνομά μου. Ποτέ δεν πίστεψα πως θα καθόμουν στην κερκίδα αυτή».

«Είναι μέσα στις 25 κορυφαίες ομάδες στην Αγγλία και εμείς θα έπρεπε να είμαστε περήφανοι γι’ αυτό. Προς τους ανθρώπους του κλαμπ, συμπεριλαμβανομένου εκείνων που δουλεύουν στο παρασκήνιο, τους οπαδούς που βρίσκονται στην πόλη, αλλά κι εκτός αυτής, τον ιδιοκτήτη, τον πρόεδρο και το συμβούλιο των διευθυντών…μου έχετε συμπεριφερθεί με τόση πολύ αγάπη».

«Ας συνεχίσουμε να έχουμε επιτυχίες. Ας φτάσουμε στην Πρέμιερσιπ. Ευχαριστώ πάρα πολύ…είναι μία από τις πιο υπέροχες μέρες της ζωής μου».

Σε όλο αυτό προσθέστε και το γεγονός πως όταν οι παίκτες μπαίνουν στο γήπεδο από το τούνελ που βρίσκεται κάτω από την συγκεκριμένη εξέδρα παίζει στα μεγάφωνα του γηπέδου το τραγούδι του «I’m still standing».

Τον Απρίλιο του 2019 στο ημίχρονο του αγώνα της Πρέμιερ Λιγκ με την Σαουθάμπτον οι οπαδοί των «σφηκών» τραγούδησαν το τραγούδι του Έλτον Τζον «Rocketman» όλοι μαζί, σ’ ένα στιγμιότυπο που χρησιμοποιήθηκε για την ταινία που γυρίστηκε προς τιμήν του με τίτλο «Rocketman», η οποία κυκλοφόρησε την ίδια χρονιά, βάζοντας κι αυτοί το δικό τους…λιθαράκι.

Όπως μπορείτε να καταλάβετε η σχέση που έχουν η Γουότφορντ και ο Σερ Έλτον Τζον δεν είναι φυσιολογική. Είναι σαν να είναι βγαλμένη από κείνες τις ιστορίες που βλέπεις στις ταινίες και ποτέ δεν θεωρείς ότι μπορεί να γίνουν πραγματικότητα. Όμως, ποιοι είμαστε εμείς να κρίνουμε εκείνο που ο ίδιος Άγγλος σταρ διατρανώνει με τον πιο ξεκάθαρο και συγκινητικό τρόπο σ’ ένα σημείο της αυτοβιογραφίας του.

«Αν δεν είχα αυτή την ποδοσφαιρική ομάδα, τότε μόνο ο Θεός ξέρει τι θα μου είχε συμβεί» συνεχίζοντας «Δεν υπερβάλλω όταν λέω πως νομίζω ότι η Γουότφορντ πιθανότατα μου έσωσε την ζωή».

Πηγή: Wikipedia, Tifo, Watford FC, Ultimateclassicrock

0 Σχόλιο

Σχετικά Άρθρα

Γράψτε ένα σχόλιο

To InTheZone.gr χρησιμοποιεί cookies ώστε να μπορεί να σας παρέχει την καλύτερη δυνατή εμπειρία πλοήγησης. Ελπίζουμε να είστε εντάξει με αυτό, εάν όχι μπορείτε να μην το αποδεχτείτε. Αποδοχή Διαβάστε περισσότερα

error

Αν σας αρέσουν οι ιστορίες μας, ακολουθήστε μας :)

YouTube
Instagram