Αρχική ΜΠΑΣΚΕΤNBA Ντον Ότεν: Ένας… τερματοφύλακας που έκανε οκτώ φάουλ σε ένα ματς και βγήκε MVP ενώ δεν ήταν All-Star!

Ντον Ότεν: Ένας… τερματοφύλακας που έκανε οκτώ φάουλ σε ένα ματς και βγήκε MVP ενώ δεν ήταν All-Star!

από Γιάννης Γιανναράκης

Πόσες φορές έχεις ακούσει για έναν παίκτη που παίζει τον ρόλο του τερματοφύλακα σε ένα παρκέ, κάνει οκτώ φάουλ σε ένα παιχνίδι και βγαίνει MVP ενώ δεν είναι All-Star; Καμία; Να σου συστήσουμε τον Ντον Ότεν.

Καλώς ή κακώς, μάλλον καλώς, είναι ευρέως γνωστό πως αν δεις έναν αγώνα μπάσκετ της δεκαετίας του ’80, υπάρχουν βάσιμες πιθανότητες να θεωρήσεις την σημερινή εκδοχή του… άλλο άθλημα!

Παρότι ως ανθρωπότητα τείνουμε να επαινούμε σε υπερβολικό βαθμό το παρελθόν, το μπάσκετ αποτελεί εξαίρεση, καθώς όσο κοιτάς πίσω, τόσο περισσότερο αναρωτιέσαι για το επίπεδο των αθλητών πριν από 50, 60 χρόνια. Για αυτό τον λόγο, το γεγονός πως ο συμπαθέστατος κατά τα άλλα Ντον Ότεν, ο οποίος γεννήθηκε στις 18 Απριλίου του 1915, αποτελεί τον χειρότερο -αγωνιστικά- MVP στην ιστορία του ΝΒΑ, δεν προξενεί εντύπωση. Παρόλα αυτά, μια γρήγορη βόλτα στο μπάσκετ αμέσως μετά το πέρας του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου περιλαμβάνει μερικά συναρπαστικά και άκρως διασκεδαστικά στοιχεία, τα οποία κάνουν τον εκλιπόντα εδώ και 35 έτη αθλητή, μια άκρως ενδιαφέρουσα περίπτωση.

Έτοιμοι για ένα ταξίδι στο παρελθόν;

Ας ξεκινήσουμε από τα βασικά. Οτιδήποτε βλέπετε σήμερα (έστω πριν τον κορωνοϊό) στα παρκέ, καλύτερα να το ξεχάσετε, καθώς μιλάμε για μια εποχή στην οποία μέχρι και τα πλέον βασικά του αθλήματος βρίσκονταν υπό ανάπτυξη. Επίσης, σε περίπτωση που σκέφτεστε πως αν ζούσατε τότε μπορεί και να καρφώνατε, να σας ενημερώσω πως τα καρφώματα δεν επιτρέπονταν. Εν ολίγοις, αν ο Ζακ ΛαΒίν αγωνιζόταν το 1950, θα είχε βαρεθεί να μαζεύει πρόστιμα.

Φεύγοντας από τον τρόπο παιχνιδιού, πάμε στο κομμάτι των διοργανώσεων. Το ΝΒΑ όπως το γνωρίζουμε σήμερα δεν υφίστατο. Αντ’ αυτού, υπήρχαν δύο αντικρουόμενες λίγκες (όπως η Ευρωλίγκα και BCL σήμερα), οι οποίες συγχωνεύτηκαν το 1949, δημιουργώντας το National Basketball Association.

Τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων της εποχής, μετά την δημιουργία του ΝΒΑ

H πρώτη και πιο… αστραφτερή, ήταν το BAA (Basketball Association of America), στις οποίες μετείχαν μεταξύ άλλων οι Νιού Γιορκ Νικς, οι Μπόστον Σέλτικς, οι Μινεάπολις Λέικερς (νυν Λος Άντζελες), οι Ρότσεστερ Ρόγιαλς (νυν Σακραμέντο Κινγκς), οι Ουάσινγκτον Κάπιτολς (νυν Ουίζαρντς) και οι Φιλαδέλφεια Ουόριορς (νυν Γκόλντεν Στέιτ). Η δεύτερη και λιγότερο φαντασμαγορική διοργάνωση ήταν η NBL (National Basketball League), στην οποία μετείχαν μερικές από τις παραπάνω ομάδες (Λέικερς, Ρόγιαλς αλλά και οι Πίστονς), προτού μεταπηδήσουν στο πιο κερδοφόρο BAA, λίγο πριν την συγχώνευση. Στο NBL επίσης συμμετείχαν ομάδες όπως οι Όσκος Όλ-Σταρς (ναι, έτσι λεγόντουσαν), οι Τολέδο Τζιπς (που παλαιότερα ονομαζόντουσαν Ουάιτ Σεβρολέτς), οι Χάμοντ Σίζαρ Ολ-Αμέρικανς (λογικά θα ντρεπόντουσαν να πάρουν Ντόντσιτς και Αντετοκούνμπο, εννοείται) και οι Άκρον Ουίνγκφουτς (αν έχει φαντασία ο άνθρωπος).

Αφού τα μάθαμε και αυτά, πάμε στον πρωταγωνιστή μας. Αμέσως μετά το πέρας του πολέμου, ο Ντον Ότεν, όντας περιζήτητος, αποφάσισε να αγωνιστεί στο NBL με την φανέλα των Τράι-Σίτις Μπλακχοκς, νυν Ατλάντα Χοκς. Ο λόγος πίσω από αυτή την απόφαση είναι πολύ πιο απλός απ’ ότι φαντάζεστε. Ήταν η πιο κοντινή ομάδα που μπορούσε να τον πληρώσει!

Ο Ντον Ότεν “ποζάρει” μαζί με τους συμπαίκτες του στους Τρι-Σίτις Μπλάκχοκς

Δεδομένου του ερασιτεχνισμού που χαρακτήριζε ακόμα το σπορ, θεωρείτο ακόμα ως είδος… μερικής απασχόλησης. Για αυτό τον λόγο όλοι οι παίκτες πλην των σταρ (συνήθως) αναγκαζόντουσαν να δουλεύουν παράλληλα σε άλλο κλάδο, προκειμένου να συντηρηθούν. Ωστόσο, αυτή η πλευρά της πραγματικότητας δεν άγγιζε τον Ότεν, κυρίως λόγω του ύψους του. Εύλογα ο καθένας θα αναρωτηθεί, «δηλαδή πόσο ψηλός ήταν για να θεωρείται τέρας της φύσης; 2.20; 2.30;». Ο Ντον Ότεν είχε ύψος 2.08 μέτρα, δηλαδή ήταν τρεις πόντους ψηλότερος από τον Γιώργο Πρίντεζη και επτά πόντους κοντύτερος από τον Γιάννη Μπουρούση!

Το έπινε το γάλα του δεν λέω, αλλά όπως και να το κάνουμε ένας αθλητής των δικών του προσόντων την σήμερον ημέρα δεν θα θεωρείτο και είδος προς ερεύνα. Τότε όμως, μπασκετμπολίστες τέτοιου μεγέθους ήταν ανίκητοι, κυρίως γιατί ήταν… σπάνιοι!

Χαρακτηριστικά, οι μόνοι συνάδελφοι του Ότεν που τον περνούσαν σε ύψος ήταν οι Τζορτζ Μάικαν (2.10μ.), Τσακ Σέαρ (2.11μ.) και Τζιμ Σλότερ (2.11μ.). Σε περίπτωση που θέλετε να ρωτήσετε τι έκανε το ίδιο το μπάσκετ για να εξισορροπήσει την υψομετρική αδικία, σας πρόλαβα. Απολύτως τίποτα!

O Τζόρτζ Μάικαν, μαζί με το… θωρυκτό των Λέικερς προ 20ετίας, Σακίλ Ο’ Νιλ

Για την ακρίβεια, την έκανε ακόμα πιο εμφανή, καθώς τότε το goaltending δεν ισοδυναμούσε με παράβαση! Μάλιστα, οι προπονητές ενθάρρυναν αυτή την τακτική, καθώς οι παίκτες που μπορούσαν να απομακρύνουν την μπάλα στην κάθοδο της προς το καλάθι δεν ξεπερνούσαν στον αριθμό τα δάχτυλα του ενός χεριού.

Δεδομένης αυτής της κατάστασης, ο Ντον Ότεν απέκτησε γρήγορα την φήμη του καλού… τερματοφύλακα! «Goalie» τον φώναζαν, δεν πρόκειται για αποτέλεσμα… ελεύθερης μετάφρασης. Το κύριο του μέλημα ήταν η προστασία του καλαθιού με κάθε κόστος. Τώρα το αν και κατά πόσο έκανε καλά την δουλειά του είναι κάτι που δεν θα μάθουμε ποτέ, καθώς μέχρι την ίδρυση του ΝΒΑ, τα μόνα στατιστικά που κρατούσε η γραμματεία ήταν οι πόντοι, τα σουτ εντός πεδιάς και οι ελεύθερες βολές!

Μετά το πέρας δύο… συμπαθητικών σεζόν, ο Ότεν βρήκε την ευκαιρία να λάμψει, καθώς όλες οι κραταιές δυνάμεις της λίγκας (βλ. Λέικερς και Ρόγιαλς, που είχαν αναμετρηθεί στους τελευταίους χρονικά τελικούς ) αποχώρησαν για το ΒAA και μαζί με αυτούς, οι κορυφαίοι παίκτες της εποχής. Άρνι Ράιζεν, Αλ Σέρβι και κυρίως Τζορτζ Μάικαν (ο πρώτος πραγματικά σπουδαίος ψηλός στην ιστορία του σπορ) αποτελούσαν παρελθόν και πλέον η σεζόν 1948-49 απέκτησε άλλο νόημα για τον 28χρονο τότε ψηλό. Μετρώντας 14.9 πόντους ανά αγώνα, ο Ότεν κατάφερε να αναδειχθεί MVP, οδηγώντας παράλληλα την ομάδα στους τελικούς της περιφέρειας, όπου και ηττήθηκε από τους Όσκος Ολ-Σταρς (αξεπέραστο όνομα).

Οι… αστέρες που απέκλεισαν την ομάδα του, MVP πλέον, Ντον Ότεν

Η συγχώνευση BAA και NBL, η οποία παραλίγο να «σπάσει» λόγω ενός συμπαίκτη του Ότεν (ιστορία για μια άλλη φορά), τελικά πραγματοποιήθηκε και ο άσος των Μπλάκχοκς δεν κατάφερε να ζήσει ξανά παρόμοια επιτυχία, καθώς το αυξημένο επίπεδο τον άφησε πολύ πίσω, κάνοντας τον, τον μοναδικό MVP στην ιστορία της λίγκας που δεν αναδείχθηκε ποτέ All-Star, ούτε επιλέχθηκε σε μια All-NBA Team!

Μετά την δημιουργία του ΝΒΑ, άλλαξε τρεις ομάδες σε δυο χρόνια (Κάπιτολς, Μπούλετς, Πίστονς), προτού επιστρέψει στους Χοκς, που είχαν μετακομίσει στο Μιλγουόκι, για να κλείσει την καριέρα του το 1953, σε ηλικία 32 ετών. Παρά την αιφνίδια προσγείωση στην πραγματικότητα, ο Ότεν φρόντισε να μείνει στην ιστορία για κάτι ακόμα. Για την ακρίβεια, είναι ο κάτοχος ενός ρεκόρ που δείχνει πως δεν θα σπάσει πότε!

Συγκεκριμένα, στις 24 Νοεμβρίου του 1949, στα πρώτα του παιχνίδια στο ΝΒΑ, ήταν παρών σε έναν αγώνα που θύμιζε μποξ. Η αναμέτρηση των Σέιμπογκαν Ρεντ Σκινς με τους Τρι-Σίτις Μπλάκχοκς έμελλε να αγγίξει… αιματηρά όρια, καθώς οι Ρεντ Σκινς ευστόχησαν σε 54 βολές (μακάρι να ξέραμε και πόσες εκτέλεσαν), ενώ έξι παίκτες των «μαύρων γερακιών» αποβλήθηκαν με έξι φάουλ. Λόγω της διαθεσιμότητας μόλις 10 παικτών, έπρεπε να ισχύσει ο κανόνας 3, παράγραφος 1, σύμφωνα με τον οποίο αν μια ομάδα μείνει μόνο με πέντε διαθέσιμους παίκτες, ο τελευταίος που συμπληρώνει έξι φάουλ παραμένει στο παιχνίδι μέχρι το τέλος. Μαντέψτε σε ποιον έπεσε ο κλήρος!

Ναι, ο Ότεν όχι απλά παρέμεινε στο παρκέ με έξι φάουλ αλλά πρόλαβε να υποπέσει σε άλλα δύο, ολοκληρώνοντας τον αγώνα με οκτώ! Περιττό να σας πω πως μέχρι σήμερα κανείς παίκτης δεν έχει καταφέρει κάτι παρόμοιο, ενώ ο μόνος που κατάφερε ποτέ να ξεπεράσει τα έξι, ήταν ο Καλ Μπόουντλερ των Ατλάντα Χοκς, στις 13 Νοεμβρίου του 1999 (επτά φάουλ).

Στις 18 Σεπτεμβρίου του 1985, ο Ντον Ότεν άφησε τον μάταιο τούτο κόσμο σε ηλικία μόλις 64 ετών. Μια εγκάρδια κατά τα άλλα φιγούρα, ο Ότεν φρόντισε να γράψει το όνομα του στα χρονικά του μπάσκετ, αποτελώντας έναν άλλον, αλλοπρόσαλλο αστέρα μιας τελείως διαφορετικής εποχής. Μπορεί να μην σκόραρε 100 πόντους σε έναν αγώνα ή 50.4 κατά μέσο όρο σε μια σεζόν, όπως ο Ουίλτ Τσέιμπερλεϊν, όμως την επόμενη φορά που κάποιος παίκτης “καταφέρει” να υποπέσει σε επτά φάουλ σε ένα παιχνίδι, την ώρα που όλοι θα το θεωρούν πρωτόγνωρο, εσείς θα θυμάστε πως ο παραπάνω κύριος απολαμβάνει ακόμα την μοναξιά της κορυφής.

0 Σχόλιο

Σχετικά Άρθρα

Γράψτε ένα σχόλιο

To InTheZone.gr χρησιμοποιεί cookies ώστε να μπορεί να σας παρέχει την καλύτερη δυνατή εμπειρία πλοήγησης. Ελπίζουμε να είστε εντάξει με αυτό, εάν όχι μπορείτε να μην το αποδεχτείτε. Αποδοχή Διαβάστε περισσότερα

error

Αν σας αρέσουν οι ιστορίες μας, ακολουθήστε μας :)

YouTube
Instagram