Αρχική ΜΠΑΣΚΕΤNBA «Bad Boys» Πίστονς: Oι… κακοί ενός έργου που δεν πρόκειται να ξαναδούμε

«Bad Boys» Πίστονς: Oι… κακοί ενός έργου που δεν πρόκειται να ξαναδούμε

από Γιάννης Γιανναράκης

Αποθεώθηκαν, γιουχαρίστηκαν, επιβλήθηκαν, κατατροπώθηκαν, θριάμβευσαν, απογυμνώθηκαν, έγραψαν ιστορία με τον τρόπο που εκείνοι ήθελαν. Κυρίως όμως, κυριάρχησαν σε ένα μπάσκετ που δεν πρόκειται να ξαναδούμε. Αυτή είναι η ιστορία των «Bad Boys» Πίστονς.

Η ζωή του Όσκαρ Ουάιλντ, ακόμα κι αν διαδραματίστηκε πάνω από έναν αιώνα πριν, καταφέρνει να συναρπάζει ακόμα και τις νεότερες γενιές. Ένας από τους λόγους που συμβαίνει αυτό είναι οι πρωτότυποι για την εποχή αφορισμοί αλλά και απόψεις του, που παραμένουν επίκαιρες και ακριβείς μέχρι και σήμερα. Τώρα, ορθώς θα μου πείτε, τι δουλειά έχει ο Ιρλανδός συγγραφέας σε ένα κείμενο για τους Ντιτρόιτ Πίστονς των 80’s; Όσο απίστευτο κι αν ακούγεται, ανάμεσα στα δύο σημεία υπάρχει μια βασική σύνδεση. Ανήκουν και τα δύο στο παρελθόν.

Στην προσπάθεια του να ερμηνεύσει την ανάγκη αποθέωσης και θεοποίησης του παρελθόντος από την πλειονότητα, ο Ουάιλντ ανέφερε ότι, «η μοναδική γοητεία του παρελθόντος είναι ότι είναι παρελθόν».

Με αφορμή την προβολή των τεσσάρων πρώτων επεισοδίων του «The Last Dance», σημαντική μερίδα του κόσμου βρήκε την ευκαιρία να θυμηθεί και να δοξάσει όσο ποτέ άλλοτε την αρμάδα του Μάικλ Τζόρνταν, προσφέροντας άλλο ένα παράδειγμα αγιοποίησης του παρελθόντος. Δεν τάσσομαι απόλυτα κατά αυτής λογικής, έχει τα θετικά και τα αρνητικά της. Ωστόσο, σήμερα θα ερευνήσουμε ένα φαινόμενο που ξεφεύγει από αυτή τη σφαίρα της γοητείας και συγκεκριμένα φτάνει στο αντίθετο άκρο.

Η 20ετία 1980-1999 θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως η «χρυσή εποχή του ΝΒΑ», αγωνιστικά αλλά και εμπορικά. Η λίγκα έφερε για πρώτη φορά στο προσκήνιο σούπερ σταρ ολκής, οι οποίοι άλλαξαν πλήρως το status του προϊόντος, το οποίο και εκτινάχθηκε, με την συμβολή και του τότε κομισάριου Ντέιβιντ Στερν. Ωστόσο, μέσα στην εποχή όπου οι Μπερντ, Μάτζικ και Τζόρνταν μεσουρανούσαν, υπήρξε μια ομάδα που κατάφερε για περίπου μια πενταετία να εξελιχθεί σε ανίκητος δαίμονας και των τριών. Οι «Bad Boys» Πίστονς κατάφεραν να κατακτήσουν δύο σερί πρωταθλήματα στο μεταίχμιο των προαναφερθέντων δεκαετιών (1989, 1990) μένοντας εν τέλει στην ιστορία ως μια από τις καλύτερες αλλά και πιο μισητές ομάδες όλων των εποχών. Γιατί; Ελάτε να μάθουμε…

Η ιστορία ξεκινάει από το 1980, όταν και κατά πολλούς οι Πίστονς είχαν «πιάσει πάτο», σε συνέχεια της γενικότερης οικονομικής ύφεσης που επικρατούσε στο Ντιτρόιτ, το οποίο και ήταν ανέκαθεν συνδεδεμένο με την αυτοκινητοβιομηχανία των ΗΠΑ. Την ίδια ώρα που τα οικονομικά προβλήματα μεγάλωναν, οι ιθύνοντες της ομάδας πάσχιζαν να βρουν ένα τρόπο για να προσφέρουν κάτι ενδιαφέρον στο κοινό που αδιαφορούσε. Βέβαια, η επιλογή στέγασης μιας τόσο μη δημοφιλής ομάδας σε ένα γήπεδο 18.000 θέσεων (με αρχική χωρητικότητα 82.000) το μόνο που κατάφερε είναι κάνει πιο λυπηρό το θέαμα. Το 21-61 της σεζόν 1980-81 «χάρισε» στην ομάδα το νο2 του Draft και μια χρυσή ευκαιρία στον πρόεδρο, Τομ Ουίλσον, να αλλάξει το στερεότυπο που είχε δημιουργηθεί γύρω από τον οργανισμό.

«Τότε, πολλοί μας έβλεπαν ως μια στάση αναμονής. Αν έφτανες να παίζεις στο Ντιτρόιτ, ο βασικός σου στόχος ήταν να βρεις τρόπο να φύγεις από το Ντιτρόιτ».

Ο άνθρωπος που καλείτο να επιλέξει ήταν ο GM της ομάδας, Τζακ ΜακΚλόσκι, ο οποίος είχε προσληφθεί μήνες πριν σε μια θέση που δεν γνώριζε καθόλου, καθώς είχε διατελέσει μόνο χρέη προπονητή στο παρελθόν. Πέραν αυτού, δέχθηκε δριμεία κριτική εξ αρχής, γιατί η πρώτη του κίνηση ήταν να προσφέρει όλους τους παίκτες του ρόστερ για χάρη του Μάτζικ Τζόνσον, δίχως επιτυχία!

Για καλή του τύχη όμως, ο ΜακΚλόσκι είχε επιλέξει σωστά. Η προσοχή του είχε πέσει στον Αϊζάια Τόμας, έναν μικροκαμωμένο γκαρντ που προερχόταν από το Σικάγο. Ήθελε να παίξει στους Πίστονς; Μπα…

O ΜακΛόσκι με τον rookie Αϊζάια Τόμας, κατά την υπογραφή συμβολαίου του δεύτερου

«Ήθελα πάση θυσία να ρίξω τις μετοχές μου προκειμένου να με επιλέξουν οι Μπουλς. Δεν ήθελα σε καμία περίπτωση να πάω στο Ντιτρόιτ. Στην συνάντηση με τον ΜακΚλόσκι έδινα συνέχεια επίτηδες λάθος απαντήσεις. Όμως, στο τέλος μου λέει πως “δεν με νοιάζει τι είπες όλη αυτή την ώρα, αν είσαι διαθέσιμος θα σε διαλέξω“».

Εν τέλει, ο Τόμας ήταν διαθέσιμος και κατά τον επόμενο χρόνο έμελλε να γίνει ο λόγος που οι Πίστονς είδαν τον κόσμο του Ντιτρόιτ να στέκεται ξανά στο πλευρό τους. Την αμέσως επόμενη σεζόν, έγιναν άλλες δύο κομβικές προσθήκες. Ο Μπιλ Λαμπίρ ήρθε από το Κλίβελαντ για κυριαρχήσει με το μαχητικό του ταμπεραμέντο και ο Βίνι Τζόνσον κατέφθασε στον προορισμό που θα τον καθόριζε αργότερα ως έναν από τους κορυφαίους αναπληρωματικούς όλων των εποχών.

O πρωτεργάτης των αντιαθλητικών φάουλ, Μπιλ Λαμπίρ

Παρόλα αυτά, ο μειωμένος αριθμός νικών ανάγκασαν την διοίκηση να προχωρήσει σε αλλαγή προπονητή το 1983. Ο εκλεκτός δεν ήταν άλλος από τον Τσακ Ντέιλι, ο οποίος μέχρι εκείνη την στιγμή είχε κερδίσει μόλις εννέα αγώνες σε όλη την προπονητική του καριέρα!

Ωστόσο, ο ΜακΚλόσκι ήταν και πάλι σωστός. Ο Ντέιλι, ο οποίος έφυγε από την ζωή το 2009, ήταν ένας μάστερ της αθλητικής ψυχολογίας και της ομαδικής ψυχοσύνθεσης. Ήταν της άποψης πως, «όλοι γνωρίζουν τι είναι καλό για τον εαυτούς τους. Το θέμα είναι να τους κάνεις να μάθουν τι είναι καλό για το σύνολο».

Ο Τσακ Ντέιλι δίπλα στην… αδυναμία του, Ντένις Ρόντμαν

Εξ αρχής δεν δίστασε να ρωτήσει στα ίσια τον Αϊζάια Τόμας αν θέλει να κερδίζει ή να διασκεδάζει, ενώ όταν μεταγενέστερα η ομάδα είχε βρει το μονοπάτι των επιτυχιών, απειλούσε τους παίκτες πως αν κάνουν δύο σερί ήττες, κάποιος θα δοθεί σε ανταλλαγή.

Βεβαία, μπορεί πολλοί να το ξεχνούν, όμως μέχρι και το 1986 οι Πίστονς φημίζονταν για την… επίθεσή τους! Έχοντας στο ρόλο του πρωταγωνιστή τον Κέλι Τριπούκα, η ομάδα του Ντιτρόιτ ήταν πέμπτη σε offensive pace (ταχύτητα εκδήλωσης επιθέσεων) σε όλο το ΝΒΑ, παρουσιάζοντας ουσιαστικά μια υποβαθμισμένη έκδοση των «Showtime» Λέικερς. Όμως, το ρητό που συνδέει την άμυνα με την επιτυχία χτύπησε για τα καλά την πόρτα των Πίστονς, οι οποίοι το 1984 και το 1986 αποκλείστηκαν στο πρώτο γύρο των Playoffs και το 1985 στο δεύτερο. Ωστόσο, τα κομμάτια του παζλ άρχιζαν να συμπληρώνονται. Στο Draft εκείνης της χρονιάς, το Ντιτρόιτ επιλέγει στο νο18 τον Τζο Ντούμαρς, ο οποίος σήμερα κάλλιστα μπορεί να χαρακτηριστεί ως ένας από τους πιο υποτιμημένους παίκτες όλων των εποχών. Ο βραχύσωμος γκαρντ καλείται να πλαισιώσει στην περιφέρεια τον Αϊζάια Τόμας, την αφίσα του οποίου είχε κολλημένη στο τοίχο της φοιτητικής του εστίας λίγα χρόνια νωρίτερα!

Οι δύο τους συνθέτουν το καλύτερο αμυντικό δίδυμο κοντών στην ιστορία του ΝΒΑ, ωστόσο η κίνηση-ματ έρχεται ένα χρόνο αργότερα, στο Draft του 1986. Εκεί, τα «Πιστόνια» καταφέρνουν πιάσουν λαβράκι, επιλέγοντας τον Ντένις Ρόντμαν στο νο27! Ο ιδιόρρυθμος φόργουορντ έμελλε να βρει την πατρική φιγούρα που έψαχνε στο πρόσωπο του Τσακ Ντέιλι, καλύπτοντας έτσι απόλυτα τις ανάγκες του συνόλου. Προσθέστε σε αυτά τις προσθήκες των Σάλεϊ και Μαχόρν, αλλά και την ανταλλαγή που έφερε τον αρχισκόρερ Άντριαν Ντάντλεϊ στο Ντιτρόιτ έναντι του Τριπούκα και η συνταγή της επιτυχίας είναι έτοιμη!

Μετά από χρόνια πρόωρων αποκλεισμών, η κατάρα «σπάει» το 1987, όταν οι Πίστονς φθάνουν στους Τελικούς της Ανατολής. Εκεί, παραμονεύουν οι Σέλτικς του Λάρι Μπερντ, η κατά πολλούς καλύτερη ομάδα της εποχής, μια σεζόν μετά από την κορυφαία χρονιά της ιστορίας τους. Στα δύο πρώτα παιχνίδια, οι Πίστονς χάνουν με κάτω τα χέρια στη Βοστώνη και η ανάγκη για αλλαγές είναι επιτακτική. Ποια είναι η λύση στο πρόβλημα; Η βία!

Τα δύο επόμενα ματς στο Ντιτρόιτ χαρακτηρίζονται από σκηνές απείρου κάλλους και μπόλικου μπασκετικού «ξύλου». Η δημιουργία των «Βad Βoys» είναι γεγονός, με σπουδαιότερο στιγμιότυπο της «βάπτισης» να είναι το… κεφαλοκλείδωμα του Λαμπίρ στον Μπερντ, το οποίο και φούντωσε την έχθρα των δύο ανδρών. Οι Σέλτικς εμφανίζονται ανήμποροι να αντεπεξέλθουν και η σειρά επιστρέφει στο «Boston Garden» με το σκορ στο 2-2. Το πέμπτο παιχνίδι της σειράς έμελλε να μείνει στην ιστορία για δύο λόγους.

Ο πρώτος ήταν η… εκδίκηση που πήρε για τον Λάρι Μπερντ ο Ρόμπερτ Πάρις, ο οποίος σε μια διεκδίκηση της μπάλας άρχισε να γρονθοκοπεί τον Λαμπίρ, υπό τις επευφημίες του κοινού.

Ο δεύτερος είναι το ανεπανάληπτο λάθος του Αϊζάια Τόμας, ο οποίος κοστίζει από την ομάδα του μια νίκη που θα την έφερνε με το ένα πόδι στους Τελικούς του ΝΒΑ!

Αυτό ήταν ένα σημαντικό πλήγμα για την εικόνα και το legacy του Τόμας, ο οποίος όμως είχε ένα μεγάλο πλεονέκτημα σε σχέση με τους… αγροίκους συμπαίκτες του. Ήταν η πιο… ποιοτική και «γοητευτική» πλευρά μιας σκληρής ομάδας που έσπερνε φόβο σε κάθε ευκαιρία. Για αυτόν ακριβώς το λόγο είχε κερδίσει την αγάπη της κοινής γνώμης και θεωρείτο ως μια πολύ ελπιδοφόρα προσωπικότητα. Όλα αυτά, μέχρι το πέρας του έβδομου παιχνιδιού εκείνης της σειράς κόντρα στους Κέλτες. Λίγο μετά την ήττα-αποκλεισμό από τους Σέλτικς, ο Τόμας καλείται να σχολιάσει τα λεγόμενα του Ρόντμαν, που αναφέρει μπροστά στις κάμερες ότι ο Μπερντ είναι υπερτιμημένος λόγω του χρώματος του.

Η απάντηση του ήταν αυτή: «Ο Λάρι είναι ένας εξαιρετικός παίκτης, ένα εκπληκτικό ταλέντο, όμως πρέπει να συμφωνήσω με τον Ρόντμαν. Αν ήταν μαύρος, θα ήταν απλώς άλλος ένας καλός παίκτης». Ο ντόρος που δημιουργήθηκε ήταν τόσο μεγάλος, που οι Τόμας και Μπερντ αναγκάστηκαν να παραθέσουν συνέντευξη τύπου κατά την διάρκεια των Τελικών, προκειμένου να… δαμάσουν την καταιγίδα. Δύο δεκαετίες αργότερα, ο Τόμας θα δήλωνε πως μετανιώνει για το γεγονός πως δεν ήταν αρκετά έξυπνος έτσι ώστε να μην επαναλάβει τα λόγια κάποιου άλλου. Ακόμα και έτσι, η στάμπα του ρατσιστή είχε ήδη τοποθετηθεί πάνω από το κεφάλι του σταρ των Πίστονς, ο οποίος πλέον μπήκε στην ίδια πρόταση με όλα τα υπόλοιπα «κακά παιδιά», κάτι που εν τέλει αποδείχθηκε ευεργετικό.

Η σφοδρή επίθεση του Τύπου κατά του συμπαίκτη τους, ένωσε την ομάδα, η οποία πλέον άρχιζε να καταλαβαίνει πως, «ο ρόλος του κακού είναι διασκεδαστικός». Την επόμενη σεζόν, με οδηγό την ίδια σκληράδα, αλλά και το μίσος απάντων εκτός Ντιτρόιτ, οι Πίστονς φτάνουν για πρώτη φορά στους Τελικούς του ΝΒΑ, αποκλείοντας στο δρόμο αυτό τόσο τους Μπουλς του Τζόρνταν, όσο και τους Σέλτικς του Μπερντ. Όντας μια ανάσα από την κορυφή, με τη σειρά στο 3-2 υπέρ τους, βρίσκονται να προηγούνται επί των Λέικερς μέσα στο Λος Άντζελες, χάρη στην ηρωική εμφάνιση του Αϊζάια Τόμας, ο οποίος πετυχαίνει 25 πόντους στη τρίτη περίοδο με ένα πόδι, καθώς είχε γυρίσει τον αστράγαλο του λίγο νωρίτερα.

Με το σκορ στο 102-101, οι Λέικερς κυνηγούν το καλάθι της νίκης και οι Πίστονς την άμυνα που ισοδυναμεί με πρωτάθλημα. Ο Αμπντούλ-Τζαμπάρ προσπαθεί να σκοράρει πάνω από τον Λαμπίρ και οι διαιτητές σφυρίζουν ένα τουλάχιστον… περίεργο αμυντικό φάουλ.

Ο σπουδαίος σέντερ ευστοχεί στις βολές, οι Πίστονς χάνουν το δαχτυλίδι και κατηγορούν ευθέως το ΝΒΑ πως προσπαθεί απλά να επισφραγίσει την αποτυχία τους, προκειμένου να φύγουν από την μέση τα κακά παιδιά που χαλάνε την «πιάτσα»!

Η πραγματικότητα ωστόσο, δεν χωρούσε ευχάριστα και γλυκιά παραμύθια. Για τις επόμενες δύο σεζόν οι Πίστονς κυριάρχησαν απόλυτα σε κάθε τομέα του παιχνιδιού, κατακτώντας δύο σερί πρωταθλήματα, σε μια σταδιοδρομία που εμπεριείχε κόντρες εντός αποδυτηρίων, απειλές κατά του ΜακΚλόσκι για την έλευση του Αγκουάιρ έναντι του… γκρινιάρη Ντάντλεϊ, την αποχώρηση του Μαχόρν λόγω… expansion, τα «Jordan Rules», την απομυθοποίηση του Μάτζικ Τζόνσον, την καθιέρωση του Ρόντμαν αλλά και την έλευση της ψυχικής κούρασης.

Παρά το γεγονός πως το ρόστερ είχε μείνει σχετικά αναλλοίωτο, οι Πίστονς κατάλαβαν το 1991 πως η κυριαρχία τους ήταν μια… ευλογία για τον Τζόρνταν, ο οποίος δούλεψε σε βαθμό που δεν μπορούσες πλέον να τον σταματήσεις αν απλά τον κρατούσες κολλημένο στο έδαφος. Στους Τελικούς της Ανατολικής περιφέρειας εκείνη την χρονιά, οι Μπουλς εμφανίστηκαν με αέρα… πρωταθλητή, κόντρα στους πρωταθλητές.

O Μάικλ Τζόρνταν εφορμά προς το καλάθι, αψηφόντας την παρουσία των Λαμπίρ, Έντουαρντς και Τόμας

«Ήταν εθισμένοι με την ιδέα ότι θα μας κερδίσουν, όπως ήμασταν εμείς παλαιότερα με τους Σέλτικς. Τους κοιτούσα στα μάτια και έβλεπα εμάς», τόνισε ο Ντούμαρς, καθώς οι Μπουλς έφταναν με σχετική άνεση στην «σκούπα» του 4-0. Όμως, λίγο πριν αποκλειστούν και επίσημα από την διεκδίκηση του three-peat, οι Πίστονς φρόντισαν να παραδώσουν τα σκήπτρα με τον δικό τους, αμφιλεγόμενο τρόπο, αποχωρώντας από το παρκέ πριν το τέλος της αναμέτρησης, αρνούμενοι να ανταλλάξουν χειραψίες με τους νικητές!

Αυτή η άτακτη φυγή σήμανε και το τέλος αυτής της μίνι-δυναστείας του Ντιτρόιτ, ενώ «έκλεισε» την πόρτα της Dream Team στον Αϊζάια Τόμας, ο οποίος δεν παρευρέθηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Βαρκελώνης το επόμενο καλοκαίρι, παρότι ο προπονητής του, Τσακ Ντέιλι, καθοδηγούσε την κορυφαία ομάδα που παρέταξαν ποτέ οι ΗΠΑ!

Δεδομένου του ντόρου που έχει (ξανά)δημιουργηθεί γύρω από το στυλ και την ιδιοσυγκρασία εκείνης της ομάδας των Πίστονς, καλό θα ήταν να ξεκαθαρίσουμε κάποια πράγματα. Η παρέα των Τόμας, Λαμπίρ και Ρόντμαν ήταν η πιο σκληρή ομάδα της πιο σκληρής μπασκετικής εποχής. Μιας εποχής που κάνει τη σημερινή έκδοση του μπάσκετ να μοιάζει με άλλο άθλημα. Οι αυξημένες σωματικές επαφές σε συνδυασμό με το hand-checking, το οποίο επιτρεπόταν τότε (ο αμυντικός μπορούσε να ελέγχει τον επιθετικό με τον αγκώνα) έκαναν το παιχνίδι πολύ πιο βάναυσο και επικίνδυνο. Οι Πίστονς εκμεταλλεύτηκαν μέχρι και το τελευταίο χιλιοστό ελαστικότητας των κανόνων και κατάφεραν να αναγκάσουν μέχρι και τον Ντέιβιντ Στερν να παραδεχθεί πως η λίγκα έπρεπε να είναι πιο παραδειγματική στις τιμωρίες της τότε.

Αξίζει δε να αναφέρουμε πως ο αντίκτυπος του σκληρού παιχνιδιού των Πίστονς είχε σαφέστατο αντίκτυπο στα χρηματικά πρόστιμα, καθώς την σεζόν 1989/90 το Ντιτρόιτ αναγκάστηκε να καταβάλει τιμωρίες ύψους 34.500 δολάρια, την ώρα που η δεύτερη πιο επιρρεπής ομάδα της λίγκας ήταν οι Μπούλετς με ζημιά μόλις 12.500 δολαρίων!

Όπως κατανοεί εύκολα κανείς, οι εποχές έχουν αλλάξει και μαζί με αυτές οι συνθήκες κάτω από τις οποίες κατανοούμε το μπάσκετ. Περιπτώσεις ομάδων όπως οι Πίστονς εκείνης της εποχής θα παραμείνουν δυστυχώς ή ευτυχώς ζητήματα για τον φωριαμό του παρελθόντος. Έτσι κι αλλιώς, τα… κακά παιδιά της “Motor City” αντικατόπτριζαν κάτι που δύσκολα θα ξανασυναντήσουμε στον επαγγελματικό αθλητισμό του σήμερα. Δεν ήθελαν να τους συμπαθήσεις, ήθελαν απλά να κερδίσουν αυτόν που αγαπάς.

Σε ενοχλεί; Λυπάμαι, αλλά δεν τους νοιάζει.

1 Σχόλιο

Σχετικά Άρθρα

1 Σχόλιο

NBA Finals: Αυτό το δαχτυλίδι ποιος θα το φορέσει; - InTheZone.gr 30 Σεπτεμβρίου 2020 - 18:54

[…] (για τους οποίους μπορείτε να διαβάσετε περισσότερο εδώ) τις σεζόν 1988/89, 1989/90 και οι Πίστονς των Μπίλαπς, Ουάλας […]

Απάντηση

Γράψτε ένα σχόλιο

To InTheZone.gr χρησιμοποιεί cookies ώστε να μπορεί να σας παρέχει την καλύτερη δυνατή εμπειρία πλοήγησης. Ελπίζουμε να είστε εντάξει με αυτό, εάν όχι μπορείτε να μην το αποδεχτείτε. Αποδοχή Διαβάστε περισσότερα

YouTube
Instagram