Αρχική ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ Αρσένιο Ερίκο: Ο πρώτος κεφαλοσφαιριστής και το είδωλο του Αλφρέδο Ντι Στέφανο

Αρσένιο Ερίκο: Ο πρώτος κεφαλοσφαιριστής και το είδωλο του Αλφρέδο Ντι Στέφανο

από Θάνος Κονταξής

Αποτελεί τον πρώτο σκόρερ στην ιστορία του αργεντίνικου πρωταθλήματος και για τους Παραγουανούς θεωρείται μύθος. Ο Αρσένιο Ερίκο ήταν ο… Ντι Στέφανο πριν από αυτόν.

Το ποδόσφαιρο είναι γεμάτο από μικρές, άγνωστες και συνάμα ενδιαφέρουσες ιστορίες. Άλλες με ευτυχή κατάληξη, άλλες όχι. Ωστόσο, η κάθε μία από αυτές έχει τη δική της θέση στην ιστορία του «βασιλιά των σπορ».

Μία από αυτές, είναι η ζωή και τα κατορθώματα του Αρσένιο Ερίκο. Ενός ανθρώπου που έζησε ταλαντευόμενος σε δύο χώρες και έβαζε γκολ όχι για τα χρήματα αλλά για τη δική του, προσωπική διασκέδαση.

Τα πρώτα του χρόνια…

Ο Αρσένιο Ερίκο γεννήθηκε στην Ασουνσιόν της Παραγουάης τον Μάρτιο του 1915. Ο πατέρας του ήταν ιταλικής καταγωγής και δεν άργησε να του… κολλήσει το μικρόβιο του ποδοσφαίρου. Μόλις στα 15 του χρόνια, ο Ερίκο έκανε ντεμπούτο με την πρώτη ομάδα της Νασιονάλ αγωνιζόμενος ως επιθετικός.

Μέχρι τα 18 του χρόνια, είχε εξελιχθεί σε έναν από τους καλύτερους σκόρερ του πρωταθλήματος αλλά δυστυχώς, λόγω της εποχής, δεν μπορεί κανείς να πει με σιγουριά πόσα γκολ έβαλε. Το 1933 κι ενώ ο Ερίκο βρισκόταν σε καταπληκτική κατάσταση, ξέσπασε πόλεμος στη χώρα. Γνωστό ως «ο πόλεμος του Τσάκο».

Πόλεμος Τσάκο
Παραγουανοί στρατιώτες παραταγμένοι…

Βολιβία και Παραγουάη ήρθαν σε σύγκρουση για κάποια κοιτάσματα πετρελαίου κι έτσι η ζωή στη χώρα σταμάτησε απότομα. Ο Ερίκο στρατολογήθηκε, λαμβάνοντας μέρος σε μία από τις πιο θανατηφόρες διαμάχες της Λατινικής Αμερικής που κόστισε τη ζωή σε 100.000 στρατιώτες. Ύστερα από δύο χρόνια και μετά το τέλος του πολέμου, εντάχθηκε σε μία ομάδα ποδοσφαίρου που είχε δημιουργήσει ο Ερυθρός Σταυρός, με σκοπό να μαζέψει χρήματα για τις οικογένειας των ανθρώπων που σκοτώθηκαν.

Σε ένα σύνολο 26 αγώνων, που έγιναν σε διάφορες περιοχές της Αργεντινής και της Παραγουάης, η ομάδα του Ερίκο, έχασε μόλις τους επτά και οι επιδόσεις του δεν πέρασαν απαρατήρητες. Συγκεκριμένα, το τεράστιο ταλέντο του διέκρινε ένας άνθρωπος της Ιντεπεντιέντε και χωρίς να χαθεί χρόνος, πλήρωσαν στη Νασιονάλ 12.000 πέσος, αγοράζοντας τα δικαιώματά του ενώ δόθηκαν σε εκείνον ακόμα 5.000 πέσος, τα οποία μοιράστηκε με την ομάδα του Ερυθρού Σταυρού.

Μύθος!

Λέγεται, πως ο Ερίκο είχε πιο πολλά ψευδώνυμο από γκολ. «Ο ημίθεος του Αβεγιαλέδα», «ο διάβολος», «ο κόκκινος άλτης» και πολλά ακόμα. Πιο σύνηθες απ’ όλα ήταν το τελευταίο βέβαια, λόγω της εντυπωσιακής ικανότητάς του με το κεφάλι. Δεν ήταν λίγοι αυτοί που τον θεώρησαν τον πρώτο κεφαλοσφαιριστή στο ποδόσφαιρο!

Ο Ερίκο σκοράρει με το κεφάλι
Ο Αρσένιο Ερίκο σκοράρει με το κεφάλι εναντίον της Ρίβερ Πλέιτ

Αγωνίσθηκε στους «κόκκινους» της Ιντεπεντιέντε για 13 χρόνια, σκοράροντας 293 γκολ σε 332 ματς και παραμένει ως και σήμερα πρώτος σκόρερ του αργεντίνικου πρωταθλήματος. Μάλιστα, όλα τα στοιχεία δείχνουν πως έχει τον ίδιο αριθμό γκολ με τον Ανχέλ Λαμπρούνα, τον μυθικό επιθετικό της Ρίβερ Πλέιτ και της «μηχανής», αλλά παντού ο Ερίκο εμφανίζεται πάνω από τον Λαμπρούνα επειδή είχε αυτά τα νούμερα σε 183 παιχνίδια λιγότερα.

Με τον Ερίκο στο δυναμικό της, η Ιντεπεντιέντε κατέκτησε δύο πρωταθλήματα, αυτά του 1938 και του 1939, με τον Παραγουανό επιθετικό να στέλνει την μπάλα στα δίχτυα 82 φορές σε 62 παιχνίδια σε αυτές τις δύο χρονιές.

Ο Ερίκο με τη φανέλα της Ιντεπεντιέντε
Ο Αρσένιο Ερίκο με τη φανέλα της Ιντεπεντιέντε!

Μάλιστα, το 1938, μία τοπική καπνοβιομηχανία ονόματι «Πικάρντο», λάνσαρε μία νέα μάρκα τσιγάρων με το όνομα «Σιγαρίλος 43» και με μία ενέργεια που θα ζήλευαν και οι πιο σύγχρονες εταιρείες μάρκετινγκ, προσέφερε 2,000 πέσος σε όποιον ποδοσφαιριστή θα έβαζε ακριβώς 43 γκολ εκείνη τη σεζόν.

Ο «κόκκινος άλτης» κατάφερε να φτάσει τον αριθμό των 43 τερμάτων δύο αγώνες πριν το τέλος του πρωταθλήματος και καθότι η ομάδα του είχε εξασφαλίσει ήδη το πρωτάθλημα, στα δύο εναπομείνασα ματς, εκείνος απλά έπαιζε προσπαθώντας… σκληρά να μην σκοράρει. Έτσι, η εταιρεία τού πλήρωσε αυτά τα χρήματα και στη συνέχεια εκείνος τα μοιράστηκε με την υπόλοιπη ομάδα.

Ο καλύτερος Παραγουανός ποδοσφαιριστής δεν έγινε ποτέ διεθνής…

Εκείνη την περίοδο, οι παίκτες που αγωνίζονταν στο εξωτερικό δεν μπορούσαν να κληθούν στην εθνική τους ομάδα. Ο Ερίκο έκανε μεγάλες προσπάθειες να αλλάξει αυτός ο κανονισμός αλλά δεν τα κατάφερε κι έτσι δεν αγωνίσθηκε ποτέ σε επίσημο ματς με την Παραγουάη, παίρνοντας μέρος απλά σε μερικά φιλικά ματς.

Ερίκο
Ο Ερίκο μαζί με δύο συμπαίκτες του στην Ιντεπεντιέντε…

Αυτή η ιστορία θα μπορούσε να είχε άλλη κατάληξη αν ο Ερίκο δεχόταν την πρόταση της αργεντίνικης ομοσπονδίας, η οποία του προσέφερε πολλά χρήματα για να αλλάξει εθνικότητα και να συμμετάσχει στο Μουντιάλ του 1938 (στο οποίο δεν πήγε ποτέ η ομάδα τελικά) με την «αλμπισελέτε».

Ο Ερίκο αρνήθηκε κατηγορηματικά αυτή την πρόταση μένοντας πιστός στα ιδανικά του, μία κίνηση που είχε θετικό αντίκτυπο και στις δύο χώρες.

Η αρχή του τέλους…

Το 1942, ο Ερίκο επέστρεψε για λίγο δανεικός στη Νασιονάλ. Ο Παραγουανός φορ είχε ταλαιπωρηθεί πολύ από μία ασθένεια εκείνη τη χρονιά κι είχε χάσει τη θέση του στην ομάδα. Έτσι, στην Ιντεπεντιέντε αποφάσισαν να τον δώσουν πίσω στον παλιό ου σύλλογο για να βρει τα πατήματά του και να επιστρέψει στην Αργεντινή. Έτσι κι έγινε, αλλά ο Ερίκο δεν ήταν ποτέ ο ίδιος. Το 1946 αποχώρησε οριστικά από τους «κόκκινους», πηγαίνοντας στην Ουρακάν όπου σε 7 ματς δεν σκόραρε και δύο χρόνια αργότερα τέλειωσε την καριέρα του αγωνιζόμενος στη μεγάλη του αγάπη, τη Νασιονάλ.

Ο Ερίκο στην Grafico
Ο Ερίκο στο πρωτοσέλιδο της σπουδαίας “Grafico”.

Λίγο μετά, ανέλαβε ως προπονητής τη Νασιονάλ αλλά δεν μπόρεσε ποτέ να κάνει στους πάγκους, αυτά που έκανε στο γήπεδο. Μεγαλύτερή του επιτυχία, ήταν όταν οδήγησε τη Σολ Ντε Αμέρικα στη δεύτερη θέση του πρωταθλήματος της Παραγουάης.

… και το τέλος!

Όταν αποφάσισε να βάλει τέλος και στην προπονητική του καριέρα, ο Ερίκο ζούσε ανάμεσα στις δύο χώρες. Το μισό χρόνο στην αγαπημένη του Αργεντινή και τον άλλο μισό στη γενέτειρά του, την Παραγουάη.

Το 1977 και σε ηλικία 62 ετών, αναγκάστηκε να ακρωτηριάσει το δεξί του πόδι λόγω μίας λοίμωξης. Ωστόσο, κάποιες επιπλοκές κατά τη διάρκεια του χειρουργείου οδήγησαν στο θάνατο τον Αρσένιο Ερίκο. Επίσημη αιτία θανάτου ήταν η καρδιακή προσβολή και λίγες μέρες μετά θάφτηκε στο Μπουένος Άιρες.

Αυτό δημιούργησε ένταση μεταξύ των δύο χωρών, καθώς οι Παραγουανοί είχαν ζητήσει, το σώμα του Ερίκο να θαφτεί στην Ασουνσιόν, αλλά οι Αργεντινοί αρνήθηκαν.

Βέβαια, οι οπαδοί της Ιντεπεντιέντε τον αποχαιρέτησαν όπως έπρεπε. Νικώντας στην Αβεγιανέδα τη Ρίβερ Πλέιτ με 2-1, κάνοντας ανατροπή και φωνάζοντας: «Se siente, se siente, Erico este presente». (Το νιώθω, το νιώθω, ο Ερίκο είναι παρών).

Αρσένιο Ερίκο
Αληθινό αλλά άκρως… λατινοαμερικάνικο!

Τελικά, μετά από χρόνια προσπαθειών, στις 25 Φεβρουαρίου του 2010, οι δύο χώρες ήρθαν σε συμφωνία και το φέρετρο του Αρσένιο Ερίκο μεταφέρθηκε στην Παραγουάη. Εκεί, με μία δόση απόλυτης λατινοαμερικάνικης, ποδοσφαιρικής τρέλας, τον υποδέχθηκαν με τιμές προέδρου κράτους. Ένα τεράστιο κομβόι τον συνόδεψε ως το νεκροταφείο με τον κόσμο να φωνάζει και να χειροκροτεί με δάκρυα στα μάτια.

Η υστεροφημία…

Το γήπεδο της Νασιονάλ δεν άργησε να μετονομαστεί σε «Αρσένιο Ερίκο» ενώ μέρος της κεντρικής κερκίδας του γηπέδου της Ιντεπεντιέντε, πλέον φέρει το όνομά του.

Γήπεδο Νασιονάλ. Αρσένιο Ερίκο
Το γήπεδο “Αρσένιο Ερίκο” της Νασιονάλ.

Ο Αλφρέδο Ντι Στέφανο δεν έκρυψε ποτέ την αγάπη του για τον Ερίκο. Συχνά-πυκνά δήλωνε πως ήταν το είδωλό του και ο παίκτης στον οποίο ήθελε να μοιάσει.

«Ήταν ένας αυθεντικός σκόρερ, ένας χορευτής, μία ιδιοφυΐα στις κεφαλιές και στα “τακουνάκια”. Ο Ερίκο δεν έτρεχε, γλιστρούσε με την μπάλα σε τέλεια αρμονία. Μπορούσε να πηδήξει πιο ψηλά απ’ όλους και να καρφώσει την μπάλα στα δίχτυα, με τρόπο που τον έκανε να μοιάζει θεός».

Πηγές: leealves.medium.com, wikipedia.org, clubaindependiente.com.ar

Διαβάστε ακόμα:

10 Λατινοαμερικάνοι που… φλερτάρουν με την Ευρώπη

Γκαμπριέλ Βερόν: Ένας αρτίστας που θα συγκλονίσει την Ευρώπη!

Χουλιάν Άλβαρες: Το… μέλλον της Ρίβερ Πλέιτ

Ερνάν Κρέσπο – Ντεφένσα Χουστίσια: Ο… Οδυσσέας και η «Ιθάκη» του (;)

1 Σχόλιο

Σχετικά Άρθρα

1 Σχόλιο

Λάζλο Κουμπάλα: Ο πρόσφυγας που έγινε ο πρώτος σούπερσταρ της Μπαρτσελόνα - InTheZone.gr 22 Φεβρουαρίου 2021 - 10:25

[…] Διαβάστε ακόμη: Αρσένιο Ερίκο: Ο πρώτος κεφαλοσφαιριστής και το είδωλο… […]

Απάντηση

Γράψτε ένα σχόλιο

To InTheZone.gr χρησιμοποιεί cookies ώστε να μπορεί να σας παρέχει την καλύτερη δυνατή εμπειρία πλοήγησης. Ελπίζουμε να είστε εντάξει με αυτό, εάν όχι μπορείτε να μην το αποδεχτείτε. Αποδοχή Διαβάστε περισσότερα

error

Αν σας αρέσουν οι ιστορίες μας, ακολουθήστε μας :)

YouTube
Instagram