Αρχική ΜΠΑΣΚΕΤΕυρώπη Είναι καλός ο Τρινκιέρι τώρα;

Είναι καλός ο Τρινκιέρι τώρα;

από Γιάννης Γιανναράκης

O Αντρέα Τρινκιέρι διαπρέπει στα πρώτα δείγματα γραφής του στην Μπάγερν και εμείς αναρωτιόμαστε πως μπορεί κάποιος ακόμα να τον λοιδωρεί για μια απόφαση του τον Αύγουστο του 2013…

Ναι, οκ. Μετά τα χθεσινά, σοφά θα αναρωτηθείτε “Ποια Μπάγερν; Κάνε μας την Χάρι(σον)!” (Σόρρυ, δεν άντεξα). Όμως, πείτε αλήθεια. Αν στο ξεκίνημα της σεζόν σας έλεγε κάποιος πως στο τέλος της πρώτης διαβολοβδομάδας θα είχαμε την εξής βαθμολογία:

  1. Ζάλγκιρις
  2. Μπασκόνια
  3. Βαλένθια (έχει μια νίκη με 20-0)
  4. Μπάγερν

13. Μακάμπι
14. Εφές
15. Ρεάλ

Σε ποιο τρελοκομείο θα τον τρέχατε;

Η Ευρωλίγκα στην εποχή του κορωνοϊού έχει πολλές ασάφειες, ατασθαλίες και παρατράγουδα. Μπορεί να σε ξενερώσει σε τιτάνιο βαθμό. Ωστόσο, μέσα στο όλο αλλαλούμ, έχουν υπάρξει μπόλικες ευκαιρίες για αποτελέσματα βγαλμένα από τα όνειρα των… ρομαντικών.

Η παρουσία της Ζάλγκιρις στην πρώτη θέση, ως η μόνη αήττητη ομάδα (όπως και η Ζενίτ, που δεν αγωνίστηκε λόγω κρουσμάτων αυτή την εβδομάδα) της διοργάνωσης, κλέβει αν μη τι άλλο την παράσταση. Όμως, δεν είναι η μόνη ομάδα που εντυπωσιάζει. Μπασκόνια και Βαλένθια έχουν βάλει από κάτω τους… αιώνιους του ισπανικού μπάσκετ (Μπαρτσελόνα και Ρεάλ). Ο Ολυμπιακός κάνει τους φιλάθλους του να αισιοδοξούν, την ώρα που η Αρμάνι μοιάζει επιτέλους ικανή για να βρεθεί σε πλεονεκτική θέση στην οκτάδα.

Όμως, επιτρέψτε μου σήμερα να καταπιαστώ με μια άλλη ομάδα, την οποία τολμώ να πω πως συνολικά αντιπαθώ. Η επένδυση της Μπάγερν στο μπασκετικό της τμήμα είναι σίγουρα αξιοπρόσεκτη, παρότι και αυτή η προσπάθεια της χτυπήθηκε από την λαίλαπα του κορωνοϊού. Το μπασκετικό προϊόν της Γερμανίας δέχτηκε βαρύ οικονομικό πλήγμα, με μόνη εξαίρεση την Άλμπα και όχι τους Βαυαρούς.

Παρά την δραστική μείωση του μπάτζετ ωστόσο, οι ιθύνοντες του τμήματος δείχνουν πως το χρήμα δεν παίζει πάντα κυριάρχο και αμείλικτο ρόλο. Αρκεί βέβαια ο καπετάνιος να είναι έτοιμος για κάθε είδους φορτούνες.

Ο Αντρέα Τρινκιέρι λοιδορήθηκε όσο λίγοι στην χώρα μας.

Η παρουσία του στην Εθνική ομάδα αποδείχθηκε καταστροφική, καθώς δεν κατάφερε να την οδηγήσει στην οκτάδα του Eurobasket του 2013. Η επιλογή του να ταξιδέψει στην Σλοβενία με τέσσερα γκαρντ αντί πέντε έμελλε να παίξει κομβικό ρόλο, καθώς τα προβλήματα τραυματισμών άφησαν… “γυμνή” την επίσημη αγαπημένη.

Μετά το πέρας του κάζου (καλώς ή κακώς έτσι ήταν, ειδικά σε μια διοργάνωση με τόσες απουσίες σπουδαίων παικτών), οι χαρακτηρισμοί έδιναν και έπαιρναν. Οι σοφοί Έλληνες ιθυνόντες προφανώς και δεν έδωσαν δεύτερη ευκαιρία στον Ιταλό τεχνικό, ο οποίος μάζεψε άρων άρων τα πράγματα του και αποχώρησε για άλλες πολιτείες.

H… αναγέννηση

Πριν την ευκαιρία της Μπάγερν, ο Τρινκιέρι είχε φροντίσει να δώσει τα διαπιστευτήρια του σε τρία ακόμα άκρως σεβαστά κλαμπ. Την αμέσως επόμενη σεζόν, αναδείχθηκε κορυφαίος προπονητής του EuroCup, οδηγώντας παράλληλα της Ούνιξ Καζάν στην κατάκτηση του κυπέλλου Ρωσίας.

Μετέπειτα, κατόρθωσε να μεταμορφώσει την Μπάμπεργκ, με την οποία πανηγύρισε τρία συνεχόμενα πρωταθλήματα Γερμανίας (2015, 2016 και 2017), ενώ προκάλεσε αίσθηση στην Ευρωλίγκα με την αξιοπρεπέστατη παρουσία του, αλλά και μερικές… ανακαλύψεις, όπως ο Νίκολο Μέλι.

Η πικρή γεύση της σεζόν 2016/17 (μόλις οκτώ νίκες σε 22 ευρωπαϊκά ματς) αποτέλεσε και το κύκνειο άσμα του Τρινκιέρι στον πάγκο των Γερμανών. Όμως, η αγκαλιά της Παρτίζαν αποδείχθηκε στοργική. Παρά την μέτρια πρώτη σεζόν σε Αδριατική (αποκλεισμός από τον Ερ. Αστέρα στα ημιτελικά) και EuroCup (5-6 ρεκόρ), ο Ιταλός πήρε την απαραίτητη πίστωση χρόνου και εν τέλει διέπρεψε.

Την περσινή σεζόν, παρουσίασε ένα αξιοζήλευτο σύνολο, που μοίρασε… τρόμο, τόσο στα Βαλκάνια όσο και στην δεύτερη τη τάξη διοργάνωση της Ευρώπης. Πριν την άδοξη διακοπή ελέω κορωνοϊού, οι Σέρβοι μετρούσαν 12 νίκες σε 16 αγώνες του EuroCup, δείχνοντας ικανοί να φτάσουν ως το τέλος του δρόμου.

Παρότι λοιπόν έμεινε με την πίκρα, δηλώνοντας σε κάθε ευκαιρία αδικημένος από την οριστική διακοπή της σεζόν, ο Τρινκιέρι γνώριζε πως το νερό είχε μπει στ’ αυλακί, σε ένα καλοκαίρι που βρήκε αρκετές ομάδες να άλλαζουν… καπετάνιο.

Η… ανάσταση

Η Μπάγερν Μονάχου φαινομενικά δεν ήταν μια από αυτές. Ωστόσο, μόλις η κρούση έγινε, το δέλεαρ παραήταν μεγάλο. Επιστροφή στα… σαλόνια με μια ομάδα που παρότι θα χει μειωμένο μπάτζετ, γνωρίζεις πως θα επενδύσει αδρά στο μέλλον (εξ΄ου και το νέο γήπεδο). Εσύ θα έλεγες όχι;

Ο Τρινκιέρι πάντως πείστηκε αρκετά, προκειμένου να αφήσει την Παρτίζαν και να επιστρέψει στην Γερμανία. Με έκδηλη την απογοήτευση μετά το… κάζο του bubble που διοργάνωσε στην έδρα της για το γερμανικό πρωτάθλημα, η ανάγκη ανανέωσης ήταν επιτακτική.

Mε τις αποχωρήσεις των Μονρό, Λο και Κόπονεν προ των πυλών, ο Τρινκιέρι βρήκε τον κορμό των… παλιών που ήθελε στους Λούτσιτς, Ντζέντοβιτς, Ραντόσεβιτς και Ζίπσερ. Προσέθεσε στην συνταγή τους Τζόνσον, Τόμας και Μπαμπ, ενώ επένδυσε σε δύο στοιχήματα που μέχρι στιγμής τον βγάζουν ασπροπρόσωπο.

Τρινκιέρι εναντίον στοιχημάτων, σημειώσατε… άσο!

Ο Ουέιντ Μπόλντγουϊν, μετά την πρώτη αναγνωριστική σεζόν του στον Ολυμπιακό, ήταν σίγουρο πως θα εμφανιστεί βελτιωμένος. Όχι τόσο όμως. Με εξαίρεση το τελευταίο χρονικά ματς κόντρα στην Φενέρ, ο αμερικανός είναι πυλώνας σκοραρίσματος και πίεσης στα 4/4 του γηπέδου, δείχνοντας όλο και περισσότερα ψήγματα των δυνατοτήτων του.

Από την άλλη, ο Τζέιλεν Ρέινολντς. Συγκλονιστικά ταλαντούχος μπροστά, επιεικά αδιάφορος πίσω. Μέχρι πέρσι τουλάχιστον. Διότι φέτος, ο Τρινκιέρι τον έχει μεταμορφώσει σε όλα όσα δεν μπορούσε να δώσει πέρσι ο Μονρό. 14.3 πόντοι και 7 ριμπάουντ είναι οι μ.ο. του θηριώδη σέντερ στα πρώτα τέσσερα ματς, με αποκορύφωμα την… αποκάλυψη κόντρα στην Φενέρ, όπου έκανε “πλάκα” στον Γιάν Βέσελι.

Αναμφίβολα, η βελτίωση όλων των παραπάνω είναι προϊόν και ατομικής δουλειάς. Όμως, στο τέλος τέλος, ο ενορχηστρώτης είναι ένας για όλους.

Φέτος, ή για να είμαστε σωστοί, ΚΑΙ φέτος, ο Τρινκιέρι δείχνει να χειρίζεται μαεστρικά το υλικό του.

Δείχνει εμπιστοσύνη στον Μπόλντγουϊν (νο1 σε λεπτά συμμετοχής στην Ευρωλίγκα για την Μπάγερν).

Δίνει το χρήσμα του ηγέτη στον Λούτσιτς (νο1 σε πόντους και χαοτικά πρώτος σε PIR εντός ομάδας, με 91 έναντι 59 του δεύτερου).

Βγάζει τον σκληρό χαρακτήρα του Ρέινολντς (νο1 σε φάουλ με 15 και νο2 σε PIR με 59). Δίνει ξεκάθαρο ρόλο στους άστοχους μέχρι σήμερα Τζέντοβιτς και Ζίπσερ.

Προσθέστε στην εξίσωση το γεγονός πως η ομάδα που άφησε πίσω του μέχρι σήμερα δεν μετρούσε ούτε νίκη στην Αδριατική Λίγκα και ένα ολόφρεσκο συμπέρασμα:

Όχι, ο Τρινκιέρι δεν είναι κακός προπονητής.

Για την ακρίβεια, είναι ένας ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟΣ προπονητής. Καμία αποτυχία σε καμία εθνική ομάδα δεν μπορεί να το αλλάξει αυτό και είναι επιτέλους ώρα να το καταλάβουμε, προτού στείλει την Μπάγερν για πρώτη φορά στην ιστορία της στα Playoffs της Euroleague.


2 Σχόλια

Σχετικά Άρθρα

2 Σχόλια

Euroleague: Τι ζήτησε η ομάδα σου από τον Άγιο Βασίλη; - InTheZone.gr 2 Ιανουαρίου 2021 - 13:14

[…] Να γυρίσει ο Λούτσιτς, να μην θυμηθεί τον περσινό του εαυτό ο Μπόλντγουϊν και να μην… σταματήσει να ονειρεύεται ο Αντρέα Τρινκιέρι. Πιστεύω ότι αν στην αρχή της σεζόν έδινες ένα χαρτί στον Ιταλό και του ζητούσες να γράψει την θέση που θέλει δει την ομάδα του στην Euroleague στο τέλος του 2020, αμφιβάλω αν θα έγραφε “4η”. Βέβαια, ο τύπος είναι μάγος, να πούμε πως δεν σας προειδοποιήσαμε; […]

Απάντηση
Εθνική Μπάσκετ : Ρικ Πιτίνο, πούλα μας και λίγο ήλιο... - InTheZone.gr 5 Ιουλίου 2021 - 14:27

[…] βρίσκεται στο τιμόνι των Τσέχων από το 2013! Ναι, εμείς τότε είχαμε Τρινκιέρι. Μετά Κατσικάρη, Μίσσα, Σκουρτόπουλο και […]

Απάντηση

Γράψτε ένα σχόλιο

To InTheZone.gr χρησιμοποιεί cookies ώστε να μπορεί να σας παρέχει την καλύτερη δυνατή εμπειρία πλοήγησης. Ελπίζουμε να είστε εντάξει με αυτό, εάν όχι μπορείτε να μην το αποδεχτείτε. Αποδοχή Διαβάστε περισσότερα

error

Αν σας αρέσουν οι ιστορίες μας, ακολουθήστε μας :)

YouTube
Instagram