Αρχική ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ Αμαντέο Καρίσο: Ο θρύλος της Ρίβερ Πλέιτ που… γέννησε τους τερματοφύλακες

Αμαντέο Καρίσο: Ο θρύλος της Ρίβερ Πλέιτ που… γέννησε τους τερματοφύλακες

από Μαρίνος Πάντζης

Ένας τερματοφύλακας με… επιθετικές αρετές. Ένας ποδοσφαιριστής πολύ μπροστά από την εποχή του. «Πατέρας» των τερματοφυλάκων του σήμερα και θρύλος του παγκοσμίου ποδοσφαίρου. Όλα αυτά λοιπόν μπορούν να συνθέσουν ένα μόλις όνομα, το όνομα του Αμαντέο Καρίσο!

Αργεντίνικο ποδόσφαιρο…

Άραγε, εάν ερωτηθεί κάποιος να παρουσιάσει το πρώτο όνομα που έρχεται στο μυαλό του όταν ακούει την παραπάνω πρόταση, ποια θα ήταν η απάντηση;

Πιθανότατα, για τους «μεγάλους», η απάντηση θα ήταν ή o Ντιέγκο Μαραντόνα ή o Κλαούντιο Κανίγια ή o Ντανιέλ Πασαρέλα ή ακόμα και ο Μάριο Κέμπες. Ενώ, για τους «μικρούς» οι απαντήσεις θα ήταν σίγουρα ο Λιονέλ Μέσι και ύστερα οι «δεύτερες» επιλογές θα… κυμαίνονταν!

Όμως, μέσα στους παραπάνω, κατά πάσα πιθανότητα δεν θα έβρισκε κανείς έναν «θρύλο», όχι μόνο του αργεντίνικου ποδοσφαίρου αλλά και του παγκοσμίου, ο οποίος κατά πολλούς αποτελεί τον… πατέρα των τερματοφυλάκων της νέας εποχής!

Ο λόγος λοιπόν, για τον εμβληματικό τερματοφύλακα της Ρίβερ Πλέιτ και της εθνικής Αργεντινής στις δεκαετίες του ’40, του ’50 και του ’60, τον «θρυλικό» Αμαντέο Καρίσο!

Ποιος ήταν όμως ο Αμαντέο Καρίσο; Ας αρχίσουμε λοιπόν…

Ο Αμαντέο Καρίσο κάτω από τα δοκάρια της αγαπημένης του Ρίβερ Πλέιτ

Ο Αμαντέο Ραούλ Καρίσο, όπως ήταν το πλήρες όνομα του, γεννήθηκε στις 12 Ιουνίου του 1926 στην πόλη Ρουφίνο της Σάντα Φε, μία πόλη η οποία είχε ήδη αρχίσει τότε να «τροφοδοτεί» το αργεντίνικο ποδόσφαιρο με σπουδαίους παίκτες, όπως ο επιθετικός της Ρίβερ Πλέιτ, Μπερναμπέ Φερέιρα και ο τερματοφύλακας της Χιμνάσια Λα Πλάτα, Σόκρατες Τσιέρι.

Γόνος λοιπόν μιας οικογένειας της εργατικής τάξης, όπου ο πατέρας του έβγαζε τα προς το ζην ως οδηγός τρένων, ο Αμαντέο στράφηκε από μικρός, όπως όλα τα παιδιά της ηλικίας του, στο ποδόσφαιρο με μόνο μία διαφορά. Αγωνιζόταν ως τερματοφύλακας!

Η… ποδοσφαιρική του καριέρα άρχισε από τους τοπικούς αγώνες της πόλης, ενώ σε ηλικία μόλις 16 ετών αποτέλεσε τον βασικό τερματοφύλακα της BAP (Buenos Aires & Pacific Railway), με την οποία μάλιστα κατέκτησε και το τοπικό πρωτάθλημα το 1942.

Βλέποντας λοιπόν το ταλέντο του γιου του, ο Μανουέλ Καρίσο, ήταν εκείνος ο οποίος πήρε την κατάσταση στα χέρια του και κυνήγησε το «όνειρο» του νεαρού Αμαντέο. Πιο συγκεκριμένα, ο πατέρας Καρίσο, θέλοντας να βοηθήσει τον γιο του, ζήτησε από τον πρόεδρο της BAP και σπουδαίο αθλητή της Αργεντινής, Χέκτορ Μπέρα, μία συστατική επιστολή με την οποία ο πιτσιρικάς Καρίσο θα μπορούσε να δοκιμαστεί στην «μεγάλη» Ρίβερ Πλέιτ και στις ακαδημίες της και παραλήπτης θα ήταν ο σπουδαίος Αργεντινός ποδοσφαιριστής και προπονητής τότε της ομάδας από το Μπουένος Άιρες, Κάρλος Πεουσέλε.

Έτσι λοιπόν κι έγινε! Ο Αμαντέο ετοίμασε την βαλίτσα του, έφτασε στην πρωτεύουσα της Αργεντινής και πήρε μέρος στα δοκιμαστικά της Ρίβερ Πλέιτ, εκεί όπου με τις εκπληκτικές αθλητικές του επιδόσεις δεν άφησε πολλά περιθώρια αμφισβήτησης στους ανθρώπους της ομάδας οι οποίοι και έβλεπαν στο πρόσωπο του νεαρού τερματοφύλακα το μέλλον του συλλόγου. Και κάπως έτσι λοιπόν, ο Αμαντέο Καρίσο αποτέλεσε και επίσημα παίκτης της Ρίβερ Πλέιτ!

Έχοντας λοιπόν στην ομάδα του έναν νεαρό και ταλαντούχο τερματοφύλακα, ο Πεουσέλε δεν άργησε να δώσει την ευκαιρία στον πιτσιρικά από το Ρουφίνο να πραγματοποιήσει το ντεμπούτο του και στις 6 Μαΐου 1945, ο 19χρονος Αμαντέο Καρίσο πήρε φανέλα βασικού στην αναμέτρηση της Πριμέρα Ντιβιζιόν με αντίπαλο την σπουδαία τότε Ιντεπετιέντε, την οποία μάλιστα υποστήριζε από μικρός. «Πραγματοποίησα το ντεμπούτο μου απέναντι στα είδωλα μου, τους Βισέντε ντε λα Μάτα και Αρσένιο Ερίκο!», ήταν τα λόγια του Αμαντέο Καρίσο θέλοντας να περιγράψει το ντεμπούτο του.

Η τότε αναμέτρηση έληξε με τελικό σκορ 2-1 υπέρ της Ρίβερ Πλέιτ και κάπου εκεί το νέο γήπεδο της ομάδας, το «Μονουμεντάλ», το Μπουένος Άιρες και ολόκληρη η Αργεντινή γνώρισε το νέο της ποδοσφαιρικό «αστέρι», το οποίο πλέον ήταν ένας… τερματοφύλακας! Εκείνη η χρονιά λοιπόν, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και ως… ονειρική για τον Καρίσο, ο οποίος πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την Ρίβερ Πλέιτ και στο τέλος της πανηγύρισε την κατάκτηση του πρωταθλήματος. Και κάπως έτσι όλα… άρχισαν!

Λίγες από τις στιγμές του «Ταρζάν» όντας παίκτης της Ρίβερ Πλέιτ!

Ο Αμαντέο Καρίσο ή αλλιώς ο «Ταρζάν», όπως ήταν το προσωνύμιό του λόγω των εντυπωσιακών αποκρούσεων του αλλά και της αυτοθυσίας του για να κρατήσει ανέπαφη την εστία του, άρχισε σιγά – σιγά να βάζει την υπογραφή του στην «χρυσή» εποχή της Ρίβερ Πλέιτ, η οποία με θρυλικούς παίκτες όπως οι Άνχελ Λαμπρούνα, Χοσέ Μανουέλ Μορένο και Φέλιξ Λουστάου «μεσουρανούσε» στα γήπεδα της Λατινικής Αμερικής! Εκείνη την δεκαετία λοιπόν, «κόλλησε» και το παρατσούκλι «La Maquina», δηλαδή «Η μηχανή», για την ομάδα του Μπουένος Άιρες, η οποία παρουσίασε μια… καινοτόμα μορφή ολοκληρωτικού ποδοσφαίρου και η… αρχή της; Ο Αμαντέο Καρίσο! «Το ποδόσφαιρο μου έδωσε την δυνατότητα να ζήσω την «La Maquina» εκ των έσω. Οι Μουνιόθ, Μορένο, Πεντερνέρα, Λαμπρούνα και Λουστάου ήταν άρρηκτα συνδεδεμένοι με ένα στυλ παιχνιδιού σε μια εποχή που δεν υπήρχε σωματική άσκηση.», ήταν τα λόγια του θρυλικού γκολκίπερ μετά από χρόνια.

Υπερασπιζόμενος λοιπόν την λευκή φανέλα με την κόκκινη ρίγα, ο Καρίσο αγωνίστηκε από το 1945 έως το 1968, δηλαδή 23 (!) ολόκληρα χρόνια, στα οποία κατάφερε να κατακτήσει σχεδόν ολόκληρη την Αργεντινή.

Συνολικά επτά πρωταθλήματα (1945, 1947, 1952, 1953, 1955, 1956, 1957), δύο κύπελλα Κόπα Αλντάο (1945, 1947) και ένα κύπελλο Κόπα Ιμπαργκουρέν (1952), αποτελούν έως και σήμερα το παλμαρέ του θρυλικού γκολκίπερ της Ρίβερ Πλέιτ. Ένα παλμαρέ το οποίο θα μπορούσε να είχε και το τρόπαιο του Κόπα Λιμπερταδόρες, ωστόσο το 1966 η Ρίβερ Πλέιτ αν και έφτασε στους τελικούς της κορυφαίας διοργάνωσης της Λατινικής Αμερικής, δεν κατάφερε να κερδίσει την Πενιαρόλ μετά από τρεις αναμετρήσεις και αρκέστηκε στον τίτλο της φιναλίστ σε εκείνη την διοργάνωση.

Οι εντυπωσιακές αποκρούσεις και η απίστευτη αυτοθυσία του στις φάσεις. Αυτοί ήταν οι δύο λόγοι οι οποίοι «βάφτισαν» τον Αμαντέο Καρίσο, «Ταρζάν»!

Βέβαια, πέρα των τροπαίων που κατέκτησε, ο Αμαντέο Καρίσο κατάφερε να προσθέσει το όνομα του στην ιστορία του συλλόγου όντας κάτοχος δύο αξιομνημόνευτων ρεκόρ, εκ των οποίων το ένα χρειάστηκε να περάσει μισός αιώνας για να ξεπεραστεί!

Πιο συγκεκριμένα, έως και σήμερα με 552 εμφανίσεις με την Ρίβερ Πλέιτ, ο Αργεντινός γκολκίπερ βρίσκεται στην πρώτη θέση σε συμμετοχές στην ιστορία του συλλόγου, πράγμα το οποίο μοιάζει ακατάρριπτο ρεκόρ την σημερινή εποχή. Ενώ, από τον Ιούλιο του 1948 έως τον Ιούλιο του 2018 κατείχε και το ρεκόρ των οχτώ συνεχόμενων παιχνιδιών στα οποία είχε κρατήσει ανέπαφη την εστία του, ρεκόρ το οποίο «έσπασε» ο Φράνκο Αρμάνι ύστερα από 50 ολόκληρα χρόνια.

Ωστόσο, σύμφωνα και με τον ίδιο, πίσω από το δεύτερο ρεκόρ κρυβόταν ένα προσωπικό του… γούρι, το οποίο αποτέλεσε το «ξόρκι» του για να μην δεχθεί γκολ. Ποιο ήταν λοιπόν αυτό το γούρι; Η τραγιάσκα του, η οποία από τότε αποτέλεσε και το σήμα κατατεθέν του.

Παρ’όλα αυτά όμως, πέρα από τα τρόπαια που κατέκτησε και τα ρεκόρ που δημιούργησε, ο Αμαντέο Καρίσο κατάφερε να αφήσει μία… παρακαταθήκη όχι μόνο στην αγαπημένη του Ρίβερ Πλέιτ αλλά σε όλο το παγκόσμιο ποδόσφαιρο! Το γιατί;

Ο θρύλος της ομάδας του Μπουένος Άιρες ήταν εκείνος ο οποίος έφερε την… νέα τάξη πραγμάτων στον ρόλο του τερματοφύλακα, όχι μόνο στην Αργεντινή αλλά και σε ολόκληρο τον ποδοσφαιρικό πλανήτη αργότερα.

Συγκεκριμένα, ήταν ο πρώτος ο οποίος βγήκε από την περιοχή του, ήταν ο πρώτος ο οποίος κράτησε την μπάλα στα πόδια του, ήταν ο πρώτος ο οποίος προσπάθησε να ντριμπλάρει τον αντίπαλο επιθετικό και ήταν αυτός ο οποίος δημιούργησε τα ελεύθερα λακτίσματα για να αρχίσει τις αντεπιθέσεις η ομάδα του. Με λίγα λόγια λοιπόν, ο Αμαντέο Καρίσο ήταν, είναι και θα είναι ο… πατέρας των πορτιέρε του σήμερα!

Και φυσικά πίσω από την φιλοσοφία του Αργεντινού υπήρχε και μία εξήγηση, την οποία μάλιστα την έδωσε ο ίδιος σε μία συνέντευξη του: «Ήθελα να κάνω τον τερματοφύλακα να τον κοιτάζουν περισσότερο, να δουν ότι ήταν σημαντικός, γιατί η ασφάλεια της ομάδας ξεκινά από εκείνον. Εκείνος που ξέρει ότι έχει έναν καλό τερματοφύλακα παίζει και πίσω. Πάντα υπήρχε συζήτηση ότι οι πιο χαζούληδες ή οι πιο παχύσαρκοι αγωνίζονταν στο τέρμα», ενώ πρόσθεσε «Πάντα μου άρεσε να παίζω μπροστά. Εκείνοι που αγωνίζονται μπροστά έχουν όλη την πλάκα. Ο τερματοφύλακας στέκεται πίσω σαν χυμός ελπίζοντας να μην ανοίξει. Όταν το κάνει όμως, όλοι τον επικρίνουν λέγοντας «Τι έκανε;», «Γιατί δεν βγήκε αργά;».

Όμως, εκτός από την αγωνιστική στρατηγική, ο Καρίσο προσέφερε μία αλλαγή και στο… στυλ των τότε τερματοφυλάκων, ένα στυλ το οποίο σήμερα μοιάζει αυτονόητο! Πιο συγκεκριμένα, το 1957 σε μία αναμέτρηση πρωταθλήματος με αντίπαλο την Ρασίνγκ ήταν ο πρώτος γκολκίπερ με… γάντια! Ο μύθος λέει πως η κίνηση του για να φορέσει γάντια προήλθε από όταν είδε τον σπουδαίο Ιταλό τερματοφύλακα, Τζιοβάνι Βιόλα, σε ένα φιλικό, ενώ έως και σήμερα πολλοί υποστηρίζουν πως ο υπαίτιος του νέου τότε… στυλ του Καρίσο ήταν ο Σοβιετικός πορτιέρε, Λεβ Γιασίν. Όπως και να έχει όμως, ο Αμαντέο Καρίσο έως και σήμερα κατέχει τον τίτλο του πρώτου Αργεντινού τερματοφύλακα ο οποίος φόρεσε γάντια!

Ο Αμαντέο Καρίσο ήταν ο πρώτος, τουλάχιστον Νοτιοαμερικανός τερματοφύλακας, ο οποίος και φόρεσε… γάντια! Ιδού και η απόδειξη.

Έτσι λοιπόν, έχοντας ήδη «χτίσει» τον δικό του «μύθο» στην Ρίβερ Πλέιτ και στο αργεντίνικο ποδόσφαιρο, το 1954 ο «Ταρζάν» του Μπουένος Άιρες άνοιξε το κεφάλαιο της εθνική ομάδας σε ηλικία 28 χρονών, πραγματοποιώντας και το ντεμπούτο του με την Αργεντινή. Ένα κεφάλαιο ωστόσο το οποίο θα έλεγε κανείς πως τον «σημάδεψε» για πάντα. Με την «αλμπισελέστε» αγωνίστηκε 10 ολόκληρα χρόνια, από το 1954 έως το 1964 και πραγματοποίησε 20 συνολικά εμφανίσεις. Όμως, τέσσερα χρόνια μετά το ντεμπούτο του φάνηκαν αρκετά για να τον μετατρέψουν από το αγαπημένο παιδί των Αργεντινών στον «αποδιοπομπαίο τράγο» της εθνικής ομάδας και η αιτία; Το Παγκόσμιο Κύπελλο της Σουηδίας το 1958, εκεί όπου η εθνική ομάδα της Αργεντινής πραγματοποίησε ίσως την χειρότερη εμφάνιση της σε παγκόσμιο επίπεδο και «υπέγραψε» μία από τις «μαύρες σελίδες» της ιστορίας της, το 6-1 από την Τσεχοσλοβακία. Τερματοφύλακας σε εκείνο το παιχνίδι; O Αμαντέο Καρίσο! «Είχε περάσει αρκετός καιρός από τότε που η Αργεντινή είχε αγωνιστεί σε κάποιο σημαντικό παιχνίδι, εμείς δεν είχαμε καμία οικειότητα με τις ευρωπαϊκές ομάδες, αγνοούσαμε τελείως το τι γινόταν», ήταν η άποψη του «Ταρζάν» για εκείνο το Μουντιάλ. Παρόλο την οργή που δέχθηκε από τους συμπατριώτες του, ο Καρίσο συνέχισε στην εθνική ομάδα για τα επόμενα έξι χρόνια και «έκλεισε» την διεθνή του καριέρα το 1964 και σε ηλικία 38 (!) ετών, κατακτώντας μάλιστα μία ιδιαίτερη διοργάνωση της Λατινικής Αμερικής, το «Copa de Naciones». Η συγκεκριμένη διοργάνωση πραγματοποιήθηκε το 1964 στην Βραζιλία για τον εορτασμό των 50 χρόνων της ίδρυσης της βραζιλιάνικης ομοσπονδίας όπου και πήραν μέρος τότε η Βραζιλία, η Αργεντινή, η Πορτογαλία και η Αγγλία! Για την ιστορία, εκείνη την διοργάνωση ο Αμαντέο Καρίσο την ολοκλήρωσε δίχως να δεχθεί κάποιο γκολ.

Το συγκεκριμένο στιγμιότυπο παρουσιάζει μία από τις… πτήσεις του Αμαντέο Καρίσο στο Παγκόσμιο Κύπελλο το 1958! Στην συγκεκριμένη λοιπόν φωτογραφία, η Αργεντινή αντιμετώπισε την Γερμανία και ηττήθηκε με τελικό σκορ 3-1!

Και κάπως έτσι, έχοντας ολοκληρώσει τον «κύκλο» του στην εθνική του ομάδα το 1964, για τον εμβληματικό τερματοφύλακα της Ρίβερ Πλέιτ πλέον, ήταν θέμα χρόνου να ολοκληρώσει και την ποδοσφαιρική του καριέρα στην ομάδα που αγάπησε και αγαπήθηκε, την Ρίβερ Πλέιτ! Όμως, το ποδοσφαιρικό του «τέλος» δεν δόθηκε έτσι όπως του άρμοζε…

Στις 22 Δεκεμβρίου 1968 λοιπόν, ο 42χρονος πλέον Αμαντέο Καρίσο πραγματοποίησε την τελευταία του «παράσταση» κάτω από τα δοκάρια της Ρίβερ και ύστερα από 23 ολόκληρα χρόνια αφοσίωσης και αγάπης προς τον σύλλογο του Μπουένος Άιρες, έμεινε ελεύθερος και… διωγμένος από την ομάδα του!

«Ο (Χουλιάν) Κεντ ως πρόεδρος και ο (Άνχελ) Λαμπρούνα ως τεχνικός διευθυντής δεν με ήθελαν πλέον. Με άφησαν να φύγω! Εκείνη την ημέρα έφυγα κλαίγοντας από το γήπεδο στο σπίτι μου. Νομίζω πως δεν άξιζα τέτοια συμπεριφορά.», δήλωσε ο ίδιος μετά από χρόνια για την φυγή του από τον σύλλογο της Ρίβερ Πλέιτ.

Ωστόσο, μετά την Ρίβερ Πλέιτ, ο «γερόλυκος» πλέον Αμαντέο Καρίσο προς έκπληξη πολλών δεν αποσύρθηκε από το ποδόσφαιρο, συνεχίζοντας γι’ ακόμη δύο χρόνια την παρουσία του στους αγωνιστικούς χώρους. Πιο συγκεκριμένα, το 1969 προσέφερε τις υπηρεσίες του σε δύο ομάδες του Περού, στις Αλιάνζα Λίμα και Ουνιβερσιτάριο ντε Ντεπόρτες, οι οποίες και έδωσαν εκείνη την χρονιά δύο φιλικά παιχνίδια με τις Ντιναμό Μόσχας και Κορίνθιανς αντίστοιχα, ενώ την ίδια σεζόν κατέληξε για λιγοστές… παραστάσεις στην Κολομβία και στην Μιλιονάριος, όπου έμεινε έως το 1970 όταν και εν τέλει αποσύρθηκε από το ποδόσφαιρο.

Στο φιλικό όμως της Αλιάνζα Λίμα με την Ντιναμό Μόσχας, ο Καρίσο έζησε μία από τις πιο σημαντικές στιγμές της καριέρας του, εφόσον συνάντησε επιτέλους το ευρωπαϊκό του… alter ego, τον Λεβ Γιασίν, ο οποίος μετά το τέλος του αγώνα, θέλοντας να δείξει τον απόλυτο σεβασμό στον συνάδελφο του, χάρισε τα… γάντια του στον Αργεντινό θρύλο!

Ο Αμαντέο Καρίσο στην πρώτη και μοναδική φωτογραφία του με το ευρωπαϊκό του… alter ego, τον Λεβ Γιασίν. Οι δύο θρυλικοί τερματοφύλακας συναντήθηκαν στο φιλικό Αλιάνζα Λίμα – Ντιναμό Μόσχας και ο Ρώσος πορτιέρο, θέλοντας να δείξει τον θαυμασμό του στον Καρίσο, χάρισε τα γάντια του!

Βάσει λοιπόν όλων των παραπάνω, θα έλεγε κανείς πως όλα αυτά ήταν αρκετά για τον «Ταρζάν» του Μπουένος Άιρες να αφήσει φαρδιά – πλατιά την υπογραφή του όχι μόνο στο αργεντίνικο αλλά και στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο, αλλά πέρα από το θεωρητικό κομμάτι η ομάδα της καρδιάς του αλλά και ολόκληρη η Αργεντινή φρόντισαν να θυμούνται όλοι τον θρυλικό Αμαντέο Καρίσο, ο οποίος στις 20 Μαρτίου 2020 και σε ηλικία 93 ετών άφησε την τελευταία του πνοή στην γενέτειρα του και «έφυγε» για να… «φυλάξει» την πιο μεγάλη εστία του κόσμου!

Πιο συγκεκριμένα, στις 17 Αυγούστου του 2008, η Ρίβερ Πλέιτ χάρισε το όνομα «Αμαντέο Καρίσο» στην βόρεια κερκίδα του «Μονουμεντάλ», θέλοντας με αυτό τον τρόπο να τιμήσει τον τερματοφύλακα που επί 23 ολόκληρα χρόνια έδειξε με κάθε τρόπο την αγάπη του για την φανέλα με την κόκκινη ρίγα. Ενώ το 2013 αποφάσισε να τον εκλέξει ως επίτιμο πρόεδρο του συλλόγου συνδυάζοντας την συγκεκριμένη κίνηση με μία πραγματικά… ξεχωριστή για εκείνον τελετή. Μία τελετή στην οποία ο 88χρονος τότε Αμαντέο μπήκε στο γήπεδο μαζί με 11 τερματοφύλακες από τις ακαδημίες της Ρίβερ, όντας ντυμένοι όλοι με παραδοσιακές στολές τερματοφύλακα αλλά και φορώντας το… γούρι του, την αγαπημένη του τραγιάσκα.

Η απίστευτη τελετή που διοργάνωσε ο σύλλογος την Ρίβερ Πλέιτ προς τιμήν του Αμαντέο Καρίσο, ο οποίος εκείνη την ημέρα εκλέχθηκε ως επίτιμος πρόεδρος στην ομάδα της καρδιάς του.

Από την άλλη βέβαια, η κίνηση της αργεντίνικης Γερουσίας ήταν να θεσπίσει την «Ημέρα του Τερματοφύλακα» στην χώρα, η οποία ημέρα είχε συγκεκριμένη ημερομηνία, την ημερομηνία γενεθλίων του Αμαντέο Καρίσο. Την 12η Ιουνίου!

#GraciasAmadeo

Σε μία συνέντευξη του, ο Αμαντέο Καρίσο είχε δηλώσει κάποτε τα εξής: «Δεν νομίζω ότι θα με θυμούνται σε έναν αιώνα, αλλά θα ήταν ωραίο μέσα από μία ομάδα κάποιος να μπορεί να πει στους φιλάθλους το ποιος ήμουν, ότι ξέρουν πως ήμουν ένας τερματοφύλακας για την Ρίβερ Πλέιτ.». Πλέον λοιπόν, όλοι θα θυμούνται τον θρύλο της Ρίβερ Πλέιτ και όχι για έναν αιώνια αλλά για… πάντα!

1 Σχόλιο

Σχετικά Άρθρα

1 Σχόλιο

Λάζλο Κουμπάλα: Ο πρόσφυγας που έγινε ο πρώτος σούπερσταρ της Μπαρτσελόνα - InTheZone.gr 21 February 2021 - 08:00

[…] Διαβάστε ακόμη: Αμαντέο Καρίσο: Ο θρύλος της Ρίβερ Πλέιτ που… γέννησε … […]

Απάντηση

Γράψτε ένα σχόλιο

To InTheZone.gr χρησιμοποιεί cookies ώστε να μπορεί να σας παρέχει την καλύτερη δυνατή εμπειρία πλοήγησης. Ελπίζουμε να είστε εντάξει με αυτό, εάν όχι μπορείτε να μην το αποδεχτείτε. Αποδοχή Διαβάστε περισσότερα

YouTube
Instagram